De symptomen van narcistische mishandeling

Uit hoofdstuk 4 van het werkboek

Narcisten en psychopaten kunnen niet alleen met zichzelf zijn, en halen sociale functies (empathie, aandacht) bij anderen weg. Ze trekken jou als slachtoffer leeg, totdat jij ook niet meer met jezelf kunt zijn, door de symptomen. De hyperalertheid, de overgehevelde schaamte, je schuldgevoel, je apathie, maken dat je nog slechter voelt over jezelf. En laat dat nu net de bedoeling zijn. Inzicht in de symptomen van narcistisch misbruik is van belang om hoe je voelt, los te kunnen trekken van wie je bent.

Symptomenlijst

Somatische klachten
Veel slachtoffers krijgen last van lichamelijke symptomen, als vermoeidheid of fysieke stressreacties (hoofdpijn, misselijk etc.) Slaapproblemen komen ook veel voor.

Overgevoeligheid
Je kunt overgevoelig worden voor licht, geluid en andere zintuiglijke gewaarwordingen. Veel slachtoffers kunnen niet meer veel prikkels verdragen en raken om het minste geïrriteerd.

Malende gedachtestromen
Mensen met narcisme en psychopathie zorgen ervoor dat de mensen om hen heen totaal verward raken. Je probeert namelijk te begrijpen wat er gebeurt en gaat er over malen. Je wordt tot de eeuwige vertwijfeling veroordeeld.

Geen realiteitsbesef meer
Dit ernstige symptoom komt voort uit ‘gaslighting’, behandeld op deze website. Je gevoel van realiteit is afgebrokkeld en je denkt misschien dat je naar een inrichting moet.

Jezelf niet meer begrijpen
Narcisten en psychopaten grijpen in op je denk- en voelprocessen. Ze proberen je alles vanuit hun perspectief te laten zien. ….Het lukt narcisten en psychopaten hun slachtoffer uit te spelen tegen zichzelf.

Vervreemd van jezelf en van iedereen
Sommige slachtoffers worden zo murw dat niets ze meer kan schelen. Ze voelen zich vervreemd van de hele wereld. Ze horen nergens meer bij, zitten hun dagen uit, omdat ze niet meer kunnen voelen wie ze zijn en wat ze willen. Ze zijn een vreemde voor zichzelf geworden.

Wantrouwen
Volgens de narcist lag alles aan jou. Hij wilde gewoon ongestoord zijn vernietiging kunnen uitvoeren, en als je het waagde hiertegen te protesteren, dan was jij gemeen. Het is logisch dat je nauwelijks meer anderen kunt vertrouwen. Narcisten en psychopaten gebruiken met name woorden om hun verwoestende werk te doen. Veel slachtoffers kunnen niet meer gewoon naar iemand luisteren, maar zijn altijd alert op wat die ander nu werkelijk zegt.

Schuldgevoelens
Narcisten maken dat je je overal verantwoordelijk voor voelt. Veel slachtoffers praten op een verontschuldigende manier “ja, ik weet niet hoor…maar ik hoop dat je het niet erg vind dat..’”. Ze hebben geleerd al bij voorbaat sorry te zeggen. Het is belangrijk om in te zien dat dit schuld- of verantwoordelijkheidsgevoel je is opgedrongen.

Achtervolgingswanen
Paranoia zijn is een veelvoorkomend symptoom waar veel slachtoffers van schrikken. Het zegt echter niets over jouzelf. Het zegt iets over hoever de narcist over je grenzen is gegaan, over hoeveel controle hij had en probeerde te hebben, en over hoe bedreigd jij je voelde. Het is zijn pathologie, waar jij heel nerveus van bent geraakt. Dat is volkomen logisch.

Schaamte
Schaamte is het meest voorkomende symptoom bij deze vorm van mishandeling. Je gaat jezelf zien door de ogen van een ander, en dat is ook precies de bedoeling. …Narcisten en psychopaten zijn er heer en meester in, om de oorzaak van hun mishandeling ook bij het slachtoffer te leggen. “Had je maar niet dit of dat moeten zeggen, had je maar niet zo moeten kijken, daarom moet ik wel tegen je schelden”, et cetera. Zo versterken ze de schaamte, en dat weten ze. Het is hun totale gebrek aan zelfinzicht en empathie, dat hun schaamteloze gedrag tot stand brengt.

Ernstige depressie
Narcistische mishandeling kan je zó onderuit halen dat je je zin in het leven verliest. Gedachtes aan zelfmoord komen veel voor, sommige slachtoffers plegen ook daadwerkelijk zelfmoord.

Denken dat er niemand anders meer van je kan houden
Ook dit gevoel kent vrijwel ieder slachtoffer. Het is een gevolg van het ophemelen en wegwerpen wat een narcist met je doet. Dit is deel van de mishandeling.

Lamgeslagen gevoel
Narcistische mishandeling zorgt ervoor dat je “lamgeslagen wordt”. Je bent beroofd van je vitaliteit, de sprankeling die je in je had.

Je niet meer spontaan kunnen uiten
Narcisten en psychopaten rekenden je op alles af. Als je niet het juiste spiegelde, werd dit als een afwijzing opgevat. Hierdoor ga je over al je communicatie nadenken (“kan dit wel? Is dit niet gemeen? Kijk ik aardig genoeg? Doe ik nu niet overdreven?”) Je weet eigenlijk niet meer hoe het moet, “gewoon” met mensen omgaan.

Verstoringen in emoties
Beide uitersten komen voor: of dat je niks meer voelt, of dat je om de haverklap heftige emoties hebt. Deze vormen kunnen elkaar ook afwisselen.

Dissociatie
Dissociatie komt veel voor onder slachtoffers, maar wordt vaak niet herkend.

Niet meer normaal kunnen functioneren
Psychopaten en narcisten grijpen in op je ontwikkeling en je functioneren. Verschillende slachtoffers getuigen ervan hoe ze voor de relatie op hoog niveau functioneerden, en tijdens en na de relatie al moeite hadden met de simpelste dingen. Je kunt vaak niet meer helder denken en hebt een wattig gevoel in je hoofd.

Afhankelijkheid
Veel slachtoffers worden een schim van de persoon die ze ooit waren. De eeuwige zelftwijfel en andere symptomen maken dat je het gevoel hebt niet meer in je eentje tegen het leven opgewassen te zijn. Je voelt je erg afhankelijk van de mening en goedkeuring van anderen.

110 thoughts on “De symptomen van narcistische mishandeling

    • Ook voor mij zijn er veel herkenbare punten maar ik heb het moeilijk om te aanvaarden dat mijn partner een narcist zou zijn. Hij kan zo lief zijn maar de momenten dat hij niet meer bereikbaar is, zijn zo pijnlijk. Ik heb ook het gevoel dat het slechter wordt met ouder worden.
      Hoe kan ik zeker zijn dat het om narcisme gaat?

      • Hoi Caro, ik denk dat je dat wel weet. Ik vraag me dit dagelijks af, ondanks dat er een diagnose is…..nu lees ik jou stukje en denk ik: potverdorie maak dat je wegkomt.
        Als ik het bij een ander hoor of lees weet ik dondersgoed dat dit niet kan….alleen vind ik dit toe te passen op mijn eigen situatie onbeschrijfelijk moeilijk.
        Ook ik heb het idee dat het lastiger word nu hij ouder word.

        Daadkracht en voorspoed toegewenst.
        Lief zijn voor jezelf…ga ik ook doen.

    • Ook ik had somalische klachten en heb hartfilm llaten maken. En alles is mijn schuld natuurlijk. Ik werd zelfs bedreigd, ook door derden. Maar ik ben niet voor dit soort tuig geweken, met hun loze dreigingen
      Ineens werd alles door de narcist omgedraaid. Ik had het gedaan, en werd zelfs door politie gebeld. De narcist vertelde een heel ander eenzijdig verhaal. Het gesprek met deze agent kreeg een heel andere wending.
      Kop op meid, er komt een tijd dan komen ze om hun verdiende loon. Kwestie van tijd.

      • Ik heb de twijfelachtige eer langzaam het leven uit getreiterd te worden! Bij leven reeds doodgetreiterd en ze vinden het allemaal best! Geleid door een zeer ernstig naristische ex schoonmoeder, sociopate en autiste, is mijn gezin 25 jaar lang gegeseld door haar en haar zwager. De ellende begon nadat ik van zeer gewaardeerde vrienden, goed geld leende in diepe warmte en vriendschap!! Oprecht, netjes. Nadat dit bedrijf kapot was gemaakt door bedriegers, een bedrijf dat ik moest opbouwen tbv de medische en psychische gevolgen van de verkrachting, van mijn dochter, stopte dat gekke wijf mijn huwelijk Door mij uit te sluiten van onderdak!! We waren alles kwijt. Toen kwamen de gore verhalen door de daders van dit drama. Ik had mensen opgelicht en dat ketterde maar door!! Ernstig ziek en stervend maar met een geweten en feitenkennis ben ik mijn leef omgeving ontvlucht. De mensen zijn nog steeds mijn vrienden maar er zijn er ook die je ” lastig vinden” of je zielig vinden doen!! DAT moet je eens zeggen of vragen aan een kind dat wordt mishandeld!!!! Eant tot DAT niveau wordt je emotioneel afgebroken en meer niet Zelfs je kids worden tegen je opgezet en hoe harder je voor ze vecht des te trotser ze zijn en jouw pijn gaat omhoog. Iedereen gilt en schreeuwt, roddelt en lacht. Ze horen bij elkaar en hebben het goed. Heel goed en waar jij ooit deel uitmaakte door je fatsoen, humor, kennis, warmte en andere sociale factoren ben je nu … Vies, lastig en als je sterft… Pffff….. “Ziezo daar zijn we van af”!! En niemand die zich afvraagt” Had ik wat kunnen doen of meer kunnen doen???”
        Ja… Bellen of langskomen, eens stappen, duiken, lachen… Nee… Je bent lastig of erger nog… Je liegt misschien wel!! Mijn ex mishandeld, met grote schulden laten zitten, geslagen en meer van dat soort standaar vuiligheid

        Alles wordt gebruikt hun daden in rook te hullen en met inzet van kids!!! Typerend voor narcisten!! En vooral het oeverloos liegen en extreem arrogant boven je proberen te komen in hun geestelijke armoede! Ik ben geestelijk schatrijk en heb een groot en creatief zeer gevoelig en fijn besnaard binnenleven, maar emotioneel bijna dood!! Mijn buik en benen huilen elke dag en ik wacht op die ene dag … dat is wat ik doe.
        Dirk

  1. Mijn vader, is een psychopaat en narcist.
    En steeds heb ik gedacht dat het aan mij ligt.
    Het stuk geeft veel herkenning bij mij
    Het heeft mij al jaren in de macht
    Door hem ben ik een dood vogeltje geworden
    De klachten in het stuk geschreven herken ik allemaal
    Alles had tot gevolg dat ik ieder mens wantrouwde.
    Dat ik mij terug trok want dan voelde ik mij veilig
    Ik heb inmiddels met mijn ouders gebroken.
    Hij heeft mij tot het laatst laten voelen dat ik een verkeerd mens ben
    Dat ik de schuldige ben.
    Hij deed het af met je ziet alles verkeerd.
    We hebben je alles gegeven wat je hartje begeert
    Ik ben nog jong.
    Heb aantal gebroken relatie’s.
    Dit wijt ik o.a. aan hoe mijn ouders, en dan met name mijn vader mij gevormd heeft tot wie ik ben.
    Nu weet ik dat ik een normaal mens ben
    Hij een verkeerd persoon is.
    Ben wel zoekende naar therapie die mij kan helpen mij zelf terug te vinden.

    • Elfje,
      Wat jij beschrijft doen zowel moeders als vaders, ‘partners’, ‘vrienden’ of ‘vriendinnen’.
      Ze laten je ‘zelf’ verdwijnen. Ik ben er ook geweest.
      Maar jij bent al tot een hele belangrijke conclusie gekomen!! Jij weet immers nu, dat jij een normaal persoon bent! En hij verkeerd is! Houd je daaraan vast.
      Dat vogeltje in je is er nog. Ze heeft alleen weer vertrouwen, warmte en begrip nodig om weer te gaan zingen.
      Ik weet niet waar je woont natuurlijk maar misschien weet iris een goede therapeut voor je.
      Lees iig haar site goed door voor inzicht en tips.
      Blijf geloven in je normale zelf. Zet door! Dan komt er beslist licht aan het einde van de tunnel.
      Sterkte, Ge

      • Ja hoor absoluut, vind ik ook. En niet doorgaan:)!! Gewoon OPNIEUW beginnen…heb je daar wel eens aangedacht??/ Werkte bij mij perfect…en ook bij anderen….je eigen missie..Laat ze toch jeuk krijgen:)!!!

    • He Elfje..zullen we samen gedichten gaan maken.. Warme en veilige groet Dirk en Ans…Ja niks aan de hand, je bent veilig…Naar strand een keer…rennen ,praten, belletje trekken? :). Therapie is niet afdoende omdat de hulpverleners niet HERKENNEN , net als autorijden, koken of vliegen , wat het is ald je door die voorruit van ellende kijkt…In IEDER geval MOET je voor je zelf gaan bepalen..ja eng he:)…WAT JIJ leuk vindt om te doen in het leven…..

