Gewoon zelf kunnen bepalen wat je vandaag gaat doen is een ongekende vrijheid die voor velen vanzelfsprekend is. Veel mensen staan er niet bij stil dat dit voor sommigen onbereikbaar is, doordat de partner of een familielid alles bepaalt. Elke minuut van je leven.
De fuik waar je in terechtgekomen bent maakt het heel moeilijk om te ontsnappen. De voortdurende angst om een misstap te maken , die dan weer afgestraft wordt met vernedering, stiltebehandeling of een dreigement zet je klem. Tot het ineens weer even ‘goed’ is. Je leven wordt gereduceerd tot een wandeling op een smalle richel langs een afgrond: elke onnadenkende stap lijkt fataal te kunnen zijn. Juist doordat om moeten gaan met de voortdurende mishandeling alle energie opzuigt, is er geen breder perspectief meer, geen contact meer met je eigen beleving, grenzen en behoeften.
Mocht je hier nog middenin zitten, weet dan dat je niet alleen bent en dat er hulp is. Op deze website vind je alle informatie over ons netwerk van therapeuten, de workshop en mijn boeken, die velen tot steun zijn (geweest).
Slachtoffers komen meestal in een isolement en kunnen vaak niet meer handelen. Angst heeft een verlammende uitwerking. Dan is er hulp nodig. Een van onze netwerktherapeuten verwoordt het zo:
”In de praktijk zie ik dat slachtoffers niet meer kunnen geloven dat ze weg kunnen. Met behulp van de boeken van Iris Koops mogen ze waarheid ontdekken over zichzelf en de manipulatie die zij meemaken. Voorzichtig komt er dan weer geloof in eigen kunnen en vinden ze de kracht om keuzes te maken die goed voor hen zijn. Geen snelle en makkelijke weg, maar wat een kracht krijg je dan te zien. Kracht die er al die tijd al was, maar die verloren ging in het overleven.” (Judith van Olst)
Ik ben dankbaar dat mijn boeken hun weg naar zo veel mensen gevonden hebben. In de afgelopen jaren hebben we van talloze lezers terug gekregen dat ze een grote steun waren in het loskomen uit een destructieve relatie (of dit nu een partner, ouder of ander familielid, of andersoortige relatie was). Als je eenmaal ziet waar je mee te maken hebt (gehad), kun je je zoveel mogelijk gaan losmaken. Ook voor het herstel erna raad ik mijn boeken aan. Mooi hoe veel professionals, ook onze netwerkleden, ze gebruiken in de begeleiding van slachtoffers. Ik ben elke keer weer ontroerd dat mijn boeken zoveel kunnen beteken, daar schreef ik ze voor.
Ieder verdient zelf de regie over het eigen leven!
Iris
Oproep
In de komende tijd gaan we op deze website en onze social media regelmatig een quote uit een van mijn boeken delen (met deze nieuwe ‘handtekening’). Heb jij een citaat van mij dat voor jou heel belangrijk was/is? Laat het ons weten! Je kan een reactie indienen onder deze blog, of mailen aan het secretariaat of je reactie insturen via het contactformulier. Heel graag hoor ik welke quote veel voor jou betekend heeft en waarom. Met deze posts hopen we mensen die nog vast zitten in de fuik, middels mijn boeken een reddingslijn toe te werpen.
Mochten we wat je instuurt kunnen gebruiken in een post dan vragen we hier altijd toestemming voor (en hier wordt nooit je eigen naam bij vermeld).
19 reacties op “Gevangen in je eigen leven”
Ik heb zoveel aan je boeken gehad Iris, dat is niet in woorden uit te drukken. Herkenbaar over de angst om een misstap te maken. Dat bezette mijn hoofd dag in dag uit. kon helemaal niet meer voelen dat er nog een wereld was. iemand raadde jou boeken aan. Ik heb ze op een ander adres gelezen, bij die vriendin, omdat mijn partner (nu ex) me in alles controleerde. Terwijl ik las kreeg ik door waar ik mee te maken had en dat de beloftes van mijn man (na de zoveelste uitbarsting), dat het weer beter zou worden, alleen maar een poging waren om me op mijn plek te houden.
Moeilijk om te kiezen uit citaten, want ik heb ongeveer alles gemarkeerd. Maar deze maakte voor mij zoveel duidelijk:
‘De narcist zoekt doorlopend naar materiaal om je te kunnen bijsturen, zodra je “tegenwerkt”. Geen materiaal verschaffen, dus precies de persoon worden die hij wil, heeft een groot nadeel: je verkoopt je ziel’.
