‘Wij houden niet van dikke kindjes’

Dit is een gastblog van Aurora

Mijn dochter speelt in de keuken bij mijn schoonouders. Ze is vier en beschikt over een onmetelijke hoeveelheid energie. Ze hupst vrolijk door de keuken en vraagt aan mij: ā€œMag ik iets lekkers?ā€ Mijn schoonmoeder staat er naast. Ze kijkt mij aan, trekt haar mond in een afkeurende streep, maar zegt niets. Ik aai mijn dochter over haar bol en zeg tegen haar: ā€œAls we zo koffie gaan drinken, dan krijg jij ook iets lekkers.ā€

Mijn dochter is niet alleen energiek, ze is ook een volhouder. Zodra ik de keuken verlaat, stelt zij aan haar oma dezelfde vraag. ā€œOma, mag ik wat lekkers?ā€ Ik weet niet wat het exacte antwoord is, want ik hoor alleen het laatste deel. Als ik de keuken weer binnenkom hoor ik mijn schoonmoeder nog net op bijtende toon tegen mijn dochter zeggen: ā€œā€¦en wij houden niet van dikke kindjes!ā€ Lees verder “‘Wij houden niet van dikke kindjes’”

Meer aandacht voor mannelijke slachtoffers van psychisch geweld

ā€˜Er rust helaas nog steeds een taboe op mannen die slachtoffer zijn geworden in een destructieve partnerrelatie. Het is belangrijk dat mannen die zich in de verhalen herkennen zich realiseren dat ze niet alleen zijn en dat het niet aan hen lag, zodat ze actief aan de slag kunnen met hun herstel.ā€™

Dat zegt Iris in een artikel dat vandaag gepubliceerd is op de website GGZ Totaal (onderaan staat de link naar het artikel). Ze schrijft dit naar aanleiding van de radio-uitzending bij Omroep Flevoland, waar Tako en auteur Greetje van den Berg spraken over de verwoestende kracht van narcisme. Lees verder “Meer aandacht voor mannelijke slachtoffers van psychisch geweld”

Bekaf

Dit is een gastcolumn vanĀ LindaĀ over de destructieve relatie van haar broer

Hij was ooitĀ eenĀ gelukkige eenzameĀ vent,
in een ivoren toren.
GelukkigĀ maarĀ verloren.
Hij hield tochĀ altijd zo vanā€¦
het isolement:
studerenĀ en muziek.
Dat werd zijn levensmissie:
het allerbeste is nog altijd rustig blijven,
dat kon hij magnifiek.

Maar toen kwam zijā€¦
op zijn pad.
En hij nam voorgoed afscheidā€¦
van de alleenheerschappij.
In haar ogen hadden twee verloren zielenā€¦
elkaar eindelijk gevonden.
Zij sleurde hem uit zijn toren
en hij voelde zich niet meer verloren. Lees verder “Bekaf”

Focus op mannelijke slachtoffers van psychisch geweld tijdens radiouitzending

Een man die in een destructieve relatie terechtkomt en zijn eigen ā€˜ikā€™ volledig kwijtraakt. Het overkomt duizenden slachtoffers per jaar. Toch bestaat er een taboe in onze samenleving op de situatie waarin een man het slachtoffer wordt van een narcistische vrouw. Schrijfster Greetje van den Berg besloot haar nieuwe boek ā€˜Alleenā€™ aan dit thema te wijden. Voor de research voor de roman maakte ze onder andere gebruik van de contacten en expertise van Stichting het Verdwenen Zelf. Gisteren was ze samen met Tako te gast in radioprogramma ā€˜Dit is Flevolandā€™ van omroep Flevoland om het over het boek te hebben en om dieper in te zoomen op de problematiek. Lees verder “Focus op mannelijke slachtoffers van psychisch geweld tijdens radiouitzending”