  2. Dank je Ge.
    Ik weet dat niet alleen vaders dat doen
    Ook moeders
    Mijn moeder sloot vaak haar ogen
    Alsof ze het niet wou zien.
    En ook met partners , vriendinnen, ik weet er alles van
    Wat bedoel je met ze laten je zelf verdwijnen, ik ben er ook geweest?
    Ik ben ook normaal persoon, maar door het verleden kan ik niet meer normaal functioneren in de huidige maatschappij.
    Deze site geeft mij wel veel inzicht.
    Geloof in je eigen kunnen is soms ver te zoeken.
    Zolang ik vecht is er hoop
    Lfs Elfje

    • Elfje,
      Ik denk nog na over een goede reactie naar je. Ik wil je vraag aan mij beantwoorden hoor, maar kan niet helemaal goed inschatten waar jij nu zit. Het laatste wat ik wil is jou verder van slag brengen met voorbeelden van mijn ervaringen. Je maakt op mij in je berichtjes een heldere, sterke indruk. Al is het mij ook duidelijk, dat jij het nu erg moeilijk moet hebben; je bent volgens mij een sterk persoon. Dat moet wel, omdat je na alles wat je zegt nog steeds vecht!
      Liefs terug, Ge

    • Hallo Elfje en alle andere die dit lezen
      Zelf heb ik een psychopate als moeder en een narcistische psychopaat als vader gehad. Ik heb bijna alle vormen van mishandelingen moeten doorstaan, van psychische gijzeling,mishandeling,verwaarlozing naar lichamelijke aftuigingen tot incest en gedwongen prostitutie met andere familieleden ( waar zij winst uithaalde ) aan toe, oh laten ik de 3 poging tot moord op mijn persoon niet vergeten toen ik +_ 5 jaar oud was.
      Ook weet ik dat wij slachtoffers ( zeker als het al van zo jong begonnen is ) continu de zelfde soort personen als een magneet in ons leven trekken, wat meestal komt omdat we zó gewent zijn aan een relatie in,met dat soort mishandelende psychopaten dat we ( bijna ) niet anders kennen ( geleerd hebben ). Bij mij was dit precies het zelfde, ik ging van psychopate naar psychopate in mijn relaties wat mij steeds verder van mijn echte ware zelf verwijderde en/of weg hield enz..
      ik heb veel gelezen en nazoek werk verricht over psychopathie ( dat was pas tientallen jaren na dat ik afstand had genomen van mijn ouders ) en ben op een boek gestuit die mij veel inzicht heeft gegeven hoe en wat ( narcistische ) psychopaten zijn, hoe zij te werk gaan en hoe je jezelf er tegen kan beschermen, wat vooral bestaat uit het hiervan bewust worden . ” laat ik alvast van te voren aangeven dat ik geen enkele binding heb met de mensen waar ik jullie heen verwijs, ik doe dit alleen uit de goedheid van mijn hart !! ”
      Het boek waar ik het over heb heet: Destructieve relaties op de schop van jan Storms.
      nadat ik dat allemaal wist en begreep begonnen er bij mij een heleboel puzzelstukjes op z’n plaats te vallen over wat en wie mijn ouders en exen echt waren over het hoe en waarom, waardoor zich dit allemaal heeft afgespeeld.
      Ik werd als een soort spons omdat ik meer en meer over dit onderwerp wilde weten “zeker na weer een relatie te hebben gehad met , je raait het nooit, een psychopate, die met iedereen vreemd ging etcetcetc. en mij totaal van mijn levens energie had leeg gezogen ” ik kwam bij een website uit die mij HEEL VEEL hulp heeft gegeven om MEZELF weer terug te vinden, mijn eigen levens energie, mijn eigen gelukkig zijn met mezelf ( wat ik daarvoor nog niet eerder heb gekend ) ” terug ” te vinden.
      deze website heet: http://loslatenhoedoejedat.nl/
      het gaat niet alleen om het loslaten van je ex maar over alles loslaten, verwerken en door te kunnen gaan.
      nou ik heb veel jaar in het Ggz rond gedobberd die helemaal niets voor me deden opende dit mijn ogen en heeft mij geholpen MEZELF terug te vinden !!!
      ( even één tip probeer het niet te pushen geef het rustig de tijd om in te werken en je zal zien dat de antwoorden vanuit je zelf vanzelf naar je toekomen, jaja ik weet het ik geloofde dat eerst ook niet en toch zijn ze allemaal gekomen, vanuit mezelf door deze bewustwording )

      ik hoop echt dat ik jullie heb kunnen helpen in jullie zoektocht naar jezelf, want dat is toch waar het allemaal om draait, JEZELF ( terug ) VINDEN !!!

      Groetjes
      Axel M.

  3. Hoi Ge
    Het gaat met vallen en opstaan
    Soms vallend in een gat
    En toch er weer uit klimmen
    Heb steun van vrienden
    Zoals ik in mijn vorig bericht vertel, heb ik gebroken met ouders. Dat voelt twee strijdig. Maar als mijn vader blijft volharden niets fout te hebben gedaan, is voor mij contact geen optie meer. Met name nu met de feestdagen heb ik het moeilijk. En zit nu te twisten toch weer contact te zoeken.
    Ik wil mijn vragen beantwoord.
    Verder ben ik wel sterk. Heb de kracht wel het leven weer op te pakken
    Lfs Elfje

    • Lieve Elfje,
      Veel mensen hebben nu extra moeilijk, met de feestdagen die er aan komen. Blijf goed in contact met jezelf. Laat je niet in een “zwak” moment ertoe verleiden toch weer contact te zoeken met je ouders, als je dat eigenlijk niet wilt. Om alle lezers hier een hart onder de riem te steken, plaats ik voor Kerstavond een gastcolumn van Annabel, met nog een stukje tekst van mij erbij. Uit haar stukje wordt heel duidelijk dat “vrede op aarde” helaas niet door narcisten en psychopaten wordt toegepast, ook niet tijdens kerst. Ik denk dat de boodschap van kerst werkelijke liefde is, en die liefde kun je nu voor jezelf voelen. Dat is het allerbelangrijkste, niet een “toneelstukje” van narcistische ouders die je eigenlijk onder uithalen. Doe wat goed voelt voor jou.
      Sterkte,
      Iris

    • Hoi Elfje,

      Ik kan het niet beter zeggen dan Iris jou antwoord over je strijd waar je nu in zit.
      Uit eigen ervaring weet ik dat dit ontzettend moeilijk is. Mijn ervaring was, dat ik al zó lang alleen gelaten en vernederd was door haar, dat ik dat niet meer verdroeg. Die pijn dwong mij om óók afstand te nemen. Letterlijk. De afstand die zij figuurlijk, feitelijk allang (genomen) had. Die realiteit onder ogen te zien.
      En ik weet; dat is het laatste wat ik eigenlijk wilde. Ik hoopte áltijd op die liefde en erkenning. Maar ik móest toen voor mijzelf kiezen hoe zwaar het ook was.
      Ik heb er geen spijt van gekregen. Het was voor mij een hele goede stap achteraf gezien.
      2 Jaar later nam zij weer contact met mij op en heb ik het weer geprobeerd.
      Zij was feitelijk niets veranderd maar de verhouding was nu ‘gelijkwaardiger’.
      Zij wist nu, dat ik bij bepaald gedrag van haar, zó het contact weer zou verbreken. En daarom hield ze daar nu meer rekening mee. Alleen daarom.
      Veel sterkte!!
      Ge

  4. Toen ik uit huis was en studeerde heb ik één moment van zwakte gekend. Ik had een maag/darm virus opgelopen en moest zo overgeven, ik zat er helemaal doorheen. In mijn zwakke moment dacht ik bij mezelf: jeetje, als je toch zo ziek bent, helemaal alleen, dan is het toch als student eigenlijk normaal dat je naar huis toe gaat om een beetje bij te komen? Dus ik met fiets en trein ’s avonds laat naar huis. Van tevoren had ik gebeld of ik kon komen. Ik moest aanbellen bij onze voordeur, want een eigen sleutel mocht ik al lang niet meer hebben. Mijn vader deed zwijgend open. De grandioze spijt dat ik naar huis was gegaan sloeg me direct al in mijn gezicht. In de huiskamer zat mijn moeder en ze bleef zitten. Mijn vader ging naast haar zitten. Ze wilde iets aan me vragen, kennelijk, maar kreeg nadrukkelijk een verbod opgelegd via de hand van mijn vader, die door middel van een laag gehouden nee-gebaar instructies tot zwijgen gaf. Zij was duidelijk van tevoren al geïnstrueerd, maar probeerde het toch even, vergeefs.
    Vreselijk. Wat een vernedering. Wat een fout had ik hier gemaakt. Dit waren mijn ouders. Het was nu te laat om nog met de trein terug te gaan.
    Annabel

  5. Hoi Iris en Ge
    Bedankt voor jullie reacties. De liefde moet inderdaad ook uit jezelf komen.
    En niet van narcistische ouders.
    Mijn moeder is niet narcistisch, maar gaat mee in mijn vaders doen en denken.
    Over contact zal ik mijn leven lang twijfelen. Wel of niet.

    Ik kan maar niet begrijpen waarom een narcist niet zijn eigen fouten inziet.
    Aangezien ze dat niet inzien, heb ik daarin de moed opgegeven.
    En kan ik beter met mijzelf aan de slag in plaats van daarin energie te steken.
    Elfje

  6. Wat een herkenning iedere keer weer bij iedere site die hier aandacht aan besteed.
    Ik heb mijn portie wel gehad de afgelopen vier jaar. Gescheiden van Narcist, hele wereld en familie over me heen. Waardeloze meid was ik, gek en gestoord. Mijn moeder kwam
    na een val in het verpleeghuis, zij heeft Alzheimer. En wederom was ik de schuldige, verantwoordelijk voor de dood van mijn moeder. Maar ze leeft nog, pilletje hier pilletje daar binnen een jaar is je moeder dood. Gek gestoord wijf was ik. Wie ben jij eigenlijk zei mijm zusje..geen half jaar daarvoor had ze mij over mijn haren gestreken wat voor fijne zus ik was. Haar geholpen met jaar partner toen die bij haar thuis alles in elkaar sloeg.
    En als je ze erop aanspreekt hebben ze niets gedaan. Ze schelden, schreeuwen, dreigen, “ik kom jou nog wel tegen”. Mijn partner moest ergens naar toe komen; zouden ze wel een boekje over me opendoen. Ik ben er nog kapot van. Nu is mijn vader ernstig ziek. En nu moet ik ineens iemand steunen die mij de laatste jaren zo heeft behandeld. Alleen zomaar mag ik komen opdraven als er niemand beschikbaar is. Hoor je een dag van te voren dat je mee moet bestralen chemo. Ik doe het ook nog uit loyaliteit. Ik heb gevraagd om overleg ik wil een schema. Zodat iedereen aan de beurt komt. Niks verschuilen achter werk en oliebollen bakken…mijn oudejaarsdag was naar de knoppen. Terwijl anderen een leuke dag hadden. Waarom doe ik dit…ik denk om erbij te horen, goed te doen.

  7. Hoi Vlinder,
    Je zit in een heel moeilijke situatie. De valkuil die gestoorde mensen leggen, is zorgen dat je een rot gevoel krijgt over jezelf. Heb je mijn blog “de trekkende put” gelezen? Daar beschrijf ik dit in. In antwoord op je laatste vraag “waarom doe ik dit?”…ik denk omdat je zo gemanipuleerd bent, dat je geneigd bent al direct in de houding te springen. Bedenk heel goed, dat deze mensen je mishandelen. Je bent hen niets verschuldigd. Trek je conclusies uit hoe zij jou behandelen; neem dus afstand. Als zij jou vragen om mee te gaan, maar je hoort vervolgens niets, dan zou je ook niet mee kunnen gaan. Zorg dat ze niet meer op de knoppen kunnen drukken, waardoor jij je weer rot en schuldig voelt. Ik realiseer me heel goed dat je dit niet zomaar ontwikkelt; daarom ga ik er in mijn werkboek uitgebreid op in.
    Denk goed om jezelf, het gaat om jou, om wat jij voelt en wilt. Daar mag je voor gaan staan, en laat iedereen die je van jezelf af probeert te brengen in zijn/haar eigen sop gaar koken. Jij bent degene die je loyaliteit verdient!
    liefs, Iris

  8. Hallo Iris, ik denk dat dit wel klopt. Al voel ik dat het wel beter gaat. Mijn broer belde een halve dag van tevoren dat ik mee moest. Ik zei gelijk ja…domme ik dacht ik, nu zei ik weer gelijk ja. Terwijl niemand met je wil communiceren, … omdat ik de laatste keer niet aan hun wensen voldeed word ik volledig genegeerd. Ik heb mezelf voorgenomen als ik niks hoor ga ik niet meer mee..ik hield al afstand. Ze wilden niks met mij te maken hebben. Ze draaien alles om in het nadeel van jezelf. Zij willen geen kontakt, maar als ze je nodig hebben moet je komen.

    • Hallo Vlinder,
      Ten eerste heel veel sterkte in deze situatie die voor mij zo herkenbaar is. Ik zat ongeveer in een zelfde situatie 12 jaar geleden. Ik ga je dit niet vertellen om mijn vehaal te spuien maar met de intentie dat jij er misschien iets aan hebt. Ik zat net in een relatie met een -wat pas een paar jaar later duidelijk werd- narcistische vrouw. Contact met -wat ook pas een paar jaar later duidelijk werd- mijn narcistische moeder was altijd al moeilijk, alsook met broers en zusters (op 1 zus na). Mijn moeder en zij besteden nauwelijks aandacht aan mij, geen belangstelling, geen steun als ik dat eens nodig had. Wel veel kritiek en verwijten. Ondanks dat was ik er altijd voor ze als dat nodig was. Alsook toen mijn moeder voor de uitslag van longfoto’s speciaal naar het ziekenhuis moest voor een gesprek. We vreesden het ergste. Niemand wou/kon met haar mee en ik nam dat weer zondermeer op mij. Daar kreeg zij -en ik- te horen dat ze longkanker had in een vergevordert stadium en niet te redden was. Om het verhaal wat kort te houden. Ik nam veel zorg op mij. Ik was ook degene die 1 1/2 jaar later ’s avonds om half 12 naar het ziekenhuis reed, omdat mijn broer (die de nachtronde had) ‘het niet meer aan kon’ en mijn zusje die de avondronde had, alleen liet bij haar. Zij zou die nacht om 12 uur jarig worden bij mijn moeder die op sterven lag. Dit kon ik niet laten gebeuren. Ik was er voor 12 uur en ik was degene die om 1 uur ’s nachts de arts verzocht extra morfine te geven omdat ze zo’n pijn had. En ik was degene die iedereen toen gebeld heeft, omdat ze zou gaan overlijden. 3 van mijn 7 broers en zusters kwamen niet, omdat ‘zij het niet aankonden’.
      Mijn lieve vriendin zat in het buitenland toen en had een week eerder al gezegd, dat ze niet terug zou komen hiervoor -voor mij-.
      Ik had het zelf zó moeilijk (maar opzij gezet) en had naar mijn idee zó mijn best gedaan voor iedereen. Mijn vriendin beëindigde op de dag van de begrafenis de relatie met een mailtje. Daarna heeft mijn hele familie mij links laten liggen. Kreeg eerst veel harde kritiek, daarna stilzwijgen. Ik ben er toen na een jaar helemaal mee gestopt aandacht aan ze te geven en er op in te gaan om het nog goed te krijgen. Sinds 2005 niets meer van ze vernomen. Acheraf is dit het beste geweest wat ik heb gedaan. Ik koos voor mijzelf, en liet ze los.
      Het was een heel, heel moeilijke tijd maar het is het voor mij waard geweest. Ieder heeft zijn eigen proces dus ik kan in geen opzicht voor jou spreken. Maar ik hoop dat je hier iets aan kan hebben.

      • Och nou ik herken het wel.
        Idd mijn situatie. Ik heb zondag avond gesprek op mijn verzoek. Als ze mij blijven negeren en niet met mij willen communiceren. Stop ik met alles…ik neem dit niet meer.
        Ik hoef mij zo niet te laten behandelen.
        De rek was er al uit. Al zo lang. Ik ben het zo zat. Je moet al bang zijn wat te zeggen je hebt zo een tik te pakken. Zo is onze familie.
        Ik weet wat mij te doen staat.

        Gr vlinder

  9. Ik heb besloten niet naar de bespreking te gaan van mijn familie. Er kwam een voor mij onbekende mail binnen, die ik niet ken. Ik vermoed dat mijn manipulerende zusje deze heeft aangemaakt. Om mij in de val te lokken, op een voor haar veilige plek te komen. En wel bij vader thuis. Die twee zijn een twee-eenheid. Bovendien hoorde ik gisteren al via oudste broer dat we niet meer mee hoefden voor alleen bestraling. Maar nog wel voor beide bestraling en chemo. Dus naar mijn idee is dit gesprek niet meer nodig. Ik ben er niet ingetrapt….