Ik had bijna mijn ziel verkocht, ik weet dat ik dat mezelf niet kwalijk kan nemen want het is hoe die mishandeling werkt. Het gebeurd me nog wel eens dat ik zo getriggert kan raken als iemand iets tegen me zegt, maar ik weet dat dit niet onder ‘bijsturen’ valt, dat die persoon het niet naar bedoeld en dat ik nu vrij ben. Jouw boeken hebben hier een belangrijke rol in gehad.
Dank je wel Chantal voor je uitgebreide reactie. Wat fijn dat je zoveel aan mijn boeken hebt gehad. De quote die je aanhaalt nemen we mee!
Het is logisch dat je af en toe nog getriggerd wordt, dat ervaren veel slachtoffers van narcistische mishandeling. Maar je weet nu waar de oorzaak ligt. Veel sterkte met je proces!
Welkom terug Het Verdwenen Zelf.
Welkom terug Iris.
Voor mij was de uitleg over het verschil tussen narcisme en autisme heel belangrijk. Ik heb lang gedacht dat mijn partner autistische trekken had, omdat alles op een bepaalde manier moest.
Ik heb het boek doorgegeven aan iemand anders die het nodig had. Ik kan niet meer zoeken welke zin bij mij echt het kwartje deed vallen. Het was een samenvattende zin over dit verschil. Die kwam binnen en ik wist meteen waar ik mee te maken had. Die zin maakte alles anders.
Hallo Iris,
Met dank voor jouw boeken, de mooie (vernieuwde) site waar ik stiekem bij tijd en veiligheid een stukje in lees de volgende punten:
* Over het verdraaien, zodat de narcist zijn werkelijkheid kan blijven leven;
* dat ik zijn voeding ben voor alles en me daarom pertinent niet zal loslaten;
Of dit uit je boeken komt of van de geweldige site zelf:
* waarom mensen het niet kunnen/willen zien, daar het raakt aan hun beeld van zichzelf. Ze moeten dan nl een beeld veranderen wat ze zelf al jaren over iemand hebben en hierdoor inzien dat ze ernaast blijken te zitten. Dit blijkt niets met mij te maken te hebben, maar puur met de mensen die nu moeten inzien dat zijzelf jaren ernaast gezeten/bedrogen zijn/het mis gehad hebben.
Dit helpt mij het wat beter te dragen. Het is niet meer zozeer de boze en onwillige buitenwereld, maar nu, de buitenwereld die moeite heeft om voor zichzelf te erkennen dat vul-maar-in en ook een beetje slachtoffer zijn geworden
– en tot slot de hulpverlening.
Die het niet wil, niet kan. Systeemfout
En zo kijkt naar de beheerste narcist (rustig, beheerst verdraaien en zichzelf als slachtoffer presenteren enz) terwijl jij als slachtoffer volledig uitgeput, zwaar overrood, volledig je noorden en zuiden kwijt door het gaslighten nog (ten koste van jezelf uiteindelijk) probeert eerlijk te zijn en hierdoor de hulpverlening jou dus als dader gaat behandelen en je nog verder in de ellende geraakt.
Ik hoop dat je met de komende posts veel mensen tot steun mag zijn, of opnieuw een steuntje in de rug mag zijn in een al bestaand traject.
Want het is een enorm proces en heel veel!!!
Met veel dankbaarheid en respect,
J
Dank je Vroefje. Betekent veel voor me.
Wat een belangrijk onderwerp om te delen. Voor iedereen die hier middenin zit: je bent het waard om gezien te worden, geholpen te worden en je eigen leven terug te winnen. Dank je wel Iris Koops voor de herkenning en de steun die deze blog en jouw boeken biedt.
Graag gedaan Ivar. Mooi gezegd: je bent het waard om je eigen leven terug te winnen, zo is het.
Herkenbaar voor iedereen die ooit het gevoel had dat de keuzes in het leven werden bepaald door iemand anders. Het is een moedige stap om te erkennen wat er gaande is — en deze blog herinnert mij eraan dat herstel en vrijheid mogelijk zijn. Na een goede therapeut gevonden te hebben en hard aan mijzelf te werken, begin ik eindelijk die vrijheid te voelen. Zonder Verdwenen Zelf was ik nooit op dit pad beland! nLiefs
Wat goed te horen Liselotte, dat je steeds meer vrijheid gaat ervaren. Dat is het belangrijkste: dat je over je eigen leven kan beschikken.
