Dwingende controle en narcistische mishandeling zijn jarenlang onzichtbaar gebleven, het was nauwelijks een onderwerp in onze samenleving. Dat begint te veranderen. Steeds vaker krijgt dit onderwerp de aandacht die het verdient. De redactie van Parels voor de Zwijnen (BNNVARA) nam contact met ons op omdat zij binnen dit programma een kort item willen maken over dwingende controle en intieme terreur in een partnerrelatie. Na een uitgebreid gesprek over de aanpak en de zorgvuldigheid waarmee dit onderwerp wordt behandeld, besloten wij deze oproep te delen.
Hieronder de oproep van redacteur Rianne, waarin ze ook uitlegt hoe ze te werk gaan:
Voor het televisieprogramma Parels voor de Zwijnen (BNNVARA), gepresenteerd door Raven van Dorst, zijn wij op zoek naar iemand die ervaring heeft met dwingende controle/ intieme terreur met een ex-partner en haar of zijn verhaal wil delen.
Parels voor de Zwijnen is een persoonlijk en open programma waarin mensen en verhalen centraal staan die je niet vaak op een podium ziet.
Met dit item willen we dwingende controle bespreekbaar maken, het taboe doorbreken en herkenning bieden. Voor mensen die in een vergelijkbare situatie zitten, kan het zien van zo’n verhaal helpen om te voelen: ik ben niet alleen, en er is een weg vooruit.
We zoeken iemand met eigen ervaring met deze vorm van partner geweld (dwingende controle/narcistische mishandeling), die hierover wil delen.
Hoe je erin verstrikt kan raken, hoe verwarrend en ontwrichtend die dynamiek is, en hoe de schuld nog te vaak bij het slachtoffer wordt gelegd, blijft vaak onbegrepen en onbesproken. Juist daarom willen we ruimte maken voor dit onderwerp dat zoveel mensen raakt.
We begrijpen dat zichtbaarheid spannend kan zijn en dat veiligheid een belangrijke rol speelt. Ik begrijp dat het een enorme drempel kan zijn om je verhaal te doen. Als je contact opneemt gaan we eerst vrijblijvend in gesprek om samen te kijken wat passend en verantwoord is. In dit uitgebreide voorgesprek kijken we samen heel zorgvuldig hoe we jouw verhaal vertellen op een manier die volledig bij je past. Na dit voorgesprek mag je uiteraard altijd nog besluiten om je terug te trekken.
Daarnaast zal ik je ook helemaal meenemen in de context waarbinnen je verhaal valt; we zijn een programma dat lichte & zwaardere onderwerpen met elkaar combineert. En we willen jouw verhaal graag alle ruimte bieden.
Praktische info:
- Opnames: april/mei
- Locatie: de boerderij van Raven van Dorst
- Deelname is vrijwillig en gebeurt altijd in goed overleg
Interesse of vragen?
Neem gerust contact op via: rianne@wittegeit.tvRianne Super
Redacteur van Parels voor de Zwijnen (BNNVARA)
18 reacties op “Een podium voor wat zo lang onbenoemd bleef”
Dit is een schitterend initiatief! Het zou volgend mij zeker een meerwaarde zijn om te vermelden dat ook mannen met dwingendecontrole kunnen te maken krijgen en dat intimiteit daarvoor misbruikt wordt; niet zozeer sexueel misbruik, maar eerder de onthouding ervan, in combinatie met beloftes errond in ruil voor gehoorzaamheid
Hoi Guy,
Bedankt voor je reactie. In de oproep staat dat zowel mannen als vrouwen wordt verzocht te reageren. In ons gesprek met de redacteur hebben we dit ook aangestipt. Zij zijn zich er goed van bewust dat ook mannen slachtoffer kunnen worden van dwingende controle en wij als Verdwenen Zelf besteden regelmatig aandacht hier aan. Als je wil deelnemen kun je een mail sturen aan redacteur Rianne.
Het zal een drempel zijn die ik over moet. Maar ik vind het een mooi programma, worstel met de anonimiteit en gevolgen. Dus ergens wil ik die stap wel zetten denk ik.
Ik heb ervaring met deze vorm van partnergeweld; dwingende controle/narcistisch misbruik. Ik heb interesse in deelname aan dit programma. Ik zal vanavond in alle rust een mail sturen naar Rianne
ik ben zeer ervaren met een biol.vdr zeer geweldadig ,jaloers op de aandacht van Mam voor ons kinderen, zeer geweldadig en NPS nao op late leeftijd gediagnostiseerd. Zat in 1975 al afgekeurd thuis. huisartsen van ouders en die van m8j begrepen mij niet. Hun psychiatrie drugs bliefde ik niet . Wij, 3 kinderen kregen deze informatie niet.
ik heb 42 jaar foute dsm diagnoses gekregen van verschillende ggz instellingen o.m van vrouwen hulpverlening Haarlem, kenaupark. was een melkkoe, een verdienmodel zonder enige hulp.
ik heb 25 jaar fulltime gewerkt in verschillende zkhs op de afdelingen verpleging in o.a lumc en ook de ggz , ook samatische behandelafdeling in de ggz.