Ik worstel en kom bovenā€¦

Dit is een gastcolumn van Martin

ā€œIk trek de deur achter me dicht en stap in het diepeā€¦ā€. Zojuist heb ik na een relatie van bijna 40 jaar aan mijn partner kenbaar gemaakt dat ik van haar wil scheiden. Mijn besluit staat vast. Niet met mijn hart, maar met mijn hoofd neem ik deze beslissing nu ik uiteindelijk weet waar de angel in onze relatie zit. Zwaar geĆ«motioneerd vertel ik haar dat ik er niet meer tegen kan, dat ik onder het juk vandaan wil wat al jaren om mijn nek hangt. Ik wil vrijheid in mijn hoofd, vrijheid om te kunnen zijn wie ik ben, niet meer op mijn tenen hoeven lopen! Ze is verbijsterd, verdrietig en stamelt nog uit dat ze toch altijd goed voor mij gezorgd heeftā€¦ Lees verder “Ik worstel en kom bovenā€¦”

Partner van een slachtoffer van narcisme: een ervaring

Dit is een gastcolumn van Johan

Enige jaren terug kwam mijn partner er via de site van het Verdwenen Zelf en het eerste boek van Iris achter dat ze slachtoffer was van narcistische ouders. Voor mijn partner, en ook voor mij, was dat een enorme ontdekking die niet alleen haarzelf, maar ook onze relatie positief beĆÆnvloed heeft. Herstel van de narcistische mishandeling is een lange weg geweest, maar het heeft gewerkt. Voor die tijd begrepen we elkaar vaak niet. Hoe dat was als ā€˜partner vanā€™, daarover gaat onderstaand verhaal. Het is echt mijn verhaal, zeker niet dat van mijn partner, ook al vind ze het goed dat ik dit zo opschrijf. En ik heb ook geen enkele pretentie dat andere ā€˜partners vanā€™ hetzelfde hebben meegemaakt. Maar misschien herkennen sommige mensen zich er in.

Lees verder “Partner van een slachtoffer van narcisme: een ervaring”

Zoveel aanwijzingen dat het was zoals het is

Dit is een gastcolumn van Johan

Door een kennis gewezen op deze site en oei wat een shock (of moet ik zeggen Halloween-feest der herkenning?)! Ik ben aan het scheiden en dat is maar goed ook. Alles duidt er op dat ik getrouwd ben geweest met een hard-core narciste. Manipulatie, gaslighting, mezelf ten diepste kwijt, onzeker, de vreselijkste dingen naar mijn hoofd gekregen op een heel lief toontje (en dan never nooit begrijpen waarom ik daartegen protesteerde), glad als een aal, en alles werd altijd omgedraaid (ik was overgevoelig), alles klopt 100% met wat ik hier lees. Tot mijn diepe pijn jarenlang permanent op mijn quivive geleefd (want what’s next?) en de diepe stress-sporen daarvan ondervind ik nog. Lees verder “Zoveel aanwijzingen dat het was zoals het is”

Nadat het tij gekeerd was…

Dit is een gastcolumn van Gijs

Graag wil ik in vervolg op mijn eerdere gastblog in april dit jaar, met jullie delen hoe het nu, ongeveer 3 maanden later, met mij gaat en wat er in de tussentijd is gebeurd. Hiermee hoop ik jullie een hart onder de riem te kunnen steken.

Overigens wil ik graag diegenen die op mijn eerdere blog hebben gereageerd bedanken voor hun reacties hierop. Dit was voor mij hartverwarmend. Daarbij moet ik eerlijk bekennen dat de reacties bij mij wel wat tranen teweeg gebracht hebben en dat dit meer met mij deed dan ik had verwacht. Lees verder “Nadat het tij gekeerd was…”

Net voor de grens is het tij gekeerd

Dit is een gastcolumn van Gijs

Ongeveer een half jaar geleden heb ik Iris haar boek besteld op advies van mijn psycholoog, nadat ik had aangegeven dat ik sterk het vermoeden kreeg dat ik ruim 20 jaar lang met een narciste samen heb geleefd (waar ik op dat moment ook nog mee in Ć©Ć©n huis woonde). Voor dit advies zal ik mijn psycholoog eeuwig dankbaar zijn. Alle kwartjes vielen eindelijk op hun plek. Nu begreep ik ineens alles, waar ik daarvoor helemaal niets van begreep! Inmiddels zijn we in een vechtscheidingsprocedure verwikkeld waar ze doelbewust naar toe lijkt te hebben gewerkt en waarbij ze de kinderen op alle fronten inzet voor haar eigen financiĆ«le gewin en ze ook bij mij vandaan weet te trekken, wat mij veel verdriet doet. Lees verder “Net voor de grens is het tij gekeerd”