Internationale dag over narcistische mishandeling

Op 1 juni 2022 is het weer zover: dan is het World Narcissistic Abuse Awareness Day (WNAAD). Een Amerikaans initiatief om de gevolgen van narcistische mishandeling voor het voetlicht te brengen. Het is bedoeld voor slachtoffers èn professionals die graag bekende sprekers op dit terrein willen horen over diverse thema’s op dit gebied.

Lees “Internationale dag over narcistische mishandeling” verder

Ons verhaal gedeeld

Dit is een gastcolumn van Leonie en Nathalie

‘Een kind dat is mishandeld blijft van zijn ouders houden. Het stopt juist met houden van zichzelf’. Dat is de pijnlijke realiteit die slachtoffers van ernstige emotionele en psychische mishandeling in hun jeugd kennen. Maar hoe breng je dit over aan een groep studenten die mogelijk nog helemaal niet bekend zijn met de impact van deze ernstige vorm van mishandeling?

Het was de uitdaging waar wij, slachtoffers van narcistische mishandeling in onze jeugd, voor stonden. En het is goed gegaan! Eind april hebben wij, op verzoek van het Verdwenen Zelf een online presentatie gegeven aan studenten van verschillende hbo opleidingen van de HAN (Hogeschool Arnhem Nijmegen), over het opgroeien onder een narcistische ouder (psychische en emotionele mishandeling). Deze presentatie was onderdeel van de minor “Het kwetsbare kind” en bedoeld voor studenten met interesse in kwetsbare kinderen en studenten die in de toekomst willen gaan werken met (kwetsbare) kinderen en hun gezinssysteem.

Lees “Ons verhaal gedeeld” verder

Open kaart

Dit is een gastcolumn van Anna

‘Ik heb een fout gemaakt.’ Ik kijk opnieuw naar mijn scherm, knipper met mijn ogen om zeker te zijn. Ik voel mijn hart bonken, duwend op mijn ribben. Me duidelijk makend, ‘ik heb een fout gemaakt’.

Ik duw het gevoel weg, dit kan ik wel oplossen. Of nee, dat kan ik niet. Het document is al lang aangekomen bij de boekhouder. Ik haal adem, sus mezelf met het idee dat ik het voor de nieuwe maand in ieder geval juist kan doen. Dat iedere beginneling fouten maakt. Dat ik niet het gevoel – ‘de moed zakt me in de schoenen’ – heb gehad, dus dat het ergens wel oké is en goed komt.

Lees “Open kaart” verder

Waarom zovelen zwijgen

Dit is een gastcolumn van Camille

Ik vond de blog van Iris over het optreden van John de Mol vorige week sterk en schreef hierna mijn verhaal. De spreekwoordelijke beerput die is opengegaan bij The Voice Of Holland trok ook bij mij bruusk de ongeheelde wonden van veertig jaar geleden weer open. En recenter…

Ik werd seksueel misbruikt van mijn achtste tot mijn tiende door mijn vijf jaar oudere broer. Als klein meisje niet begrijpend wat er aan de hand was maar wel dat het niet klopte, dat ik het niet wilde maar door zijn bedreigingen te bang om iets te zeggen. Bovendien zou ik nooit geloofd worden door de narcistische vrouw die me op de wereld gezet had en haar al even narcistische man die daarboven nog koleriek en agressief was en compleet door haar gemanipuleerd. Lees “Waarom zovelen zwijgen” verder

Uit de greep van mijn narcistische vader

Dit is een gastcolumn van Yvonne

‘’Waar blijkt dan uit dat je vader narcistisch is’’? Die vraag krijg ik wel eens als ik over mijn jeugd praat. Ik weet het zeker, hij heeft zelfs psychopathische trekken, maar vind het ontzettend lastig om uit te leggen.