Het is een groot verhaal.
als ik het anoniem kon doen had ik graag mijn verhaal willen vertellen. omdat ik nog middenin zit en er nog geen bepaalde uitspraken of vorderingen zijn kan ik mezelf niet kenbaar maken. ik ben gevlucht van een narsistische man en heb mijn kinderen achter moeten laten. nu al 1.5 jaar geen contact meer en instanties die zeggen niks te kunnen doen terwijl de zorgen wel gedeeld worden met mij. ze erkennen het maar ze lopen vast.
Een heel mooi initiatief, er moet echt veel meer bekend worden over intieme terreur/dwingende controle. Ik heb meer dan 20 jaar in zo een relatie gezeten. Ik zou graag meedoen, maar ben echt veel te bang. Ik zit nog middenin de scheiding en ben bang voor de gevolgen.
Ik zou het fijn vinden om mee te doen aan het programma. Ik heb met een aantal therapeuten van “Het Verdwenen Zelf” ook al erover gesproken dat ik heel graag een bijdrage zou willen leveren om kennis over dwingende controle en intieme terreur te vergroten juist bij mensen die er zelf niet mee te maken hebben. Dat omdat ik het als heel zwaar ervaar dat je na een destructieve relatie in een isolement terecht komt omdat er zo weinig kennis over is, zowel in mijn omgeving , maar ook bij therapeuten. Ik heb een hele lieve en goede trauma therapeute. Ze zei vandaag nog tegen mij dat zij zich zo tekort voelt schieten omdat zij te weinig kennis heeft over narcistisch misbruik. En dat zij blij is dat ik naast haar ook gesprekken met iemand van Het Verdwenen Zelf heb.
Het fenomeen ” Oordeel niet” heb ik ook als extreem ervaren. Ik snap dat je meestal niet moet oordelen, maar zoals meer dingen is niet alles zwart & wit. Als “niet oordelen” ook toegepast wordt op mishandeling, krijg je wegkijken. Als er letterlijk wordt gezegd ‘het maakt niet zo uit hoe je benaderd wordt’, wordt van mishandeling gelijk een verzachtende toestand gemaakt, tot dus fenomeen ‘die ander zou het vast zo niet menen’ – terwijl ik letterlijk voor iets beschuldigd werd en ingevuld werd zonder enig feedback
Ik heb hier een trigger van gehad en heb de hulpverlener gelijk gevraagd om te gaan omdat dit teveel werd. Ik had al hoofdpijnen en slechts geslapen en schuldgevoelens, terwijl ik wist dat het niet aan mij lag, komt toch het innerlijke kindtrauma van schuld naar boven door deze emotionele mishandeling. Als iemand dan ook nog verzachtend reageert klap ik dicht en kan ik niets meer.
Het is nodig dat we meer weten over emotionele/dwingende controle en meer kennis voor hulpverleners, huisartsen, GGZ, justitie & recht etc, dat is hard nodig! Slachtoffers worden zo in isolatie gezet met vele klachten en worden steeds niet gehoord met steeds minder mogelijkheden voor hulp en blijven alleen achter.
Het is ook belangrijk om dit uit te leggen. Dat slachtoffers ook vaak bestraft kunnen worden omdat ze reageren en die reactie wordt misbruikt in relatie en om het slachtoffer aan te geven, te arresteren of ‘smaad & laster” op te leggen.
https://themendproject.com/reactive-abuse/
Ik had vooral ook wat met “The effect on the victim” Daar wordt de reactie in combinatie met C-PTSS ook duidelijk uitgelegd, waarom een slachtoffer dan reageert en het effect zowel in het brein is en zowel lichamelijk en moeilijk is te stoppen, of zelfs onmogelijk is wanneer het nog steeds gaande is.
Mijn ex man ging ineens bij mij weg zonder uitleg.
Daarna ben ik 13 jaar getreiterd en bang gemaakt.
– je bent niks
– je hebt niks
– je ouders houden niet van je
– je kinderen vinden je niks maar ze hebben geen keus
– je vriendinnen zijn bij je omdat ze bang zijn dat je er met hun man vandoor gaat.
– die mannen willen sex met je …. En je weet wat ze met je gaan doen he? Dingen die jij niet wilted durft.