Wat ik zo goed vind aan de boeken van Iris is dat ze helder en overzichtelijk zijn. Er zit een duidelijke structuur in, dat hielp mij toen ik startte met lezen, omdat mijn hoofd 1 chaos was. Ze zijn geschreven alsof ze naast je zat, toen je het meemaakte. Je voelt gewoon dat ze het kent en begrijpt of zo. Andere boeken over dit onderwerp zijn afstandelijker. Ook de vele ervaringsverhalen hielpen me, ook fijn dat er veel mannen aan het woord komen. Je denkt dat je de enige man bent die dit meemaakte en dat is dus niet zo (en ben ook geen loser dat ik het meemaakte).
En er staan zoveel adviezen in, elke keer sla ik een boek weer open en vind weer iets. Ze zijn hun geld dubbel en dwars waard.
En specifiek citaat heb ik niet, want ik vond heel veel aansprekend. Bedankt Iris.
Je bent zeker niet het enige mannelijke slachtoffer Rob, er zijn er velen. Daarom vinden we het ook altijd belangrijk een blog van een man te kunnen plaatsen (maar dan moeten we die wel binnen krijgen). Misschien een idee?
Bedankt voor je attente woorden over mijn boeken. Juist een duidelijke structuur vond ik belangrijk, naast het ervaringen delen door verschillende slachtoffers. En laten zien dat er een weg eruit is.
Recentelijk heb ik een dusdanig indringend boek gelezen dat ik het hier graag even onder de aandacht wil brengen.
– Hopelijk leidt dit niet teveel af van de oproep van Iris. –
Het gaat over een meisje dat opgroeit in een gezin waar de sfeer zwanger is van…….dwingende controle.
Waarschijnlijk meer geschikt voor een kind van……., maar misschien heeft een partner van……….er ook iets aan.
Zoooooo sfeervol geschreven. Je ziet jezelf weer staan.
Het boek komt officieel op 13 feb. uit, maar is wonderbaarlijk genoeg al beschikbaar als e-book bij de bibliotheek.
Titel: ‘De 101 geboden van mijn moeder’
Schrijfster: Linda van Butselaar.
‘Leg de schuld waar het hoort’. Dat was voor mij als het openen van de gevangenispoort. Als je het slachtoffer bent van een narcistische moeder, dan krijg je, zonder dat men aan waarheidsvinding doet, als (volwassen) kind de schuld. Een moeder lijkt onschendbaar. Soeverein. Narcisten maken daar handig misbruik van! Ontzettend onrechtvaardig. Deze quote haalde de schuld weg.
Goed om te horen Susan dat je hier veel aan had en je omschrijving raakte me. ‘Het openen van de gevangenispoort’, mooi! Sterkte met je proces.
Het zijn maar een handjevol professionals die het aannemen. Hulpverleners die met psyché werken hebben recent mijn ‘stiltebehandeling’ niet herkent & erkent, ze weten gewoon niet waar je het over hebt. Ik blijf het in mijn lichaam voelen en ik droom er ook vaak over (heb vele nachtmerries, nog jaren erna tot heden) Juist ook doordat ik door justitie en politie ben bestempeld als dader omdat ze niet ‘de subtiele vorm van gaslighting” willen aanpakken en niet rekening houden met reactieve zelfverdediging, dat net als “shock”, dagenlang tot weken in systeem kan blijven zitten, na zolang hyperalert te zijn geweest maar ook degelijk erger is wanneer je al complexe ptss hebt en niet kunt vluchten omdat je al de zondebok van familie bent wat niemand wil zien.
Opnieuw is het teveel gericht op het zichtbare maar ook alleen vanuit, vrouwen en partnerrelatie en niet algemeen – ook institutioneel geweld, de werkvloer – , in alle lagen van de samenleving zouden moeten worden aangepakt. Niet elke partner breekt(mijn moeder als voorbeeld met gedeelde persoonlijkheidsstoornis – narcisme – ook op het werk lijkt ze moeten te compenseren met wat ze thuis niet kan krijgen en onmacht buitenhuis uitoefent) ,diegenen doen het ook op de werkvloer met dezelfde dwingende controle, vooral verborgen/altruïstisch is subtiel met vaak kwetsbare personen. en kinderen worden als verlengstuk gebruikt, ik kreeg de heibel te horen van moeders en neerhalende opmerkingen via derde persoon, de klant van vader, die tegen mij werd opgezet.