    En Iris, mijn vader besteed ook nauwelijks aandacht aan mij. En mijn zusje ook niet. Ze zadelen je alleen met schuld op….zodat ik me beroerd ga voelen want dat weten ze…

    • Afstand…. en ik kom eindelijk tot rust. Hoezeer ik ook een zus mis en mijn jongste broertje….mis ik niet het eeuwige ‘T IS ALLEMAAL JOUW SCHULD. Of Je hebt alles aan jezelf te danken. Er zijn dagen dat ik er om kan huilen…..ik heb geen familie met wie je iets kunt delen. Ik moest het even van me afschrijven.

      • Wil toch even op een vriendelijk manier zeggen
        dat het vaak van 2 kanten komt

        Vind het namelijk ongenuanceerd
        hoe u het verwoord ”hij gestoord is”

        Hij heeft nooit geleerd om goed te handelen
        Als je in het algemeen gezien
        naar zón soort mensen (in dit geval Narsistische als stempel)
        niet je grenzen aan geeft
        zal hij ook daar zijn grenzen in verleggen

        Ze zijn emotioneel onderontwikkeld
        En blijven emotioneel vaak onvolwassen
        verstandmatig vaak intelligent
        Aldus kunnen ze er eigenlijk niets aan doen
        Al wil ik zeker dat gedrag niet goed praten

        In ieder geval veel sterkte

        Groet, Fem

      • Hoi Femke,
        Natuurlijk mag je je mening hierover geven, maar om de problematiek terug te brengen tot het “niet geven van grenzen”, is echt te simplistisch. Zie alle reacties van slachtoffers op deze website, die zeggen genoeg. Door te zeggen dat narcisten en psychopaten “er niets aan kunnen doen” geef je m.i. aan de ernst van hun pathologie niet te kennen.
        Iris

  10. We zaten met familie aan tafel. Ik zorgde altijd voor alles. De perfecte gastvrouw. Opeens uit het niets zei mijn partner. Ik heb de meest fantastische vrouw, die ik me kan bedenken. Ze doet het huishouden, kookt heerlijk, ik kan gaan en staan waar ik wil. Ze verzorgt mij fantastisch. Ik ben de meest gelukkige man op de wereld. Hij gaf mij een zoen. En op hetzelfde moment overviel mij een enorme vermoeidheid. Ik heb me geëxcuseerd en ben naar bed gegaan. Het was 20:30 uur. Nog nooit had ik me zo duidelijk lichamelijk onwel gevoeld. Een zware deken, die over me heen viel. Nog geen week later kreeg hij een griepje, dat gepaard ging met grote aanstellerij en aandacht vragen. Ik kon het opeens niet meer aan. 31 jaar voor gezorgd. En hij me maar laten geloven, dat hij de redder en verzorger was. Ik gooide ‘mijn kont tegen de krib’. Als opmerking kreeg ik o.a. te horen dat ik hem handenvol geld had gekost en dat hij uit medelijden bij me was gebleven. De doodklap voor mij. Ik ben gegaan. Drie maanden op zolder bij mijn dochter en haar gezin en gelukkig een eigen flat gekregen. Auto gekocht, flat ingericht, mijn vriendenkring weer opgepakt en zij mij. Gesolliciteerd voor een parttime baan en aangenomen (ben 61). Het lijkt bijna een succesverhaal. Maar elke morgen wordt ik wakker met de vraag, waarom? Waarom heb ik het zover laten komen. Dat zal nog wel even duren.

    • Hoi Elly,
      Dank voor je openhartige verhaal. Ik hoop dat je het antwoord op het “waarom” al deels gekregen hebt. Neem het jezelf niet teveel kwalijk dat je zo lang bent gebleven. Het is juist het bedekte, suggestieve wat narcistische mishandeling zo moeilijk te doorgronden maakt, laat staan te herkennen als mishandeling. Ik kan me goed voorstellen dat je weerzin voelde ten gevolge van het toneelstukje dat je ex hier neerzette voor zijn publiek. Je bent ontsnapt en hebt nu een eigen leven. Proficiat!
      liefs, Iris

  11. Ik vind de boodschap heel duidelijk dat je mening er eigenlijk niet toe doet, dat jij er niet toe doet. Ik had van huis uit al geleerd dat ik niet bestond, dus voor mij was dit niets nieuws. Alles wat ik wilde was onzin. Ik wilde ook weleens uit of weg toen de kleine kwam maar boven al dolgraag meer tijd met m’n dochtertje, maar dan moest ik maar leren dat elke moeder de eerste tien jaar thuis zit en dat iedereen (fulltime) moet werken. Tja hij niet want hij is muzikant en tja er is nou eenmaal weinig werk voor muzikanten. Uiteindelijk was ik doodop want ’s nachts opstaan deed hij ook niet. Vervolgens mocht ik mijn verdiende geld weer uitgeven aan zijn uitjes en kreeg t dan nooit meer terug. Na al die vernederingen en ruzies was t natuurlijk allemaal ECHT ALLEMAAL mijn schuld. Ik moest m’n hand maar eens in eigen boezem steken. Want ja hoe had ik hem een weerwoord kunnen geven? En nu, na anderhalf jaar dacht ik gister ineens; goh wat is het toch heerlijk dat ik nu normaal mijn mening kan geven zonder dat ik finaal met de grond gelijk gemaakt wordt. Dat ik gewoon kan praten zonder zelfs tien jaar later nog een preek te krijgen van drie uur. Als ik er aan terug denk wat was die gast gestoord, maar ja liefde maakt blind he.

  12. Wil alleen aangeven dat grenzen stellen
    het makkelijker maakt

    Je onzekerheid tonen
    daar maken ze wellicht misbruik van..

    Aldus sta je stevig in je schoenen
    en zeg je in alles wat hij zegt ja en amen

    zonder onderdanig over te komen
    Ziet de narsist je op dat moment als DE vrouw

    Ben je dat niet, en geef je makkelijk op
    en ben je jezelf..

    Dat kunnen ze niet hanteren
    naar mij idee

    Zij kunnen namelijk ook niet zichzelf zijn

    Dat is hoe ik het zie..Zonder daar een gelijk in te willen halen..
    Ieder heeft tenslotte een eigen zienswijze

    Ze willen een sterke onechte vrouw
    ” Dus met andere woorden speel jij de sterke vrouw”

    En ben je bereid voor hem
    om jezelf weg te cijferen
    in combinatie
    met op het juiste moment sterk zijn

    Is voor een Narsist zijn spiegelbeeld.

    • Ik zie het anders en hoe ik het zie is mooi verwoord in dit gedichtje:

      Allways be yourself,
      Those who mind
      Don’t matter
      Those who matter
      Don’t mind

    • En waarom precies zou je dat doen?
      Je leven in dienst stellen van de narcist, middels onecht en niet je zelf zijn; om in de narcist diens behoefte te voorzien aan een “onechte” en tevens ” sterke ” vrouw ( wat een contradictie), jezelf wegcijferen, en tot zijn spiegelbeeld verworden. “omdat ZIJ namelijk ” ook” niet zichzelf kunnen zijn” lekker in een valse symbioze 1 geheel worden…en de rest van je leven het spieglbeeld worden en blijven van de NPS er…Dan heb je m.i een ander probleem erbij, wat men “masochisme” noemt.

      En ja en amen zeggen,voor de lieve rust en vrede? Ten koste van heel jezelf en al datgene je uit bestaat, maar effe opgeven voor de geneugten en perverse boehoefte van een NPS er.
      Als die een spiegelbeeld nodig heeft, geef hem /haar een spiegel kadoo, maar nooit jezelf.
      Ik vind dit echt een behoorlijk dom ” advies” .Ieder heeft een eigen zienswijze..oke,maar die een ander opleggen is wat anders, en dan maar te gaan leven naar de “:zienswijzen” van een narcist is m.i compleet van de pot gerukt.
      Mijn zienswijzen in deze is dan ook ik noch NPS,noch psychopatie zie als een stoornis, maar pertinent als een dadersprofiel. En het slechtste dat je dan voor jezelf kan doen; Is jezelf daarmee te identificeren, laat staan daar naar en voor te gaan leven.
      We hoeven tenslotte niet het leven van een narcist te ” lijden” …maar liefst ons eigen leven.

    • Hoi Femke,

      Ik kan mij erg vinden in jouw reacties. Vooral de nuance spreekt mij aan.
      Zonder een ander voor het hoofd te stoten, denk ik dat die nuance alleen acceptabel is als je al wat verder bent in het verwerkingsproces. Je hebt het een plekje kunnen geven, je weet wat het met je doet en je weet hoe er mee om te gaan( en helaas betekent dat niet perse dat je ook klachtenvrij bent. De PTSS is alleen soms beter hanteerbaar). Als het ware zweef je er boven en je hebt goed (over)zicht op alle kanten van de trauma’s/ervaringen/situaties. Zowel de kant van het slachtoffer als van de dader. En die rollen verschuiven soms ook. Zo kan de dader juist ook het slachtoffer zijn, letterlijk en figuurlijk( tenslotte vertoon je het narcistische gedrag niet als je volledig in balans bent).

      Ik snap de reacties op jouw reacties ook wel, gezien het heel moeilijk te bevatten is ooit in staat te zijn er zo naar te kijken, als je nog maar net doorhebt wat er gaande is en hoe het is om te ontdekken dat je te maken hebt gehad met narcistisch gedrag. Het heeft een naam, je voelt de grond weer onder de voeten, je kan alleen maar voelen wat je voelt en dat gevoel nog niet nuanceren. Begrip op brengen waarom iemand met NPS je zo behandelt, kan dan gewoon nog niet. Iedereen verwerkt het op een eigen manier in een eigen tempo.

      Ik vind het fijn om jouw reacties te lezen, omdat het niet vanuit woede of uit verwijt geschreven is. Ik weet niet of je vanuit ervaring reageert, maar het is steunend voor mij als ervaringsdeskundige op dit gebied, om “het narcisme” niet af te schieten. Tenslotte zou “de Narcist” liever ook de keuze hebben gehad om geen NPS te hebben. Wat dat betreft is het maar goed dat zij dat niet willen of kunnen inzien.

      Het enige wat je als slachtoffer kunt doen, is hulp zoeken voor jezelf zodat jij kan helen en een manier vinden om niet nog meer beschadigd te raken dan dat je al bent.

      Hopen dat iemand met NPS zal veranderen is een illusie. Dat accepteren is het misschien wel het moeilijkste, omdat je maar niet wil begrijpen waarom niet. En zolang je het niet kan accepteren, kun je ook niet verder. Dat is iets wat alleen jij kan doen, dat ligt niet bij de ander!

    • Femke allemaal leuk en aardig wat je schrijft maar een narcist is een narcist.
      Alsof je op jouw wijze vrijgesteld wordt van manipulatie,vernederingen en bedrog.
      De beste wijze om met een narcist om te gaan is…. het niet doen.

    • Femke zo eenvoudig is het niet.
      Op jouw wijze ben je nog niet vrijgesteld van de manipulatie,het bedrog en de vernederingen
      die je bij een narcist ondergaat.
      De beste manier om met een narcist om te gaan is…….het niet doen.

  13. hi ben zelf er ook pas achter gekomen dat ik met een narscist te maken heb gehad,ben nog in de bewustwordingsfase dat het werkelijk allemaal zo is geweest afschuwelijk gewoon! als ik de kenmerken lees herken ik bijna alles wat een keiharde confrontatie! weet nog niet zo goed hoe ik mezelf moet helpen om eruit te komen!

  14. Hier , na 12 jaar eindelijk vrij van hem ….maar nog niet van mijn onzekerheid …Ik heb een ontzettende lieve vriend terug , echt het tegenovergestelde maar makkelijk is het niet , want hoe gaat een normale relatie . Zelf weet ik dat niet een meer , mijn vriend heeft geduld , als ik verwacht dat ik weer Word uitgescholden , komt mijn huidige vriend en vraagt , hoe gaat het schat. Verbaasd reageer ik dan en kijk hem argwanend aan.
    Ben boos dat mijn ex zo’n grip had op mij , en mijn kinderen en nu zijn sporen heeft achtergelaten.
    Anderzijds ook trots , dat ik ondanks alles toch de kracht heb gevonden om weg te komen.
    Ik viel 80 kilo af (woog 155 kilo) en vond een baan , ineens werd ik gewaardeerd door ontzettende lieve collega’s die geen weet hadden van wat er bij mij thuis afspeelde , op het werk controleerde hij , was boos als ik met een mannelijke collega moest werken en owee als ik 3 minuten later thuis kwam…de druppel kwam dat hij weer tegen mijn zoons(toen 15) begon zonder reden en begon te zingen , ja echt zingen , dat ik een kankerhoer was .
    Dit gebeurde in het bijzijn van mijn zoontje van toen 9…hij liep fluitend de achterdeur uit en ik ? Heb de knip erop gedaan , gelijk andere sloten gekocht en heb er geen traan om gelaten , het was genoeg….Ik kwam in één keer terug bij mijzelf , ondanks dat ik beschadigd ben , weet ik dat ik er mag zijn , en goed ben zoals ik ben…. Kan nog wel uren doorvertellen… maar er is een weg uit….

  15. Ik wil dit even laten weten aan mensen die te lijden hebben (gehad) onder een narcist.

    Ik heb 9 jaar gewerkt onder een leidinggevende narcist. 9 jaar is niet vlug samen te vatten. In 1 woord zou ik zeggen : HEL! Pas na 8.5 jaar kwam ik erachter door erover te lezen, opdrachten te noteren en achteraf erachter komen dat ze me onzeker maakte en “mindfukking” deed. Kan je eens over lezen.
    Alles had ik geprobeerd. Communicatie, mijn gevoelens tonen (grote fout!!! Wordt meteen tegen je gebruikt!), redelijk zijn, proberen haar niet kwaad te maken, harder te werken, … maar nooit was het voldoende. Ik heb van de ene dag op de andere ontslag genomen en heb haar de rug toegekeerd. Ik koos voor mezelf. En ja, zelf ontslag nemen was een spong in het diepe, maar ik wilde me terug mens voelen! Dit moest stoppen.

    En dan sta je daar: helemaal gebroken en onzeker.

    Hoe terug beter worden na zo een periode vol miserie? Dit is een simpele tip voor iedereen die gemanipuleerd werd door een narcist:

    Gewoon geen enkel contact meer hebben. Laat je ook niet verleiden tot contact, want het is mogelijk dat hij/zij je gaat manipuleren om terug meer narcistische voeding te krijgen.

    VOLLEDIG ALLE CONTACT VERBREKEN!