– ze hadden je sowieso onvruchtbaar moeten maken
– met mijn verjaardag dreigen ieder jaar , rust zacht en een foto van het graf van mijn moeder erbij
– me financieel uitgeput
Zo kan ik wel doorgaan
Er is sinds kort een einde gekomen aan dit geweld
Huwelijk duurde 12 jaar de mishandeling nadien nog 13
Ik ben nu vrij
Eindelijk maar met een enorm trauma
Ik zou graag hierover delen met Raven. Maar niet met mijn snoet herkenbaar in beeld
Waarom delen? Omdat je in zo’n relatie soms voorzichtige pogingen doet om mensen uit je privé-omgeving op de hoogte te stellen van wat er zich tussen je eigen vier muren afspeelt en dat zelfs dit zinloos blijkt, omdat de narcist ook de omgeving beheerst en bv contacten uit jouw naam verbreekt, vriendinnen ondertussen een niet kloppend beeld over jouw geestelijke gesteldheid vertelt, zogenaamd vanuit liefdevolle zorg etc…. Je bent zo moe van alles wat je thuis doormaakt en moet daarnaast vechten om gelooft te worden. als je het lef hebt om te vertellen waar je in beland bent en steun zoekt.. Je gaat je daardoor nog kleiner voelen. De angst voor wat hij gaat doen als je uit de relatie gaat stappen is groter dan het thuis blijven ondergaan van deze psychosche terreur, als vrienden je al niet willen geloven. Zo’n man heeft letterlijk twee gezichten. Zij zien die foute kant nooit, daar zorgt hij wel voor.
Ja dat herken ik! Ik zou het ook dolgraag willen delen. Bijvoorbeeld ook met meerdere mensen die hier mee te maken hebben gehad. Maar ik hou het ook verborgen voor mijn omgeving…..
Fijn om te merken hoe zorgvuldig het wordt aangepakt als iemand deelneemt aan dit programma. De meesten die dit hebben meegemaakt zullen het heel spannend vinden om mee te doen, juist door de aard van dit geweld. Voor mijzelf (gestoorde ex-partner die me ook heeft gestalkt) ligt de drempel te hoog, maar wel heel belangrijk dat iemand dit gaat doen. Ook heb ik dat er iets gezegd wordt over waar je hulp kan vinden. Want het zal zeker mensen die dit herkennen raken. Zelf heb ik heel veel aan het Verdwenen Zelf gehad. Zonder de boeken, mijn therapeut en de info op de website had ik nooit gestaan waar ik nu sta. Ik heb weer een leven.
ik wul heel graag mijn verhaal doen, na 23 jaar leven met een narcist. nu 2,5 jaar verder nog geen rust. hij wil controle en macht houden. We hebben kinderen waardoor contact nodig is.
Nadat het mij gelukt is om uit een gewelddadige relatie met dwingende controle te stappen zitten mijn kids en ik na 2 jaar nog steeds midden in een onhoudbare situatie. Politie, VT, hulpverlening en jeugdzorg is betrokken maar de focus blijft liggen op er samen uitkomen en hem de kans geven om te veranderen (wat niet gaat gebeuren) Zijn gedrag bepaald nog steeds ons dagelijks leven, hij bepaalt en maakt de regels. Ouderschapsplan, afspraken met de politie en met veilig thuis, hij houdt zich er niet aan en omdat alle hulp vrijwillig is is er niemand die wat doet. Ondertussen gaat het steeds slechter met mijn kinderen, worden door hem beïnvloed en raken steeds meer in de war.
Een heel lastige situatie die het uiterste van je vraagt, veel sterkte voor jou en je kinderen. Veel slachtoffers zitten in een vergelijkbare situatie, daarom besteden we hier deze week op social media en deze website aandacht aan. Niet dat dit jou nu helpt, maar weet dat je niet alleen bent en dat het probleem bekender wordt, ook door inspanningen van andere professionals. Nu moet de aanpak van betrokken instanties en politie nog worden gewijzigd. Het gaat langzaam.
We raden je het tweede boek van Iris Koops aan, dat in gaat op deze problematiek en veel adviezen biedt.
Heel goed dat dit initatief wordt genomen om deze specifieke problematiek duidelijk te maken ten behoeve van slachtoffers die gevangen zitten in zichzelf, hetzij nog in de misbruiksituatie of dag en nacht dealend met de onbeschrijflijke verschrikkingen ervan.
Partnerrelaties worden vaak als eerste genoemd als het gaat om dwingende controle en narcistisch misbruik.
Hiernaast komt dit schrikbarend veel in organisaties als scholen en zorginstellingen, met zeer ernstige en ingrijpende gevolgen voor de slachtoffers.
Gezien de aard en doelstellingen van deze organisaties ligt het niet in de lijn der verwachting dat deze problematiek speelt.
Hierdoor is (h)erkenning en hulp voor slachtoffers niet of nauwelijks beschikbaar.
Systematische kennis, hulp en ondersteuning voor erkenning en herstel van alle slachtoffers is mijns inziens heel hard nodig.