Onverteerbaar roomijs en de hongerwinter

Dit is weer een gastcolumn door Annabel.

Die zondagmiddag waren mijn ouders druk bezig geweest in de keuken. Ze hadden een verrassing gemaakt, we zouden het vanavond wel zien.

De verrassing kwam inderdaad die avond aan tafel: ze hadden zelf roomijs gemaakt (gewoon een kwestie van geslagen room door een bak ijs werken en daar vervolgens heel interessant over doen). Ik keek naar de kluit ijs op mijn bord en wist me er geen raad mee. Ik had anorexia in die tijd en besloot voor mijzelf: “Dit ga ik dus echt niet eten”. Mijn vader merkte dat ik niet at. De spanning liep op. Lees “Onverteerbaar roomijs en de hongerwinter” verder

Mijn vader was geen vader

Dit is weer een gastcolumn door Annabel.

Ceci n’est pas un père

Met zijn werk “Ceci n’est pas une pipe” wilde René Magritte aangeven dat hetgeen je waarneemt geen echte pijp is, maar een afbeelding van een pijp, een schilderij.
Ik kijk naar een foto van mijn vader. Wat zie ik, wie zie ik? Ik zie geen echte vader, maar een afbeelding van een vader. Lees “Mijn vader was geen vader” verder

Ben je gek?!

Dit is een gastcolumn van Barbara.

Ongeveer een jaar geleden waren mijn eerste woorden toen ik bij de psychologe aanschoof: “Ik denk dat er iets flink met mij mis is, borderline vermoed ik.” Ik was op dat moment zwaar depressief en volledig uitgeput. Natuurlijk, ik had een paar maanden daarvoor met enorm veel moeite een punt achter mijn relatie en huwelijk van ruim acht jaar gezet dus dat ik niet huppelend door het leven ging snapte ik zelf ook wel. Maar waar kwam die verwarring vandaan? Waarom was die breuk zo ontzettend vals, onmenselijk bijna, verlopen? Waarom vond deze man dat hij een ‘dossier’ over mij moest opbouwen omdat ik één keer (eindelijk!) verbaal fiks boos op hem was geworden? Ik had hem toch nooit kwaad gedaan? Bovendien: waarom was ik eigenlijk al langere tijd fysiek en geestelijk aan het einde van mijn Latijn? De ex had vast gelijk: ik was labiel, had borderline, was een vreselijke, achterdochtige, ziekelijk jaloerse egoïst met verlatingsangst. Nou, werk aan winkel, mevrouw de psycholoog! Lees “Ben je gek?!” verder

Bloed prikken

Dit is een gastcolumn door Annabel. Zij reageerde dit weekend op een aantal pagina’s van deze website en zowel ik, als andere lezers vonden dat zij zo treffend schrijft. Ze reageerde enthousiast op mijn vraag of ze af en toe een gastcolumn wil verzorgen op dit blog. Dit is haar eerste column.

Dit voorjaar heb ik een cursus autobiografisch schrijven gevolgd. Doel van die cursus is door middel van het ophalen van herinneringen de rode draad in je leven te leren zien, het herkennen van patronen. Het inzicht dat zo ontstaat kan ruimte opleveren voor nieuwe mogelijkheden in je leven. Je wordt in het heden niet meer geblokkeerd door je herinneringen en de bijbehorende emoties uit je verleden. Althans, dat is de bedoeling. Lees “Bloed prikken” verder