    Desnoods verhuis je naar de andere kant van het land. Van zodra je geen contact meer met deze persoon meer hebt, zul je ervan versteld staan hoe vlug je je beter gaat voelen. Het is je onzekerheid over jezelf die je nog even parten zal spelen. Dit is je ingelepeld door de narcist. Maar geef het enkele maanden. Dat komt vlug terug. Wees ook niet boos op jezelf. Een narcist is niet normaal en die manipulatie’s zijn onmenselijk. Enkel iemand die hiermee geleefd heeft, kan dat begrijpen. Ze zijn zo onrealistisch wreed dat jij, met al je normale menselijke open emotie’s, niet wist dat er mensen bestaan die geen enkele vorm van empathie kennen. Dat ligt niet aan jou. Dat ligt aan de narcist. Jij hebt geen enkele fout, al voelt dat anders.

    Ik heb nu terug vast werk en werk voor een geweldige vriendelijke en geduldige werkgever. Na al die jaren krijg ik af en toe een “goed gedaan” en ik krijg respect en kan mezelf zijn. Ja, ik heb even opgelet. Dit was toch niet weer zo een narcist???? Het vertrouwen in mensen is wel even moeilijk. Maar als je erover leest, weet je dat narcisten vaak op dezelfde manier werken. En zo kan je ze in de toekomst vermijden.

    Een cursus “leren grenzen stellen” helpt ook enorm om niet nog eens in zo een situatie te verzeilen! Een narcist botst al vlug tegen je grenzen aan en daar houdt hij/zij niet van!

    Ze zoeken een open, vaak ietwat onzeker persoon. Vaak iemand die menslievend is en graag mensen gelukkig ziet. Dat kan je nog steeds zijn … maar met grenzen!

    Ik hoop dat dit mensen helpt.

    Er wacht een mooi leven na een periode met de narcist 🙂

  16. femke, die grenzen aangeven, ik snap je idee erover, maar we hebben het hier niet over lastige mensen met een gedragsafwijkingen, narcisten zijn anders, en grenzen herkennen ze niet al schreeuw je het voluit naar ze… er staan hier mensen tussen die extreem getraumatiseerd zijn door dit soort verwijten door een narcist in hun buurt en geweld mee hebben gemaakt en vaak nog steeds… wees voorzichtig met zi zo .n stelling, die in de gewone wereldmisschien helpt, maar niet bij narcistische mensen en hun slachtoffers. met alle respect voor je goede bedoelingen, echt. x

    • ik zelf vind..
      als je personen narsistisch gaatt noemen..
      vraag ik me af of alle mensen niet een beetje narsitisch zijn..
      we zijn alle te vaak
      te negatief over anderen..
      ongeacht hoe iemand is
      bij jezelf houden maakt iemand een mooier mens.
      geldt voor allen hier
      net zo goed ook voor mij..

      • Beste Femke, Om eerlijk te zijn vind ik het triest dat je nog steeds niet lijkt te begijpen waar het op deze site om draait. Hier posten geen mensen die anderen “zomaar” narcistisch noemen. Jojo heeft je m.i. met zijn bericht duidelijk geprobeerd te maken, hoe volkomen machteloos je staat als kind onder een ouder met ernstige pathologie. Heb je gelezen hoe hij behandeld is? Dat heeft niets meer met normaal gedrag te maken. Zo staan hier talloze reacties van lezers die een vreselijke behandeling moesten ondergaan, bijvoorbeeld door hun partner. Deze website is opgesteld met specifieke informatie over het extreem beschadigend gedrag van sommige narcisten en psychopaten. Met jouw berichten maak je sommige mensen -als Jojo- van streek, je zult dit wellicht niet zo bedoeld hebben, maar als je niet begrijpt hoe destructief narcistische mishandeling is, onthou je dan ook van een oordeel over de slachtoffers. Want dat ieder het “bij zichzelf moet houden”, is een veroordeling. Ik schat zo in dat de ervaringen die jij hebt gehad met iemand met narcistische trekken vrij mild waren. Lees de andere ervaringen, die zijn verre van mild. En laat de beleving van deze mensen asjeblieft bij die mensen zelf; het is niet aan jou om te oordelen over hoe mensen met hun beschadiging om moeten gaan. Ik wens je succes in jouw proces!
        hartelijke groet,
        Iris

      • Als u goed leest
        snapt u wellicht dat ik
        niet oordeel
        maar gewoon dingen probeer te begrijpen..
        ieder heeft zijn mening.
        en dat u mij verhaal ” triest”
        vind mag u ook zeker zeggen..
        maar ik geef allleen een reactie hierop..
        In ieder geval wens ik Jojo veel sterkte toe..

  17. Ik snap u verhaal ook..
    Maar ieder mens is anders

    voor mij is iemand gewoon een persoon
    Elk mens heeft goede kanten
    ” en laten we proberen ieder mens als individu te zien..

    • Beste Femke,

      Ik wil je uit de droom helpen dat elk mens goede kanten heeft
      Ik ben opgevoed door een narcistische moeder en ik kan je zeggen dat het een hel is…
      Ja,uiteraard deed ze ook “goede dingen” maar dat deed ze alleen puur uit eigen belang,niets is bij een narcist onvoorwaardelijk,er moet altijd iets tegenover staan
      De gevolgen van een narcistische opvoeding zijn heftig…heel heftig en ben bang dat ik dit mijn leven lang met me mee zal nemen
      De boodschap die mijn moeder me 40 jaar lang heeft gegeven is: Je bent niet goed genoeg!
      Als je dit 40 jaar lang dag in dag uit te horen krijgt,op welke manier dan ook(zowel verbaal als non verbaal) ga je het geloven,het word er ingepompt vanaf het moment dat je bestaat
      Er word je constant vertelt dat je niets waard bent,niets kan…en als Mama dear het niet zei,liet ze het me wel voelen

      Ik heb de meeste berichten die je hebt gepost gelezen…en ik word er eerlijk gezegd verdrietig van…
      Je bagataliseerd het gedrag van een narcist/psychopaat
      Je hebt overduidelijk totaal geen idee hoe het voelt om afgewezen te worden,gekleineerd,omlaag gehaald,geestelijk en lichamelijk mishandeld te worden en dat als idd je grenzen stelt een berg agressie over je heen te krijgen en vervolgens gestalkt te worden
      Elke dag vecht ik om me mezelf waardig te willen/kunnen voelen,heb ik moeite om complimenten te ontvangen en doe ik m’n best om er iets van te maken in m’n leven
      Ik doe enorm m’n best om mijn kinderen wel een fijne,warme,liefdevolle jeugd te geven zodat ze zelfverzekerd en happy groot worden
      Je hebt duidelijk geen idee hoe het is om altijd met twijfels door het leven te gaan(gelukkig maar!) omdat je je altijd afvraagt of je wel het juiste zegt en/of doet…zelfs over hoe dingen voelen of hoe mensen over je denken of zullen denken …of hoe je over jezelf denkt

      Mede dankzij deze site weet ik na 40 jaar dat mijn moeder narcistisch is en kan ik echt zeggen dat een narcist beslist geen goede kanten heeft,met een narcist leef je in een illusie…een luchtkasteel en krijg je kruimeltjes waar je op teert
      Het enige wat ze doen is een schade achterlaten die bijna niet te overzien is en dat doen ze zonder te blikken of te blozen

      • Sorry als ik jou het gevoel heb gegeven
        dat ik te weinig laat blijken
        geen meedogen te tonen.
        Lijkt me erg zwaar omdat mee
        te moeten maken. Wat ik je mee
        wil geven is, dat ik jou het
        allerbeste gun.. Al lijkt me
        dat zeer zwaar te moeten zijn
        voor je.. Maar gelukkig
        leef je nu.. Hoop dat je het
        ooit een plaatsje kunt geven.

        Heel veel sterkte gewenst
        En een knuffel voor
        jou Carla,
        Omdat jij dat net als
        ieder ander verdiend.

        Lieve groet ,
        Femke

      • Ik lees hier zoveel herkenning in, ik heb dan 50 jaar gehoord van mijn moeder dat ik niets voorstelde en alles fout doe, zit er nu nog steeds in, kan gewoon niet los van haar komen, druk met strijd wat moet ik doen. Elke keer probeer je het weer. Moet voor mijn eigen veiligheid afstand van haar nemen, maar is verdomd moeilijk om dat je schuld gevoel opgaat spelen omdat ze precies weten hoe ze je moeten bespelen! Begon al in mijn jeugd, mijn moeder dronk dus ja ze had mij als zondebok uit gekozen….dus ja ik moet een keuze maken want ik ga er anders aan onder door. Krijg er niet meer zelf vertrouwen van en constant vraag ik me af, wat doe ik toch verkeerd of wat heb ik verkeerd gedaan… maar ik moet voor mijzelf nu kiezen, en een grens gaan trekken van nu is het genoeg! Ik verdien beter….die liefde van mijn moeder krijg ik toch niet! Maar ik heb een heel goed voorbeeld, want ik zou nooit zo doen tegen over mijn kind! pfff altijd maar die twijfel doe ik het wel goed! wil dat niet meer!

  18. Gewoon verschrikkelijk.als ik lees wat hij de psychopaat mij heeft aangedaan. de continue pijn die hij mij heeft aangedaan. en ik wist het langzaam niet meer de onzekerheid is zo heftig. Ik heb nog een weg te gaan. maar ik knok me hieruit .sonja

  19. Fem, je snapt niet hoe het is om al vanaf baby’s af aan opgeleid te worden te gehoorzamen. Het probleem is uiteindelijk als je ouder wordt en je ontwikkeld je eigen verstand is dat je gaat begrijpen dat diegene de narcist je heeft gebruikt misbruikt, uitgekotst, voor schut heeft gezet, je kapotmaakt en je ontwikkeling tegenhoudt. Je geen zelfvertrouwen heeft gegeven, mij heeft geschopt, geslagen, continu uitlachen, je moeder intimideren en tegen je op zetten en dat je op latere leeftijd hier kapot aangaat, omdat je begrijpt dat je kapot bent gemaakt. En niet zoals jij zegt Fem dat jijzelf hier aan mee hebt gedaan; je hebt als kind van een narcist geen keus.

    • Ik kan het inderdaad nooit helemaal begrijpen zoals u het beleefd moet hebben..
      Maar zal vast geen leuke thuis situatie zijn geweest..
      En kan me indenken dat je mensen ook als ” soort van symbool gaat zien” bedoel kan me voorstellen dat je vaak de wereld anders ziet.. maar probeer in je eigen kracht te blijven staan al valt dat wellicht niet mee.

      b
      i
      me een beetje voorrstellen dat all

  20. Ik ben op mijn 6e jaar meerdere malen zwaar getraumatiseerd en heb daardoor nooit enige ontwikkeling, zoals zelfvertrouwen, zelfbeeld, persoonlijkheid, eigenwaarde en vaak geen lol mogen hebben van mijn vader. Hij bleef dingen ook herhalen alleen maar om van de indruk te kunnen genieten, ik ben vreselijk bang van hem geweest. Zomaar ontploffen, geen discussie mogelijk, liegen bij confrontatie, continu sarcastische humor en continu regeltjes verzinnen. Uitlachen als ik met iets serieus aankwam, ik “zeur en zeik zorg continu voor problemen ik heb continu wat wanneer houdt het ’s op, ik bel teveel, kost teveel geld”. Geen contact met neefjes, tante, nichtje, vrienden hebben het altijd gedaan. Ik ben me hele leven al geïsoleerd door mijn vader, het is allemaal iedereen z’n schuld. Dit noem ik niet het meedoen zoals Fem zegt, maar gewoon iemand vanaf zijn geboorte kapotmaken en proberen voor z’n leven lang te beschadigen.

    • Beste Jojo,
      Het moet verschrikkelijk voor jou geweest zijn, een sadistische en narcistische (wellicht psychopathische) vader, die je ook nog eens zo geïsoleerd heeft. Weet dat je een kans hebt om hier uit te komen! Een kind staat machteloos, en zoals ik het lees heb je een groot ontwikkelingstrauma opgelopen, wat logisch is na zo veel mishandeling. Er zijn therapeuten die gespecialiseerd zijn in ontwikkelingstrauma EN narcistische mishandeling. Zoek de juiste hulp, lees om te beginnen mijn boek. Het is vreselijk wat jouw vader je heeft aangedaan, en ik hoop dat je stukje bij beetje jezelf en je leven terug kan winnen. Een kind kan niets in een dergelijke omgeving, jij kon niets anders dan dit ondergaan, maar nu als volwassene kun je de juiste hulp vinden om hier uit te komen.
      Heel veel sterkte!
      Iris

  21. Maar bij deze excuses als ik hier iemand mee gekwetst heb..

    Door dingen van meerdere kanten te bekijken..
    vergat ik even hoe erg het voor de slachtoffers moet zijn geweest..

    Dan heb ik zón man/vrouw wellicht te mild ingeschat..
    Niet mij bedoeling geweest Jojo

  22. Ik ben zo erg beschadigd door mijn narcistische ouders, zussen en exman dat ik elke nacht door nachtmerries wakker word. Ben met mijn kinderen duizenden kilometers bij hun vandaan gaan wonen en wij hebben alles achter ons gelaten.. die familie, exman, mensen die ons niet geloofden en die ons veroordeelden. Elke nacht hoor ik de woorden die ze jarenlang tegen mij hebben verteld , zie ik hun blikken en houding naar mij en de kinderen toe, hoor ik mijzelf huilen en verdedigen, word ik wakker en durf niet meer te gaan slapen en zit op sites als deze. Ik heb 43 jaar lang te horen gekregen dat ik waardeloos was, dat ik niet normaal was, dat ik hun teleurstelde, dat ik dingen verkeerd zag maar tegelijkertijd werd er dan ook gezegd dat ik gelijk had en dat de band die er hoorde te zijn tussen ouders, zussen en mij helaas niet was gegroeid van hun kant uit. Dat mijn zussen hun eigen band wel erg belangrijk vonden maar dat mij mij en mijn kinderen niet, dat mijn ouders niet voor mij en mijn kinderen konden voelen wat ze wel voor mijn zussen en hun andere kleinkinderen voelden.

