Mijn ervaring met bemiddeling bij vechtscheiding

Dit is een gastcolumn van Paula

Verwijzing voor mediation

Bloednerveus kwam ik de wachtkamer van de mediator binnen. Mijn ex-man zat al te wachten, hij oogde zelfvoldaan en vroeg hoe mijn reis was geweest. Hij deed alsof zijn neus bloedde en of ons contact compleet normaal was. We hadden onze eerste afspraak bij de mediator. De rechter had ons tijdens de zitting over de onderhoudsbijdrage én de regeling van de verdeling van de zorg- en opvoedingstaken een mediationtraject voorgesteld, omdat we in de rechtbank lijnrecht tegenover elkaar bleven staan. Hoewel ik wist dat mediation weinig kans van slagen had omdat je dan beide van goede wil moet zijn, wist ik inmiddels ook van mijn advocaat dat een weigering door een rechter negatief zou worden opgevat, want deze gaan ervan uit dat beide ouders in belang van de kinderen met elkaar tot afspraken moeten kunnen komen. Hierbij wordt uitgegaan van de goede wil van beide ouders en wordt geen rekening gehouden met c.q. aandacht geschonken aan de kans op hertraumatisering en overbelasting van de gezonde ouder en de betrokken kinderen. Ik stemde dus in met mediation. Lees “Mijn ervaring met bemiddeling bij vechtscheiding” verder

Jezelf weer zichtbaar maken

Dit is een gastcolumn van Paula

De beladenheid rondom ‘gezien worden’ kan groot zijn, als je bent opgegroeid met een narcistische ouder. Erkenning door ouders is een basisrecht van elk kind: gezien, gehoord en begrepen worden in wie jij bent als individu. Het geeft je als kind, en later als volwassene, bestaansrecht.

Als je in een narcistische omgeving bent opgegroeid, heb je als kind mogelijk ‘aandacht en gezien worden’ als onveilig of zelfs als gevaarlijk ervaren. De aandacht die je kreeg, had niets met erkenning van jou te maken. Het ging altijd om de erkenning van deze ouder: je werd hoe dan ook als kind gebruikt om je moeder of vader in het licht te zetten.

Lees “Jezelf weer zichtbaar maken” verder