Beste Iris,
Ik heb heel veel gehad aan jouw boeken, en in de eerste plaats de website. Ik heb een fictieve roman geschreven om op die manier mensen te bereiken die niet weten waar ze mee te maken hebben en het langzaam maar zeker ontdekken. Hier een klein citaat hoe ik na veertig jaar de vinger op de zere plek kon leggen.
“Emotionele chantage? Ik open de link. De tekst grijpt me meteen aan. Dan stuit ik op een website: Het verdwenen zelf. Een treffende naam, precies zo voel ik me.
“Mensen met destructief gedrag slaan zelden, maar hun omgeving is vol onrust. Drama. Strijd. Ze kunnen met een glimlach iets vreselijks zeggen, waardoor je aan jezelf gaat twijfelen. Hun woorden klinken logisch, hun gedrag lijkt normaal. Maar er klopt iets niet. Sterker nog: er is iets goed mis.”
Mijn lichaam verstijft. Het is alsof iemand een spiegel voorhoudt waarin ik Richard’s ware gezicht zie. Elke zin is raak. De tranen komen als een stortvloed. Ik schok van de pijn die ik jarenlang heb weggestopt.
Ik stop met lezen, adem diep, en lees verder.
“Slachtoffers van narcisme zijn vaak uitgeput. Ze voelen zich leeg, onwaardig, alsof ze nergens tegen opgewassen zijn. Ze piekeren, kunnen moeilijk genieten, raken verdwaald in werk of verslaving. Wat ze voelen is ondraaglijk, en ze weten niet waarom.”
Alles valt op zijn plaats. Alleen al door te lezen wordt duidelijk wat er al die jaren speelde.
Uren later sta ik op. Nancy treft me gebroken aan. Ze komt bij me zitten, pakt mijn hand.
‘Precies zo heb ik me altijd gevoeld,’ zeg ik schor. ‘Ik heb er niet voor geleerd, maar volgens mij is hij een narcist.’
Nancy’s ogen vullen zich met tranen. ‘Ach lieve Emma. Die link naar narcisme had ik niet gezien, maar het verklaart veel.’
Samen lezen we verder. Soms moet ik stoppen om te huilen. Eindelijk vind ik antwoorden. Het mistige web van manipulatie lost langzaam op.
“Je hebt geleerd voor alles verantwoordelijkheid te nemen. Je loopt op je tenen, bang om te kwetsen. In werkelijkheid probeer je nieuwe mishandeling te voorkomen. Je bent murw. Je ziet niks meer helder. Het is alsof je in een dikke mist zit.”
‘Dat klopt allemaal,’ fluister ik. ‘Altijd was ik degene die het niet goed zag, niet goed deed. Altijd op mijn hoede. Het ging maar door.’
De dam breekt. Ik huil zoals ik nooit eerder heb gehuild. Nancy slaat een arm om me heen, aait mijn haar. Ze huilt zachtjes mee. Zo zitten we samen, dicht tegen elkaar aan.
‘En dat je van iedereen geïsoleerd werd,’ zegt ze. ‘Geen contact meer met ons, met vrienden, collega’s. Wat moet dat verschrikkelijk voor je zijn geweest.’”
Ik wil het boek zelf uitgeven, daarvoor loopt nu een crowdfunding op Voordekunst.nl. Deze sluit 16 maart en ik hoop dat er genoeg donaties binnenkomen. Heeft iemand interesse? Zoek dan op mijn naam Tamara Mill of de titel ‘Alles voor mijn man.’
Waarom ik het boek wil uitgeven? Al is er maar 1 persoon die het leest en daardoor tot actie overgaat.
Wegwezen!
Moeilijk? ja.
Mogelijk? ja !!
Veel liefs aan alle bezoekers van deze website; ik weet heel goed waar jullie mee te maken hebben.
Tamara Mill
Blijf het apart vinden, die mentale gevangenis. Alsof je zo onwaardig bent dat een eigen fijn leven nastreven niet voor jou bestemd is. Ik ervaar het echt als een mentale kooi. Zou wel open staan een blog te schrijven als man zijnde
Beste anoniem,
Blogs van mannen zijn van harte welkom. Je kunt een eventuele opzet mailen aan: secretariaat@verdwenenzelf.org
Ook jij bent een leven buiten die gevangenis zeker waard.