    Mijn exman vertelde mij altijd, zodra ik de deur uitstap voel ik niks meer voor jou en de kinderen, en als ik thuis ben bijna ook niks, als iemand anders op de grond zou liggen op straat, aangereden.. zou ik er alles voor doen, als jij op de grond zou liggen, zou ik mij omdraaien en naar huis gaan, en je laten liggen en daar niks bij voelen. Hij zegt dat hij emoties wel kan spelen maar niet kan voelen, totaal niet. Is daar wel heel eerlijk in. Zit nu in therapie om te leren hoe hij emoties kan tonen in de situatie waar ze bij horen maar kiest nog steeds zijn eigen kant, keer op keer. Genoot er overduidelijk van dat ik naar beneden werd gehaald door mijn eigen ouders als ze bij ons op visite waren en dat ze dan tegen mij zeiden .. laat die man van je eens zitten joh, hij heeft het toch al zo zwaar … Zei niks als mijn moeder in gezelschap zei, op een feestje in ons eigen huis terwijl ik een kop koffie voor haar in wilde schenken .. zou je die koffiepot wel vasthouden meid, want vroeger liet je het altijd uit je handen vallen, kijk eens hoe je nu staat te bibberen…

    Mijn kinderen zijn enorm beschadigd door alles wat er gebeurd is, het valt ook niet te begrijpen waarom opa en oma, ooms en tantes, eigen vader wel met anderen emoties kunnen tonen en niet met jou. Waarom ze voor jou niet hetzelfde over hebben en tegen jou zeggen dat je dingen niet goed doet terwijl ze bij iemand anders hetzelfde op staan te hemelen. Mijn ouders hebben niet echt contact gehad met broers, zussen, hun eigen ouders .. er was altijd ruzie, altijd verwijten, altijd een ze hebben dit en dat gezegd dus wil ik ze niet meer zien situatie en soms zelf een … het lag aan jou meid want omdat jij zo was hebben ze zus of zo gereageerd (ik was twaalf)… Mijn moeder was overspannen, ging een half jaar naar een opvanghuis. Ze belde op een avond op, helemaal blij met mijn zussen aan de telefoon.. toen was ik aan de beurt, schijnbaar had mijn vader iets gezegd over dit en dat heeft ze gedaan.. het enige wat mijn moeder tegen me zei was op een koele toon..zo, ik heb gehoord dat je dit en dat hebt gedaan? Ik was vijftien en kookte, maakte schoon en verzorgde de andere kinderen. Als mijn vader dan thuis kwam en ik nog aan het schoonmaken was zei hij.. ben je nog niet klaar, jij kan ook niks. Het is jouw schuld dat je moeder overspannen weg is gegaan, jij bent zo.n moeilijk kind…

    Het verdriet zit er enorm in bij mij, nu ik zelf moeder ben kan ik dit totaal niet begrijpen. Kan niet begrijpen dat je niet van je kind kunt houden en dat je er niet alles voor over hebt. Ik kan niet begrijpen dat je niet na de geboorte van je kleinkind op visite komt omdat je vind dat ik iets verkeerds heb gedaan in je ogen, dat je op mijn huwelijksdag boos op me bent omdat je vind dat ik me niet perfect heb gedragen als dochter op die dag, dat je tegen me zegt als je bij me op visite komt.. ga jij eens weg joh, je hangt er maar steeds om heen als ik bij mijn kleinkind wil zijn, ga weg zodat ik alleen kan zijn met mijn kleinkind. Er zijn dingen gebeurd die ik totaal niet kan bevatten, die mijn kinderen niet kunnen bevatten en ik moet mijn kinderen regelmatig opvangen, twee van mijn kinderen hebben zelfs zelfmoordgedachten gehad. Mijn oudste zoon vertelde dat hij er regelmatig aan dacht om vanuit zijn slaapkamerraam naar beneden te springen omdat hij zo.n verdriet had. Ik vertelde dat tegen zijn vader , er helemaal kapot van, en die zei .. waarom vertel je dat tegen mij joh, ik kan daar niks mee. Als hij wil springen dan doet hij dat toch, val mij daarmee niet lastig. Dat was het moment waarop ik de relatie met hem definitief verbrak als echtgenote zijnde en ik besloot om met mijn kinderen te emigreren. Ik heb zo.n verdriet van binnen, kan het niet uitleggen. Ben elke dag ziek.. heb het dan benauwd, voel me totaal niet goed. Mijn kinderen en ik staan er nu helemaal alleen voor, hebben geen andere volwassenen om op terug te vallen en dat doet ons erg veel pijn. Maar wij gaan ons redden samen, wij zijn er heel sterk door geworden en hebben er veel van geleerd. Ben zo enorm trots op mijn dappere, prachtige, wijze kinderen!!

    Iedereen veel sterkte.
    Yvonne

    • Beste Yvonne,
      Dank je voor bericht. Wat heb jij veel moeten meemaken in je leven. En wat knap dat je nog steeds overeind staat. Wel wankel, maar toch. Vanuit jouw situatie lijkt het onmogelijk weer te gaan opbouwen. In het werkboek kun je lezen hoe je weer je leven kunt opbouwen na emotionele mishandeling. En ook hoe je narcist-proof wordt. Zo te lezen ben je behoorlijk beschadigd en je kinderen ook. Het is een heel moeizaam proces en je zal veel moed nodig hebben om door te gaan. Probeer een normaal leven op te bouwen voor jou en je kinderen. Begin klein. Zoek normale contacten, ga de normale wereld in. Op een plaatselijke hobbyclubje of wordt actief op school. Zoek hoe het moet en wat bij je past. Ga kleine ontspannende dingen doen met je kinderen als een spelletje of een uitje. En zoek hulp, voor jezelf. En voor je kinderen. Dat is investering voor de toekomst. Hoe je verder wilt en kunt leven. Ik wens je veel sterkte, en je kinderen ook.

      Susan

  23. Ik ben momenteel in therapie, EMDR. Dat werkt goed. De therapeut stelde vast dat ik Hooggevoelig zou zijn. Ik herken het wel, maar ik heb ook de sticker van ADHD op mijn kop gehad en toen zou ik dat hebben.. Nu ik dit artikel lees zie ik weer herkenning.
    Mijn moeder was denk ik een narcist, ze kon heel goed zielig doen en iedereen naar de hand zetten. Nu ben ik bijna 35 en zie ik hoe ze mijn leven verpest heeft, ze heeft me jeugd afgenomen, niet zo’n klein beetje ook.
    Doordat ik nu pas zie wat er fout is gegaan in de opvoeding, begrijp ik ook waarom ik steeds in de “foute relaties” terecht kom. Ik ben gewend dat mensen tegen me aan trappen en dat zal ik dus ook eerder opzoeken dan een liefhebbende man, dat zal ik waarschijnlijk saai vinden…
    Maar goed, ik heb die therapeut de link gestuurd van deze site, omdat ik mezelf hierin herken. Dan zou het dus geen hooggevoeligheid zijn, maar dan moet ik nog herstellen van die narcistische moeder…
    Ik heb dit tot 2x toe geprobeerd uit te leggen aan de therapeut, maar het lijkt wel alsof ze mijn woorden omdraait! Zij zegt dan bijvoorbeeld, ik twijfel er niet aan dat je hooggevoelig ben. Terwijl ik nu die hooggevoelligheid eigenlijk zie als symptonen van die narcistisch opvoeding. Keer op keer krijg ik ook te horen dat ik niet sterk genoeg ik me schoenen sta, nou ik heb zoveel voor me kiezen gehad, dat ik ook een paar keer te horen heb gekregen, dat jij dit overleeft hebt.. staat een beetje haaks op elkaar…
    momenteel weet ik ook niet goed waar ik sta en hoe ik nou verder moet. Het is allemaal zo onduidelijk, merk wel dat ik de afgelopen dagen weer in verwarring was. Op zich kan dat een goed teken zijn, omdat het kan betekenen dat mijn onbewuste denken veranderd…

    Probleem wat ik nu heb is vooral dat ik me afsluit voor alles en iedereen, ik kan geen commentaar meer horen. Eigenlijk voel ik me soms best slecht en kan ik het ongeluk niet meer verdragen, om me heen zie ik iedereen gelukkig en mijn vraag is hoe krijgen ze dat toch in godsnaam voor elkaar zonder zichzelf op te offeren…

    Daarnaast is het me moeder ook nog eens gelukt me vader en me broer tegen me op te zetten. ze waren gescheiden en ik ben bij me moeder opgegroeid, nooit mocht ik contact met ze. ze heeft ze jarenlang gevoed met verhaaltjes zodat het leek alsof ze gelijk had, narcisten zijn daar immers een ster in.

    Nu kan ik niet meer met mijn vader praten, terwijl ik hem zo gemist heb. ik hoor uit mijn vaders mond de woorden van mijn moeder. weet je wat het gekke is, mijn vader kan zelf niet met me moeder omgaan. ergens denk ik wel eens, dat hij diep in zijn hart geloofd dat de scheiding zijn fout is. Ik weet niet hoe ze het doet, het irriteert me alleen.

    ze maakt me kapot, ik heb nooit geleerd met andere mensen om te gaan en weet niet wat “normaal” is, Als ik lekker in me vel zit kan ik zo blij zijn en ook andere mensen enorm blij maken. maar nu lijkt het wel alsof mensen alleen nog maar tegen me aan trappen en dat heb ik niet verdient…

    Het lijkt wel alsof het spelletje lang van te voren heeft uitgedacht, Hoe stop ik het dit spelletje? Het lijkt wel alsof de negatieve energie die ik nu krijg van me vader en broer het laatste zetje zijn. het voelt alsof ik uit de lucht ben gevallen en geen familie meer heb. alles zou mijn schuld zijn, terwijl ik mezelf alleen maar heb opgeofferd, zodat de ander gelukkig zou worden. mijn tijd zou wel komen, nou vraag me af wanneer, want zoals ik eerder aangaf word ik dit jaar 35 en ik schaam me dood, ik lijkt soms wel een tiener…

    iemand tips of advies…

    • Beste Leonie,
      Dank je voor je reactie. Je schrijft: ze maakt me kapot! Maar dat hoef je niet toe te laten. Het lijkt ook alsof je er alleen voor staat. Je wordt niet gesteund en dat zou als eerste moeten. Steun en weten dat je begrepen wordt. Je wilt je verhaal doen en voelen dat er geluisterd wordt. Er is geen veilige haven voor je op dit moment. Je therapeut bevestigt je niet, maar weerlegt en verdraait je verhaal. Voor het weet heb je er nog een probleem bij. Het werkboek (hoofdstuk 6) gaat over therapie die je niet steunt en die zelfs kan zorgen voor hertraumatisering. Een therapeut dient je te steunen en naast je staan.
      Jouw focus ligt op mensen/familie om je heen. En natuurlijk voelt het niet goed, als iedereen zich tegen je lijkt te keren. Zolang al je aandacht gericht is tegen de buitenwereld, de wereld buiten jezelf, is deze niet gericht op jezelf. Stel dat het je zou lukken om de aandacht te verleggen en je bezig houdt met jezelf. Je zou hierbij misschien hulp kunnen gebruiken van een coach of therapeut. Je kan ook zelf op zoek gaan wat bij je past, wat je leuk vind, hoe je je tijd wilt doorbrengen.
      Hoog gevoelig, ADHD of niet. Je bent zelf aan zet. Welke sticker er ook op geplakt zit. Je zal zelf in actie moeten komen om iets te veranderen. Laat je familie/vrienden maar denken wat ze willen. Hun gedachten kan je niet veranderen. Je kan wel laten zien ( aan jezelf) dat je het kan doorstaan. En dat je een eigen leven kan leiden. Sterkte hiermee,
      Susan

  24. Hallo,

    ik heb de site helemaal doorgelezen. Ik heb het idee dat mijn moeder een narcist is en dat ik daardoor ook zelf steeds in verkeerde relatie’s val.
    Ik heb al diverse therapien gehad, kom wel een stukje vooruit, maar telkens ook tot de ontdekking dat ik er nog niet helemaal ben.
    Nu vraag ik me af wat ik uit het boek kan halen van jouw.
    ik wil het graag bestellen, maar heb het financieel niet breed. Is er ergens een gedeelte van het boek beschikbaar, zodat ik de inhoud een beetje kan doorkijken om te zien of het is wat ik nu nodig heb?
    Momenteel durf ik gewoon geen relatie’s meer aan te gaan, ik kan mensen niet meer vertrouwen. Voort zit ik weer klem…ben al zo blij dat ik nog weg ben gekomen, gelukkig zonder zwangerschap en god wat was ik daar dichtbij. Ik moet er niet aandenken dat ik mijn leven lang aan hem had vastgezeten dmv een kind. Dat is wel hoe ik het zie.
    Daarna ben ik een vriendschappelijke relatie aangegaan met (waarvan ik dacht) een goede vriend en die neemt me ook nog eens in de maling.
    Ik ben het zat om keer op keer maar als gebruiksvoorwerp te worden gebruikt, niet als een mens maar als een ding. Hoe kan dit toch, zien mensen het?
    Ik heb al een boek gelezen van Robin Norwood (als hij maar gelukkig is), hiervan zijn ook hulpgroepen, die heb ik een paar keer bezocht maar ik voel hier weer de afstand tussen de mensen. en vond het vreemd dat ik maar moest zeggen dat ik relatieverslaafd was.
    dan leggen ze het immers weer bij het slachtoffer neer…
    zo langzamerhand word ik echt gestoord van deze hele wereld.
    iedereen die doet maar en ik ben gek en mag alleen met mijn armen over elkaar zitten.
    weet gewoon niet meer wat normaal is…
    Ik heb geen normale jeugd gehad en daarna alleen van die dwaze relatie’s,
    hoe moet ik nou weten wie ik zelf ben. ik heb mezelf nooit mogen zijn.
    ik heb een therapeute, ze heeft me tot nu toe goed geholpen. Denk dat ze nu wel beter begrijpt hoe en wat, maar ik weet niet of ze ook voldoende in huis heeft om mij te helpen.
    ze geeft me wel tips over wat een gelijkwaardige relatie is en dat die in balans moet blijven. Tevens geeft ze aan hoe ik vanuit mezelf kan reageren.
    zit ik bij deze therapeut goed…strookt dat een beetje met wat die therapeuten doen die aan deze website zijn gelinkt? Heb niet zo;n zin om mijn hele verhaal weer bij iemand anders neer te leggen, ik heb al verschillene opnames gehad en meerder therapeut/ psychologen en psychiaters besproken. zij is voor mij gevoel de enige die naar mij kijkt en luisterd.
    De GGZ behandelt je soms zo vreemd, ze hebben het in mijn ogen veel te druk waardoor ze onvoldoende tijd aan de patienten kunnen besteden.
    maar mijn belangrijkste vraag is dus, wat is het kader van het boek en staan er werkopdrachten in? of is het puur uitleg over wat een narcist doet.

    • Beste Leonie,
      Dank je voor je bericht. Ja, wat kan ik zeggen. Het boek staat vol met zinvolle inzichten, waar je heel veel mee kunt. Je ziet op deze website heel veel reacties staan van lezers, die veel aan het boek gehad hebben. Die geven je een goed beeld van wat er allemaal in staat. Iris gaat op veel meer in dan alleen wat de narcist of psychopaat doet. Het is uiteraard aan jou om te bedenken wat je wilt.

