Een nieuw inzicht

Dit is een gastcolumn van Yvonne

In de relatie met mijn ex-man moest ik opletten op wat ik zei, hoe ik het zei en hoe ik keek. Daarbij moest ik dan goed opletten hoe hij terug reageerde, want ik wist nooit hoe hij zou reageren. Als ik hem bijvoorbeeld aansprak op zijn gedrag dan draaide hij het altijd meteen terug op mij. Aan hem mankeerde niets, hij deed altijd zijn best, hij deed alles voor mij. Ik was degene die alle aandacht opvroeg, degene die de egoïst was, alles draaide alleen maar om mij. Ik was de koele heks en de niet om andere gevende vrouw. En hij kreeg het voor elkaar, om iedere keer weer de spiegel die ik hem voorhield, meteen naar mij om te draaien en daarmee ging dan het gehele gesprek weer over mij. Dat het niet aan hem lag dat hij zich zo rot gedroeg, maar dat kwam door mijn gedrag, het was mijn eigen schuld dat hij mij zo rot behandelde.

Lees verder

Elk kind heeft recht op bescherming

Dit is een gastcolumn van Yvonne

Naar aanleiding van de blog die maandag verscheen wil ik graag dieper in het onderwerp duiken dat hier aan de orde wordt gesteld: over het strafbaar stellen van psychische mishandeling bij kinderen. Ik ben het er helemaal mee eens dat dit moet gebeuren en roep iedereen op om de petitie te ondertekenen. Ik volg het nieuws en kan mij ontzettend irriteren aan het gemak zoals de overheid hun verantwoordelijkheid opzij schuift naar andere partijen en dan zeggen dat ze er alles aan doen. In deze blog wil ik ook graag andere wantoestanden onder de aandacht brengen. Als kind ben ik ook psychisch mishandeld, mijn beide ouders waren alcoholist en hebben mij emotioneel verwaarloosd, daarnaast was mijn moeder een narcist. En tijdens mijn scheiding, na een 15 jaar lange relatie met een narcist, vol fysieke en psychische mishandeling, een narcist die mij uiteindelijk heeft geprobeerd te vermoorden, heb ik ook helaas met Jeugdzorg (en vele andere overheidsinstellingen) te maken gehad en spreek ik hier uit mijn eigen ervaringen. Ik kan niet anders dan er een stuk over te schrijven, want ik merk dat ik door het lezen van deze artikelen en blogs er bij mij een hoop loskomt.

Lees verder

Waarom kwam ik niet verder?

Dit is een gastcolumn van Yvonne

Na jarenlange verschillende therapieën te hebben gehad voor mijn PTSS, kwam ik voor mijn gevoel niet verder, mijn klachten bleven terugkomen. En alhoewel ik al een heleboel kennis had opgedaan over hoe om te gaan met de angsten, omgaan met mijn slechte zelfbeeld en mijn schuldgevoel, het nare gevoel bleef. Hoe kan het dan, dat therapie niet lijkt aan te slaan? Waarom blijf ik op mijn hoede? Kan ik zo van slag raken als iemand boos word? Mijn hoofd wist het wel, maar mijn lijf ging niet mee. Ik dacht het allemaal afgesloten te hebben. Ook mensen in de omgeving die dan zeggen “laat het dan eens los, je moet niet zo in je verleden leven”. Alsof je daarvoor kiest!

Lees verder

Waarom ben ik zo op mijn hoede?

Dit is een gastcolumn van Yvonne

Ik heb mijn leven en ook de 15 jaar relatie met een narcist, beschreven in mijn eigen boek, welke ik onlangs heb uitgegeven. Ik wil mijn mond niet meer dichthouden, ik ben er klaar mee om bang te zijn voor mijn eigen verhaal. En zoals ik in het boek ook meld, ik wil onderwerpen als huiselijk geweld, narcisme, alcoholisme en PTSS, bespreekbaar maken. Ik hoop dat ik met dit boek* anderen inspireer en help. Onderstaande is een fragment uit mijn boek ‘Daar zie je aan de buitenkant niets van’.
Lees verder