Leg maar eens uit wat er gebeurt als ik contact heb met mijn vader. Ik blokkeer volledig, voel niets meer, kan niet meer voelen wat ik wil en kan, wie ik ben. Ik krijg allerlei lichamelijke klachten. Ik overleef, maar besta niet, de goede dingen lijken heel ver weg, ik sta overal buiten, ik zie geen toekomst meer. Dan lijkt het mij beter om dood te zijn. Kan narcisme dodelijk zijn…? Lees “Uit de greep van mijn narcistische vader” verder

Het verlies van mijn beer

Dit is een gastcolumn van Willeke

Het was op een zaterdagmiddag en ik moet nog heel klein zijn geweest. De zaterdagen bestonden toen nog uit buitenspelen, vies worden en daarna in bad moeten en vervolgens een lepel levertraan. Er was ineens een hoop paniek beneden, waardoor ik amper afgedroogd naar beneden snelde. Wat was er aan de hand? Mijn lievelingsneefje bleek met zijn ouders uit winkelen te zijn geweest bij de V&D en was met zijn handje tussen de roltrap gekomen. Hij lag in het ziekenhuis. Ik schrok erg van dit nieuws en moest huilen. Lees “Het verlies van mijn beer” verder

Dodelijke afloop

Dit is een gastcolumn van Isabo

“Ik overleef haar niet, Zus!” Het was mei 2016. Ik had mijn zus aan de lijn en mijn stem verraadde mijn wanhoop toen ik haar probeerde uit te leggen wáárom ik noodgedwongen afstand had genomen van moeder begin dat jaar [zie blog: https://verdwenenzelf.org/2016/11/07/noodgedwongen-afstand/].

Dit was de moeilijkste beslissing in mijn leven. Vanaf mijn geboorte tot aan mijn 20ste werd ik aan narcistisch misbruik onderworpen. Ik ben voor het leven beschadigd. Het kostte mij vervolgens nóg eens 20 jaar en 16 gesprekspogingen in de hoop bij moeder enig gehoor te krijgen over wat haar destructieve gedrag met mij had gedaan. Tevergeefs. Lees “Dodelijke afloop” verder

Ooit was ik oud

Dit is een gastcolumn van Veerle

Opgegroeid zonder de levensnoodzakelijke emotionele aandacht. Ouders die totaal geen normale verbinding konden leggen met de leefwereld en de beleef-wereld van mij als kind.

Zo werd ik een volkomen vreemde en gebeurde er de raarste dingen, nam ik pijnlijke beslissingen en raakte ik mezelf kwijt.

“Zijn wie je niet bent, dus niemand die je kent.” Nog voor ik jong kon zijn was ik al oud.

Ik raakte steeds vaster in een leven dat niet stroomt, zonder te weten hoe het komt. Lees “Ooit was ik oud” verder

De angst om uit te vliegen

Dit is een gastcolumn van Summermoon

Ik had spontaan wat afgesproken vorige week en de rest van die week regelmatig last van angstgevoelens. Bij de gedachte dat ik in mijn eentje naar iemand toe zou gaan, kreeg ik een heel onheilspellend en ongerust gevoel en zag ik allemaal beren op de weg. Het voelde heel onveilig en ik had écht de neiging om af te bellen.

Zo ken ik mezelf totaal niet. Toen ik bij mijn therapeute zat, keken we hiernaar. Zo kwamen we terecht bij het feit dat ik eigenlijk mijn leven lang in een emotionele en psychische kooi heb gezeten. Dat begon al in mijn jongste jaren met het (verborgen) narcisme van mijn ouders en later ging dat door in mijn huwelijk met een verborgen narcist. Lees “De angst om uit te vliegen” verder

‘Haat je je vader?’

Dit is een gastcolumn van Mira

Ze was die dag uit school thuisgekomen en zoals altijd door de keuken naar binnen gelopen waar ze zoals alle voorgaande dagen, weken en maanden een opgestapelde onoverzichtelijke troep zag. Niets ligt hier op z’n plek, had ze gedacht. Het was niet alleen een chaos, alles voelde plakkerig en vies en overal lagen beschimmelde etensresten. Ze had er ineens niet meer tegen gekund. Wat deed haar moeder een hele dag als iedereen op school zat. Ze kon de keuken toch tenminste een beetje ordelijk en schoon houden? Nee, haar moeder zat elke dag bij de kachel. ‘s Morgens lag ze nog in bed terwijl iedereen zich klaarmaakte om naar school te gaan, dan riepen ze bij het weggaan naar boven: ‘We gaan mam.’ Waarna hun moeder steevast naar beneden riep of ze een appel bij zich hadden. ‘s Middags zat ze bij de kachel of uit het raam te staren. Lees “‘Haat je je vader?’” verder