      Je zal zelf een manier moeten vinden, hoe jij verder komt in jouw leven met jouw strubbelingen. Niemand kan je zeggen, hoe het moet. Je kan zelf uitproberen en daar ben je mee bezig. Je bent op zoek naar jouw weg voor hulp. Je merkt dat sommige dingen je niet verder helpen ( boek-site Robin Norwood). Ik vind dat je dit heel duidelijk aangeeft en ik kan me goed voorstellen dat je met die visie niet verder komt. Nu ga je weer verder op zoek. Je kunt ook altijd gebruik maken van een gespecialiseerde coach of therapeut via het netwerk. Het is aan jou. Het hoeft niet nu. Je bent altijd welkom bij één van onze coaches of therapeuten. Ik wens je veel succes en wijsheid,
      Susan

      • Klopt zit in het zelfde schuitje, zit inmiddels onder de medicijnen. Was hsp maar het lijkt of mijn voelsprieten weg zijn door al die medicatie. Voel me zo leeg

      • Beste Marcel,
        Je schrijft over je hooggevoeligheid. Als je groot bent gebracht door een ouder met een persoonlijkheidsstoornis dan ontwikkel je als kind vaak grote gevoeligheid. Je verlangt naar ouders waarop je kunt steunen en die er voor je zijn. Als je dit niet krijgt, ga je je best doen. Je gaat je aanpassen, je bent loyaal en afhankelijk van je ouders. Je kan steeds meer je best gaan doen. Je houdt steeds je ouder(s) in de gaten. Als hij of zij zo doet, dan weet jij wat je moet doen om je ouder tevreden te stellen. Als je ouder tevreden is, hoop je dat ze goed voor jou zullen zijn. Als kind doe je dit gewoon. Je gevoeligheid wordt ontwikkeld. Als kind en later volwassenen ben je heel erg op anderen gericht.
        Het gevaar voor jezelf is dat je niet leert niet op om je eigen signalen in te gaan. Je leert niet waar je eigen grenzen liggen en dat je een eigen ’IK’ hebt. Dus je ontwikkeling stagneert. En je hebt een enorme gevoeligheid. En dat is vermoeiend. Je kunt jezelf niet goed beschermen. En dan komt er een dokter met pillen. Je hoog ontwikkelde voelsprieten verdwijnen. En de rest van je gevoel ook.
        Het is niet zo simpel om hier achteraf, in je volwassenheid, mee te leven. Het kan wel, als je dit inzicht hebt verkregen. En voelt en begrijpt dat dit scheef is gegroeid en dat het daarom moeilijk is hiermee om te gaan. Het proces is niet gemakkelijk, en pittig. Het is zeker de moeite waard om je leegheid te begrijpen en jezelf te ontdekken. Zorg dat je gespecialiseerde hulp krijgt, van iemand die narcistische mishandeling echt begrijpt. En als je Iris haar boek nog niet hebt gelezen; ga dit lezen. Want onder de berg zit jij verborgen.
        Sterkte, Susan Veenstra

      • Beste Marcel

        Ik herken dit en ben ongeveer 130.000 keer mishandeld, vernederd en van alles beschuldigd waar elke projecterende zot mee aan keam dragen. In 1998 genialiteit vastgesteld en hsp. Ook mijn vrouw heeft dit en wij beiden herkennen het een en ander bij jou. Ik gebruik een half tablet per dag sinds kort …. Niet meer!!! Geen alcohol en niet roken. Door de hsp zijn ze in staat je geestelijk te doden. Maar dat recht hebben ze niet. Ik was een enorme vechter en vocht zo hard voor mijn bestaan dat ik bijna opgaf en nu bijna opgeef. Dan maar dood. Van alles wordt je beschuldigd en het is alsof je in een zwarte koker zit en ze rammen op je buik en hoofd zonder dat je kunt bewegen. Het zijn ook elke keer het ” straatvolk en laag sociaal soort” wat dit flikt. Advies: Ga hardlopen, muziek, eet bakken zeewier en vis, doe joga, ga fotograferen en blijf weg bij ordinairen en de massa. Stadions zijn erg slecht voor je. Pas op met vertrouwen geven. Dat is een valkuil voor jou. Rem liefde en genegenheid af tot een normaal niveau en weiger jezelf op te offeren. Koud water treatment is geweldig Dat sterkt je geest enorm. Ontdek je zelf met gevoel. Groet. Dirk

  25. Beste Leonie,

    Ik wil je moed inspreken en zeggen dat ik begrijp wat jij doormaakt. Ik heb er ook zo voor gestaan. Zo erg dat ik het niet meer zag zitten en het niet meer hoefde. Gelukkig had ik de kracht om me te laten opnemen. Intern en dagtherapie. Zoek goede therapeuten, psychologen, of als je niet meer kan , laat je opnemen. Het verwerkingsproces is hard en zwaar zeker als je hooggevoelig bent. De film van je leven komt terug voorbij en je gaat dingen begrijpen die je nooit begreep. Je moet dan heel goed voor jezelf zorgen of laten zorgen. Ik deed er anderhalf jaar over. Niet gaan werken.
    Het ongeloof, de woede, verdriet, depressie het is een rollercoaster. Zoals je zegt het besef dat ze je jeugd kapotmaakte. Ik las heel veel boeken over narcisme en psychopatie. Zwaar , maar het maakt je slimmer om je te wapenen. Lieve Leonie, ik wens je sterkte.

    caroline

  26. Alle, maar dan ook alle symptomen zijn zo herkenbaar. Ik schrik er van. Het maakt me verdrietig. Verdrietig omdat ik dacht dat t nog wel mee viel…hoe ik me voelDE. Maar het is dus voel. Ik wil me niet zo voelen, daarom stop ik het weg en speel ik mijn oude ik. Ze komt wel weer terug, maar het heeft blijkbaar meer tijd nodig.

    • Beste Manon.
      Het is zo dat je een handtekening van je ex nodig hebt om een behandeling te laten plaats vinden, lees dit document:
      Wegwijzer dubbele toestemming minderjarige (PDF bestand) van het KNMG
      Wie beslist? De hoofdregels · Over een kind jonger dan 12 jaar, beslissen degenen die het gezag over het kind uitoefenen. Meestal hebben beide ouders van het kind het gezag, soms ligt het gezag bij één ouder, soms bij een of twee voogden.1 Zijn er twee gezagsdragers, dan beslissen zij samen. De mening van het kind doet formeel niet ter zake, maar speelt in de afwegingen wel een rol. · Is het kind 12 maar nog geen 16 jaar oud, dan is naast de toestemming van de gezagdrager(s), ook de toestemming van het kind zelf vereist. · Is het kind 16 of 17 jaar, dan beslist hij zelfstandig. · Is een kind wilsonbekwaam, dan beslist/beslissen de gezagdrager(s).

      Als je kind jonger is en je acht de behandeling noodzakelijk, zou ik de behandelaar om advies vragen. De therapeut kan zelf met je ex contact zoeken en haar/ zijn beslissing nemen. Dan blijf jij er buiten.

      In het bijbehorende artikel staat wat de mogelijkheden zijn en hoe het aan te pakken.
      Succes,

      Susan Veenstra

  27. Hoewel alle verhalen van mensen die met een narcist te maken hebben gehad anders zijn, valt het mij op dat er bijna altijd een gemeenschappelijke factor is, n.l. dat een slachtoffer bijna nooit zijn verhaal aan een ander durft te vertellen.

    Ik heb zelf zo’n situatie meegemaakt (moeder-kind relatie) en als mijn latere partner niet een vangnet voor mij was geweest, dan weet ik niet of ik het overleefd zou hebben.

    Het verhaal is veelal zo ongeloofwaardig, zo bizar, dat een ander, onkundig van wat een slachtoffer van een narcist heeft meegemaakt, het vrijwel nooit zal geloven en het afdoet met: het zal wel aan jezelf hebben gelegen. Slecht op websites als deze is er enig begrip.

    Slachtoffers zullen vaak hun verhaal verzwijgen. Enkele jaren geleden las ik op de website – ratgevallen.nl – een aantal verhalen die mij zo troffen dat er voor mij een licht ging schijnen op alles wat ik had meegemaakt. Ik had het meeste zelf meegemaakt zonder ooit over het woord narcist te hebben nagedacht. De situatie bestond toen al jaren niet meer, maar toch hield het mij nog altijd onbewust bezig.

    Ik begrijp de verhalen en kan alleen maar zeggen, schrijf het van je af en probeer de narcist zoveel mogelijk op afstand te houden. Dat verdient hij of zij.
    Man, 64 jaar.

  28. Ik kan alleen maar zeggen dat ik doodop ben. Ik ben zo ver van mijzelf verwijderd. Ik weet niet meer wie ik ben, wie ik was en ben verbaasd over wat er allemaal gebeurd. Ik ben nu bijna 2 jaar getrouwd en na het huwelijk is mijn man heel subtiel aan het veranderen. Wat ik lees is alleen maar herkenbaar. De aanvallen, stilte behandeling, alles omdraaien, manipuleren en negeren. Nu herken ik dat hij een 100% narcist is. Ik probeer in alles mijn best te doen maar hij ziet het niet en vindt altijd nog zaken die ik volgens hem niet goed doe. Dan roept hij zich bij hem en legt uit dat hij niets begrijpt van mijn gedrag en dat ik niets leer.
    Hij overlegt niets maar deelt dingen mee. Maakt lijstjes wat ik moet doen. Ik ben zijn verpleegster, huishoudster en oppas voor de poezen. Hier kan hij trouwens wel begrip, geduld en liefde voor opbrengen. Verder is hij ook nog zwaar verslaafd aan internet porno.Voor zijn ontspanning gaat hij voor de computer zitten porno kijken. Dat heeft hij nodig want hij staat onder grote spanning, zegt hij. ’s Ochtends voordat hij naar zijn werk gaat zit hij voor de computer. Als ik even weg ben zit hij voor de computer. Hij raakt mij steeds minder aan en doet het alleen om mij tevreden te stellen. Zoals ik al zei: ik ben doodop maar weet niet hoe ik dit moet aanpakken om weg te kunnen gaan.

  29. Maar waarom voel ik mij dan schuldig en waarom kan ik voor iedere situatie die hij uitlegt begrip op brengen. Terwijl hij mij niet ziet staan, het alleen maar over hem gaat en volledig zijn eigen ding doet. En dan zegt hij weer tegen mij: ik ga nooit vreemd en jij ook niet he? En ik ga nooit weg ben jou en jij ook niet bij mij he? Want ik hou zielsveel van je en niemand in je leven houdt zoveel van je als ik .
    Waarom heb ik de kracht niet om weg te gaan en om nooit meer terug te komen. Waar ben ik bang voor? Dit zijn allemaal dingen waar ik mee worstel. 1 antwoord kan ik geven: ik ben bang dat ik de verkeerde beslissing neem. Als ik wegga wil ik nooit meer terugkomen. Ik wil sterk zijn, ik wil blij zijn en mensen om mij heen hebben. Dat ik heb ik nu niet. Ik woon in een groot huis maar ben zo alleen……..

    • Beste Merel,

      Hier geldt: je weet wat je hebt, niet wat je krijgt. Soms kiezen vrouwen te blijven zitten uit angst voor het antwoord. Want er is geen zekerheid als je gaat. En het is moeilijk om te gaan. Je weet nu wat je hebt. Als je zelf geen stappen zet, blijft alles zoals het is. Die zekerheid heb je in iedere geval. Dan kies je toch voor het leven wat je nu leidt. De angst is groot en voelt wellicht als een berg te hoog. Toch, als je begint met de verandering, om de berg te beklimmen zal je merken dat het zou kunnen lukken.
      Ik adviseer je het werkboek van Iris Koops ( via de website) te bestellen. Het zal je zeker ondersteunen om de keuze te gaan maken. Er staan veel adviezen in, hoe je hier mee kan omgaan. En uiteindelijk te herstellen. Herstellen kan pas als je weg bent. Je kunt het wel voorbereiden. Dat is ook een stap.

      Veel sterkte,
      Susan Veenstra.

      • De stap om voor te bereiden heb ik gedaan door iemand in vertrouwen te nemen en daar zou ik ook tijdelijk terecht kunnen.Dat alleen al geeft een goed en sterk gevoel. Betekent het nu dat ik zo de deur uit zou kunnen lopen? Is het zo makkelijk? Wat is gevolg dan? Ben ik sterk genoeg om weerstand te bieden? Ik word echt gek van mezelf en van mijn leven en het meest van hem!!! Inderdaad met kloppende oksels naar huis om maar weer af te wachten hoe zijn pet staat. De stilte behandelingen en het negeren. De woorden die tegen mij gezegd worden. Sorry hoor voor mijn altijd maar twijfel….!

  30. Ik ben bijna 50 en mijn ouders scheidden in mijn tienertijd. Mijn vader was de “slechterik” mijn moeder de goede. Ik ging, om een andere reden, naar een hapto therapeute en kwam er daar achter dat ik niet voel. Na ruim een jaar behandeling ben ik compleet in de war geraakt. Ik had het gevoel dat ik gek werd. Na een behandeling bij de hapto kwam ik thuis en het leek net of alleen mijn huid nog van mezelf was, de binnenkant was niet ik maar mijn moeder. Ik ging naar buiten om dat gevoel dat ik gek werd kwijt te raken wat niet lukte. Afleiding werkte prima maar het rotgevoel kwam daarna dubbel zo hard terug. Op een gegeven moment durfde ik niet meer naar bed, bang voor de stilte en wat er ging gebeuren. Ik heb het zo slecht gehad dat ik gewoon wilde oplossen in het niets. Dood zijn leek me op dat moment heerlijk. Ik heb kalmeringstabletjes gevraagd bij de huisarts. Nog steeds had ik geen idee wat er met me aan de hand was. Ook al kan ik het nog niet echt geloven, het lijkt erop dat mijn moeder niet de moeder is die ik denk dat ze is. Sinds ik niet meer zo lief en meegaand ben ( ik was de enige die haar begreep, niemand vindt haar aardig zegt ze) doet ze heel raar. Dan heeft ze niemand en dan heeft ze een leuke dag gehad met haar beste vriendin. Dan komt ze niet naar mijn dochters verjaardag want het gaat niet goed met haar maar als ik even bel durft ze het wel aan. Zo gaat het HEEL goed met haar, een dag later wil ze zich laten opnemen enz. enz. Ik snap er helemaal niks meer van. Zij zorgde zo goed voor ons toen mijn ouders uit elkaar gingen. nu moet ik wel zeggen dat de enige herinneringen die ik aan mijn ouders heb vanaf de scheiding zijn. Van daarvoor heb ik er maar 1 en dat is dat mijn moeder mijn koffertje had ingepakt toen ik klein was. Ik moest maar ergens anders gaan wonen. Geen idee meer waarom. Nu ben ik dus op onderzoek uit en herken alle symptomen op 1 na. Het zal toch niet?

    • Beste Monique,

      Het lijkt alsof je je moeder je alle kanten op slingert. Je weet niet waaraan je toe bent. Als je in haar investeer en luistert naar haar behoeftes gaat het allemaal wel, tot je je eigen pad bewandelt. Het kan goed zijn dat je op jonge leeftijd al geleefd hebt met de grillen van je moeder. Om jezelf te redden uit een onbegrijpelijke situatie, ben je je gevoel gaan ‘uitzetten’. Dat wordt een gewoonte dij voor een tijd handig kan zijn. Zonder je ‘gevoel’ kun je leven, totdat je in de knoop komt met jezelf ( en met je gevoel).

      Antwoorden zul je krijgen uit het inzicht in wat er nou gebeurd is met je. Ga op onderzoek uit naar waar wat vandaan komt. Misschien is het ontfutselen waar wat vandaan komt lastig om alleen te doen. Met het boek wat je besteld hebt kun je zelf al heel wat uitzoeken, het is een goede eerste stap naar je herstel. Dat is uiteindelijk waar je heen wilt.

      Succes ermee,
      Susan Veenstra.

  31. Hoe kan je weer terugkomen tot je eigen ik? Ik herken veel van het symptomenlijstje. Heb nog steeds elke nacht nachtmerries. Huil veel en heb hele heftige emoties. Vind mezelf totaal niet leuk omdat ik maar steeds te horen heb gekregen dat er van alles met mij mis was, en omdat zelfs mijn eigen familie mij totaal heeft laten zitten. Als ik toenadering zocht vertelde mij vader mij steeds hoe een moeilijk kind ik was geweest, hoe een rare volwassene ik wel niet ben geworden, kreeg ik ineens te horen dat mijn ouders nooit een band met mij hebben kunnen vormen, dat mijn zussen dat ook niet konden. Dat ze dat erg voor mij vonden, maar dat dat nu eenmaal zo was. Mijn ziel is gebroken door mijn familie, en daarna door mijn ex met asperger en narcisme die zoals hij eerlijk verteld mij zou laten liggen op straat als ik neer zou vallen. Als gevolg hiervan heb ik altijd de verkeerde vrienden aangetrokken en werd het allemaal nog eens bevestigd. Ik trek narcistische mensen aan, die voelen zich bij mij erg op hun gemak. Ik trek mensen aan die zich beter voelen door mij te kwetsen en door op mij neer te kijken. Waardoor bij mij mijn hele persoonlijkheid zowat totaal is afgebrokkeld. Er is zoveel gebeurd dat ik het niet meer los kan laten. Ik heb mijn kinderen, wil er voor hun zijn, en doe dat natuurlijk ook maar ze zien ook mijn intens verdriet. Dat is niet goed voor hen. Het is niet goed voor hen dat ze geen naaste familie hebben naast mij. Wij zijn helemaal alleen, hebben alleen elkaar nog. En dat doet pijn! Een niet te beschrijven pijn als je je kinderen zichzelf zo ziet afvragen waarom. Het verdriet in mijn kinderen, door hun vader, door mijn familie. Door bepaalde mensen. Waarom? En dan kijk ik naar mijn kleine meisje van vijf jaar, die zo vrolijk door het leven heen springt. Ze wil fotomodel worden, actrice, houd van optreden. En zo was ik ook. Ik wilde een artieste woren, schrijfster, fotomodel. De creatieve wereld in. Ging alleen overal naar toe, werd niet door mijn ouders gestimuleerd en op een gegeven moment dacht ik dat ik niks waard was en ging niet verder. Nu blijkt dat ik echt talent heb, ben nu 49. En ik ga nu op zangles, illustreer, start mijn eigen boek, eigen bedrijf, doe heel veel dingen die ik altijd heb willen doen. En ik ben er nu voor mijn kleine meisje die dat ook wil, voor al mijn kinderen. Dat is liefde. En ik kijk naar hun en kan totaal niet begrijpen waarom mijn ouders en zussen niet van mij houden. Waarom je een klein meisje zoveel straf heb gegeven, af hebt gewezen, heb verteld dat ze niks maar dan ook niks waard was door je houding naar haar toe. Waarom? Het breekt mijn hart en maakt me erg in de war. Wat is er mis met mij?
    Yvonne

    • Beste Yvonne,

      Misschien is er niets mis met jou. Die kans is groot. Je hebt alleen de mogelijkheden niet gehad. En de mogelijkheden of kleine lichtpuntjes zijn snel gekleineerd. Je bent geïsoleerd. Vanaf je kind tijd hebben je ouders en je familie jou het idee gegeven dat het aan jou lag. Dat neem je mee in je latere leven. Dat denk je dan ook. Een uitstraling van: ik ben niet belangrijk. En daar komen de foute mensen op af. Het is goed om te lezen dat ondanks alle moeilijke jaren je nu jezelf gaat ontwikkelen op gebieden waar je plezier aan beleeft. Dan kom je er uit, uit je moeilijke jaren. Je pikt je eigen leven op. Wie weet ga je in de komende tijd ook nog wat externe contacten opdoen. Daar haal je niet je verloren familie mee terug. Wel heb je dan aanspraak en iets dat je voedt.

      Ik wens je heel veel sterkte.

  32. Alleen maar herkenning…
    Het kost je zoveel energie jezelf weer te herprogrammeren. Ze blijven ook maar doorgaan,… al heb je allang afstand genomen..

  33. Aanvulling symptomenlijstje;
    – tijdelijke shizofrenie
    – beschadiging hypocampus
    – beschadiging amigdala
    – korte termijns geheugen beschadigd

    Nou ben ik ook in aanraking geweest met 100% zeer gestoord persoon, haar doel enkel en alleen mensen helemaal kapot maken, complex ptts is een logisch gevolg na een korte relatie met haar, ze ziet je het liefste schizofreen in een inrichting belanden, zelfmoord is haar ultieme doel, een psyco killer!
    Ik ben ontsnapt, het was zeer heftig !

    Veel heb ik gehad aan het boek van iris Koops.
    Verder heb ik veel gehad aan Thomas Sheridan, boek puzzeling people en zijn YouTube kanaal.
    Psychopath Free van Jackson Mc kenzie is ook een aanrader.
    Het toppunt van waarheid is voor mij Michael Tsarion, the roots of evil !
    Ascc direct – is ook een geweldig kanaal op YouTube en Ross Rosenberg, Melonie tonia evens.
    En om te snappen hoe ziek deze mensen zijn en denken adviseer ik SAM VAKIN !

    Succes !
    Het komt allemaal goed !

    • Beste Josef

      Met zo een vrouw heb ik ook een relatie gehad.
      Ze bestaan echt.
      Haar doel was/is mij volledig ten gronde te richten.
      Systematisch en gepland onderuithalen tot er een wrak over is.
      Leugens,toneelspelletjes,vooropgezette decors en meerdere vormen van gaslightning.
      Bloeddorstig,temeer omdat haar laatste partner,na een relatie van plus/minus 5
      jaar,,zelfmoord heeft gepleegd. Blijkbaar smaakt dat naar meer.

      Gelukkig heb ik een klein jaar geleden afstand genomen door het contact te verbreken
      maar de twijfels en trauma’s zijn nog niet weg.

  34. Ik heb te maken gehad met een narcistische moeder en een vader die alles liet gebeuren en die vervolgens nooit thuis was. Ik ben gekleineerd, uitgescholden (mispunt, miskleun), er is me verteld dat ik niets waard was en dat ik nergens goed voor was. Ik ontwikkelde faalangst en een minderwaardigheidsgevoel. Ook vertrouw ik mensen moeilijk.
    Mijn man is overigens geweldig. Hij steunt me en gelooft me. Hij heeft van dichtbij gezien dat mijn moeder ziek is. Hij is hiervan getuige geweest. De laatste keer dat mijn moeder me uitschold waar mijn kind bij was, is de dag dat ik emotioneel afscheid van haar heb genomen. ‘Moeder’ vind ik een groot woord voor de vrouw die me het leven heeft gegeven. Onder het woord ‘moeder’ versta ik: onvoorwaardelijke liefde, achter je kind staan, je kind al het geluk van de wereld gunnen enz. Helaas heb ik dit nooit ervaren. De problemen begonnen bij mij erger te worden toen ik zelf moeder werd. Ik was bang dat ik niet wist hoe ik een kind moest opvoeden.
    Inmiddels ben ik in therapie en ik lees veel over narcisme.
    Ik heb al zoveel geprobeerd om mezelf te helen. Heeft iemand ervaring met EMDR?

    • Beste Anoniem,

      Je hebt heel wat te verwerken en dat gaat niet zomaar. Je beschrijft het heel helder. Het is echt een hele klus. Je hebt inzicht en je begrijpt waar je trauma vandaan komt. Wat helend en positief is dat je een fijne partner hebt. Hij heeft ook ervaren hoe je moeder is. Hij kan daarom begrijpen hoe je je kan voelen. Het is goed dat je in therapie bent. Zo kom je uiteindelijk verder met je verwerking.

      EMDR, door een ervaren therapeut, kan heel goed werken om traumatische gebeurtenissen emotioneel los te laten. De gebeurtenis zelf verander je niet. Je zal ze meer als feiten gaan zien. De emotionele lading gaat eraf. Dat kan veel lucht en levensruimte geven.

      Ik kan je ook het werkboek van Iris Koops, te bestellen via de website, aanraden. Dit boek zal je zeker helpen bij meer verwerking en meer inzichten. Ook bieden wij workshops aan via het verdwenen zelf. Ik kan je zeker aanraden hier ook aan mee te doen. Ook op de website staat de informatie vermeld.

      Ik wens je veel moed en kracht,

      Susan Veenstra

      • Beste Susan,

        Bedankt voor de tips.
        Ik ga het boek bestellen. Het is inderdaad niet niks wat er allemaal is gebeurd in mijn jeugd. Ik zie nu ook duudelijk in dat ik deze behandeling niet heb verdiend. Ik zit nog met veel boosheid. Een pedofiel wordt gestraft voor zijn daden, maar mijn moeder komt overal mee weg. Dit is moeilijk te accepteren. Ik besef dat ik mijn heling helemaal zelf moet doen. Zoals ik alles altijd zelf heb moeten doen, omdat ik weigerde naar mijn moeders pijpen te dansen. Ik vocht voor wat ik waard was en verzette me hevig tegen zo’n onrechtvaardige behandeling die mijn moeder me dagelijks gaf. Mijn broer was het gouden kind. Hij deed alles wat mijn moeder zei. Ik was de lastpak. Toen ik geopereerd moest worden als klein kind en 3 maanden verzorging nodig had zei ze tegen me dat ik haar leven heb verpest en dat ze haar werk op moest geven door mij. Deze boodschap herhaalt ze vandaag de dag nog steeds.
        Ik ga het met mijn kinderen heel anders doen. Ik maak geen onderscheid en gun ze de wereld. Wat een verrijking van mijn leven. Ik begrijp daarom ook zo moeilijk waarom mijn moeder haar enige dochter zo behandeld heeft en nog probeert te behandelen. Het waarom is voor mij nog een groit ding

  35. Heftig allemaal hoor,

    Een vraag:
    Mijn vriendin is 7 jaar ‘in de ban’ geweest van een Narcistische klootzak.
    (soort van buitenechtelijke ban)
    In die zeven jaar is ze ernstig aangetast, zo noem ik het maar.
    Nu is ze in december terug gekomen en ziet in dat hij de vijand was.
    Echter…. ze is niet zichzelf meer en kort geleden kwam ik er achter dat ze nu weer met een andere (mogelijk ook weer zo een) aan het rotzooien is.
    Er wordt misbruik gemaakt van haar labiele toestand…
    Maar ik dring niet tot haar door lijkt wel…
    Dus de kinderen en ik weten even niet meer wat we moeten doen…
    Moeten we toekijken hoe ‘mama’ zich weer de vernieling in helpt?
    Moeten we keihard ingrijpen? zo ja, hoe dan?
    Het is nu net of ik met twee personen leef, het ene moment lief en aanhankelijk, het andere moment kil en afstandelijk…

    Echt, wij weten het niet meer… hopelijk kan iemand van jullie iets van raad geven?

    Gr,
    John.

    • Beste John,
      Helaas kun je niet iemand wakker schudden, hoewel veel mensen denken dat dát de manier is. Bij wakker schudden is de kans groot dat ze nog harder wegvlucht en zich nog meer gaat nestelen in schijnveilige relaties. Ze zou zelf moeten leren, en je constateert dat dit nog niet het geval is. Ze heeft er geen ‘last’ van, ze haalt er nu iets uit, waardoor ze zichzelf vergeet. Alleen, ze focust ze zich zo op de ander of op de relatie dat ze dat niet ziet. Dat werkt dus niet.

      Begrip hebben misschien? Dat is ook niet helemaal de oplossing, want dan kan het zijn dat je meegetrokken wordt in haar relatie- droombeelden of dat het tussen jullie alleen maar hier over gaat. Gevaar hierbij is ook, dat je jezelf dan weer gaat vergeten, omdat je zo met haar bezig bent. En de kinderen raken niet alleen hun moeder kwijt , maar ook jou.

      Iets er tussen in dan maar. Voor dit soort complexe situaties is er geen ‘gouden tip’:
      · Je grenzen aan geven: wat accepteer je wel en niet van haar. Dit is om jezelf niet kwijt te raken en het goede stabiele voorbeeld voor je kinderen te bewaken ( dat ben jij).
      · Je verdiepen in het onderwerp, het werkboek van Iris Koops aanschaffen via de site. Dan ben je voorbereid, je weet wat je kunt verwachten en kunt bedenken wat je wel kun doen of beter kan laten.
      · Zorgen dat jouw leven wel op de been blijft. Onderneem dingen met de kinderen, zodat zij een fijne papa hebben. Blijf wakker en blijf afwegen of je relatie verbetert of juist net. Neem dan de juiste beslissing. Dat hoeft niet nu, dat kan op termijn. Eerst helderheid creëren, je kunt hier ook de hulp van een professional bij vragen.
      Sterkte ermee,
      Susan Veenstra.

      • Beste Susan,
        Bedankt voor de terugkoppeling, ik kan hier wat mee.
        Nu hopen op betere tijden zeg maar.
        Gr,
        John.

  36. Beste John

    Ondanks de negatieve ervaringen is de omgang met een narcistische persoon verslavend.
    Als dat niet zo zou zijn dan maakte iedereen zich op tijd uit de voeten.
    Is het dan eindelijk zover dat er afstand is genomen en aan een nieuw en beter wordt begonnen blijft er in eerste instantie een enorme leegte over.
    Deze leegte maakt kwetsbaar en egoistisch waardoor men snel geneigd is om
    weer dezelfde fouten te maken.
    De speciale aandacht,de seksuele band,het mindfucken en de onzekerheden waarmee is geleefd laten iemand getraumatiseerd achter.
    De narcist heeft met zijn manipulaties je hoofd gebrainwashed en een aantal van zijn eigen kwaadaardige en liefdeloze eigenschappen bij je ingebracht.
    Het hoofd is leeggelepeld en het duurt lang,voordat je eindelijk terug bent bij wie je van oorsprong was.
    Het is zaak om dat te onderkennen en om jezelf goed onder de loep te nemen.
    Je eigen handelen en je intenties beoordelen.
    Als je dat niet doet dan blijf je m.i.daarin hangen en ga je zelf narcistische trekken vertonen.
    Tijd kan veel goed maken maar nog belangrijker is het om de verantwoordelijkheden op je te nemen voor de eigen keuzes en de fouten die daarmee gepaard zijn gegaan.
    Uiteindelijk kun je er sterker en zelfs beter uitkomen dan hoe je voorheen was.
    Belangrijk is dat je de liefde en de vriendschappen om je heen weet te waarderen en opnieuw kunt laten stromen.
    Met wat je schrijft heb ik niet het gevoel dat zij daarmee bezig is.
    Dat jouw vrouw jullie nu weer in de steek aan het laten is is een bedreiging
    voor het geluk van jou en jullie kinderen.
    Het spel van afstoten en weer aantrekken is datgene wat een narcist typeert.
    Neem de tijd maar besef wel dat zij zelf daaraan moet werken.
    Meer dan vertrouwen,je steun en liefde kan je niet geven.

    Pas goed op jezelf en op je kinderen voordat jullie er stuk aan gaan.
    Groeten

  37. Ik kom uit een huwelijk net een narcist
    Kan ik hem aangeven ik ben een wrak
    Hou niet meer van mezelf en kom er in mijn hoofd niet los van
    Hij heeft mij en mijn moeder financieel kaal geplukt
    Ben helemaal kapot hij heeft voor dat we gingen scheiden alweer een ander slachtoffer gevonden
    Voor mij ook al iemand gedumpt

    • wat iedereen moet gaan herkennen is het patroon die psychopaat(te) gebruikt om toegang te krijgen tot jouw leven.
      1. ze kruizen jouw levenspad.
      2. je uithoren om achter een invalshoek te komen waar ze een voet mee tussen de deur kunnen krijgen, wat elk ding kan zijn waar jij mee zit.
      3. het spiegelen waar jij mee zit alsof zijn NU met precies het zelfde te kampen hebben
      ” empathie bij je wekken “.
      4. het voorspiegelen dat hij/zij heel erg met dat probleem zit, daarbij ” krokodillen tranen ” gaan janken is een goede, om jou empathie te vergroten. ( hun slachtofferrol voorspiegelen )
      5. jou verder uithoren om erachter te komen waar jij wel en niet van houd.
      6. dat waar jij van houd te spiegelen om de illusie te wekken dat jullie in ieder geval dat gemeen hebben met elkaar, waarmee ze al een ” illusie ” verbintenis hebben geschapen “een zielmaatje ”
      7. als je daar positief op reageert dan krijg je een blik van hun als ” hebbes ” dat is ook wat ze denken op dat moment.
      8. als ze niet gelijk seks met je proberen te hebben verlaten zij jou ” voor dat moment ” om jou in je eigen gelukzalig gevoel van een zielmaatje gevonden te hebben te laten sudderen.
      9. hij/zij komt terug ” wanneer dan ook ” en gaat verder met het gesprek waar jullie gebleven zijn om er achter te komen hoe diep je in hun ‘ illusionaire ” dobber hebt gebeten.
      10. hun ‘ illusionaire ” slachtofferrol vergroten om de dobber nog beter in jouw mond, jouw leven te bevestigen.
      11. het ‘ voorspiegelen ‘ dat hij/zij het zelfde voelt als jou, dus het voorspiegelen in jou ook een zeilmaatje te hebben gevonden.
      12. de eerste kus en seks om je verliefd te maken op hen, daarbij de illusie wekken dat dit ook bij hen zo is ( nog maal ze hebben geen gevoel geen ziel ( ’s verbinding ) dus geen liefde ! niet voor jou noch voor zichzelf. ( lees mijn andere berichten )
      13. zo gauw jij hen door een roze verliefdheidsbril heen ziet kan jij de waarheid, de werkelijkheid niet meer zien.
      14. nu begint het energie trekken en het jou slopen zodat jij in het begin van een burnout ( uitgeputte bijnier ) terecht komt. dit zorgt ervoor dat wanneer jij uit de roze verliefdheid komt nog steeds de waarheid, werkelijkheid NIET kan zien.
      15. zonder dat jij het door hebt ( omdat jij GEEN zicht meer op de werkelijkheid hebt ) gaan zij verder met alle levensenergie uit je te zuigen, jou kapot te maken.
      16. dit gaat door tot jij NIETS, geen levensenergie, meer te geven hebt ! op dat moment gaan ze door naar het volgende slachtoffer(s) die ze ( buiten het stelselmatig vreemd gaan ) ALLANG daarvoor, door de zelfde stappen als beschreven, hebben.
      17. dit principe voeren zij met iedereen, en vele tegelijkertijd, uit zodat zij altijd een voorraad hebben.
      18. deze voorraad gebruiken zij ook nog eens om mensen tegen elkaar uit te spelen, vreemd te gaan etc. om alle soorten negatieve energie er uit te kunnen halen waar zij weer op leven.
      De psychopaat kan door hun leegheid van binnen ALLEEN negatieve energie voelen en is als de dood zo bang voor positieve energie
      zoals de energie vampieren die ze zijn is een psychopaat als een vampier bang voor de zon zo bang voor positiviteit.

  38. Hmm, ik ben onlangs gaan samenwonen met een kennis, puur uit financiele noodzaak aan mijn kant uit. Sinds het huurcontract getekend is begint zijn gedrag echt…. grilliger te worden. Ik heb het gevoel dat ik in een relatie zit vol emotioneel misbruik terwijl ik niet eens een relatie heb met hem.

    Blijkt dat hij een pathologisch leugenaar is en dat hij volgens zijn ouders (dus niet officieel gediagnosteerd) psychologische problemen. Het feit dat hij claimde dat hij met zijn beste vriendin ging samenwonen terwijl we elkaar niet zo goed kennen zet me nu op mijn hoede (dit had hij enkel tegen zijn familie gezegd). Hij beweert de hele tijd dat hij perfect is in alles en dat hij alles goed kan, als uiteindelijk blijkt dat andere mensen ofwel het werk hebben gedaan of zijn foute werk hebben hersteld negeert hij dit en blijft hij claimen dat hij alles doet.
    Ik weet goed genoeg dat ik ook genoeg werk doe in het huishouden en ik betaal de helft van alle kosten (en in feite is bijna 80% van de spullen in het huis van mij), maar toch krijgt hij me telkens zover om te denken dat hij inderdaad het meeste doet. Ik heb gewoon geen fut meer, het ’s nachts wakker bellen en continu bellen en sms’en als ik er niet ben is echt vermoeiend.

    Ik weet niet wat ik moet doen, financieel gezien kan ik niet weg qua verhuis en huur en alleen wonen. En bij de politie kan men enkel dreigingen onder voorwaarden tegen hem neerleggen (dreigen me te slaan als hij kwaad is en wil dat ik ophou met praten, nog nooit uitgevoerd). Ik ben ook zo kwaad op mezelf, als ik niet plots uit mijn studio moest en snel iets betaalbaars moest vinden had ik nooit samen iets gaan huren met hem, maar ik zit er nu wel mee.

    • Beste MCJ
      Het klink als een narcistische psychopaat, het denken god te zijn máár hebben daarvoor bevestiging van een ander nodig.
      Na onderzoek, zoals je schreef, kunnen ze daadwerkelijk heel weinig tot niets!
      Door negativiteit in jou leven te produceren zuigt hij ‘levens’ energie bij jou weg ( energie vampier ) . Net zolang tot je helemaal leeg bent. In een burn-out ” wat een uitgeputte bijnier is ” ga jij steeds verwarder denken.
      Je gaf het zelf al aan; niet meer te weten wat je moet doen, de radeloze wanhoop, wat op zich al een vorderende burn-out fase is.
      Het einddoel van een psychopaat is het; jouw totale leven ( incl. huis ) over te nemen, waarmee hij jou probeert te vernietigen want kapot heeft hij je al .
      Deze “mis” handel wijze geldt voor iedere psychopaat, ongeacht relatie vorm.

      Ja je zit met de kosten van je woning, dat snap ik, wees er héél góéd van bewust dat als jij hem langer in je leven houd de kosten véél hoger zullen worden dan jij je überhaupt kunt voorstellen !!!
      Ja de waarheid is hard .
      k hoop dat er een eindclausule, een bepaald opzeg termijn in het huurcontract staat ?!
      Zoja dit terstond SCHRIFTELIJK doorvoeren, het als bewijs in tweevoud door hem laten tekenen, ( één voor jou en één voor hem ) Vindt je dit te eng doe het dan samen met de politie, dan weten die er ook gelijk van.
      Zonder eindclausule zou ik ( misschien met behulp van zijn ouders ) naar de politie gaan om zo een einddatum met hem te bespreken.
      Lukt dat niet dan kan je naar de officiële verhuurder gaan of een advocaat zoeken.
      Hoe dan ook; zorg, kosten wat het kost, ZO SNEL MOGELIJK van hem af te
      komen, JOUW gezondheid, welbevinden en leven hangt hiervan af !!!

      als je vragen hebt of voor meer info. laat een berichtje achter dan zal ik zsm beantwoorden
      veel Succes
      groetjes
      axel

    • Nog even iets ; een psychopaat is door het pathologisch liegen heel goed in het manipuleren.
      Zo gauw het uit hun mond komt geloven ze er namelijk zelf in. Ik weet uit ervaring hoe moeilijk het is om die manipulaties te door zien en te door breken.
      ( woon je nu nog samen met hem of niet? )
      Als dit niet zo is en hij je nog steeds probeert te bellen dan kan je hem op je mobiel laten blokkeren.
      Als je over hem heen wilt komen dan is ” loslatenhoedoejedat.nl ” een goed begin.
      Het heeft mij heel veel geholpen om mijn psychopathische ” vriendin ” los te laten, er over heen te komen.
      Het zelf herstel, dus over je burn-out heen komen vergt meer tijd.
      Burn-out ” futloosheid, verwardheid, niet meer weten waar je het zoeken moet enz. ” betekend dat je een uitgeputte bijnier hebt..
      Naar gelang de uitputting van je bijnier kan het herstel tussen de 6 maanden en 2 jaar duren.
      je kan zelf jou uitputting ( gratis ) testen op
      http://bijnieruitputting.com/quiz/
      hier krijg je ook gelijk ( gratis ) de uitslag.
      om aan mijn geneesproces te kunnen beginnen heb ik een hele lange zoektocht gemaakt.
      Bij deze geef ik jou het eind resultaat, zodat jij meteen verder kunt. want ik weet hoe vreselijk dat gevoel is.
      Ik hoop dat ik je hiermee heb kunnen helpen.
      Groetjes
      axel

      • Gisteren ben ik naar de dokter geweest, tijdens het uitpakken was er een vaas kapot gegaan die tussen kleren stak. Twee hechtingen en werkonbekwaam tot en met vrijdag minstens…

        Nu deed hij heel bezorgd toen ik terug thuiskwam, maar zodra zijn vriendin weg was zei hij: “Die scherven waren geen aanslag op u.” Misschien word ik paranoïde, maar ik vind het gewoon raar dat die vaas kapot is gegaan terwijl er altijd voorzichtig mee is omgesprongen, en dat hij dat dan überhaupt zegt over die aanslag. Het is niet het eerste dat kapot gaat. Mijn zetel is aan de rugleuning kapot gestampt lijkt zo volgens de schade eraan. Hij houd vol dat een vriend van mij dit heeft gedaan, maar die vriend is er nooit mee alleen geweest (hij wel).

        Ik heb gisteren proberen uitleggen aan hem dat ik me onveilig voel en dat ik weg wil. Daarop zei hij dat hij zeker niet van plan was te vertrekken en dat hij nog lang met mij wil samenwonen… Hij zei ook dat hij niet alleen wil wonen en dat als ik weg wil ik iemand moet zoeken voor mijn deel van de kosten over te nemen en dat ik blijf betalen tot ik dat gevonden heb. (We waren van plan zo’n contractje tussen ons op te stellen, maar is nog niet gebeurd en zal ik ook niet meer doen). We zijn allebei medehuurder op het contract, zou ik enkel mijn deel van het contract kunnen opzeggen? Ik ben van plan naar de wetswinkel te gaan.

        Vlak voor ik terug naar mijn studio ging die ik moet opruimen omdat ik woensdag de sleutels moet afgeven had hij zijn Chuckie pop vast. Daarmee deed hij dan in een klein stemmetje Chuckie na die zei dat hij graag bij me in bed zou slapen. Hij had terug normaal stemgebruik toen hij op Chuckie “antwoorde” dat dat niet ging omdat ik aandoeningen had. Daarop heeft hij twee keer geprobeerd de pop te laten dryhumpen op mijn been.

        Zijn gedrag is zo labiel en hij blijft maar volhouden dat alles misloopt dankzij mij (heeft hij blijkbaar aan mijn ouders verteld toen ik even buiten was). Ik heb de politie aangesproken, maar als ik een PV opstel kan dat op dit moment enkel voor bedreigingen onder voorwaarde (Zwijg of ik sla) en dan wordt hij sowieso ook verhoord. Als dat gebeurd ben ik bang dat er iets veel ernstigers zal gebeuren.

        Ik heb sowieso al een milde bijnieruitputting voor ik met hem ging samenwonen doordat ik halftijds werk via dagcontracten en erbij een opleiding volg (en al elk jaar steeds heb moeten verhuizen de laatste jaren). Ik ben van plan zo snel mogelijk te vertrekken daar, maar financieel gezien kan ik niet op zoek naar iets en het rechtsysteem staat hier niet aan mijn kant omdat er harde bewijzen moeten zijn.

      • Ten eerste heb jij altijd het recht uit te trekken,niet inwonend is ook geen huur betalen, ook al denk hij anders. ( anders zou niemand een relatie kunnen beëindigen. )
        Manipulaties gebeuren altijd in het duister, dat betekend dat je nooit echt je vinger er op kan leggen terwijl je wel weet dat er iets heel anders gaande is dan je wordt wijsgemaakt. ” bij bewijs gebrek, luister naar je hart die je verteld wat waar is “.
        Misschien ben jij geschrokken van de aanslagen die je op tv ziet, dit weet hij en gebruikt dit op een manipulatieve manier nu tegen je. ( angst creatie, om te zorgen dat jij niet bij hem weggaat omdat je niet weet wat hij dan zal gaan doen ” dat is emotionele gijzeling ”
        een psychopaat wijst met zijn altijd naar een ander om de schuld te geven, NOOIT naar zichzelf ! ze gebruiken wel een ander om aan te geven wat ze zelf doen. zoals ( mijn zuster is een energie vampier, mijn vriend heeft dat gedaan, mijn buurman n..kt met die en die, waar ze in alle gevallen een ander persoon in plaats van zichzelf gezet hebben. ) Dit is om jou nog verwarder te krijgen om te zien hoever ze kunnen gaan en jij hem nog zal geloven.
        Die stoel is stuk door zijn vriend ? dat betekend dat hij daarbij was anders kon hij dat niet weten, dan moet HIJ ervoor zorgen dat zijn vriend voor de kosten opdraait, anders blijft hij over je heen lopen. Doet hij dat om welke reden dan ook niet betekend dat dat hij de schuldige is!
        Zover ik weet kan jij gewoon je spullen pakken en weg gaan ( doe dit om problemen te voorkomen als hij weg is, laat hem maar in een leeg huis “zonder jou ” terug thuis komen.
        Laat een briefje achter dat jij jou spullen spoedig komt op halen én hij zelf voor verdere ontstane schade aan meubilair zal moeten opdraaien. ga naar je ouders of vrienden SCHRIJF NIET waar je heen bent gegaan, neem GEEN telf.tjes van hem aan ( blokker hem op je mobiel ! deze blokkade kan je verwijderen zodra je hem belt om je spullen op te halen. ) Laat je DIRECT uitschrijven op die woning !
        als je daar niet meer woont hoef je ook geen huur meer te betalen .
        Naar de wetswinkel kan je sowieso gaan ook om te kijken of je de al ontstane schade op hem kan verhalen.

        Dat Chuckie verhaal is weer angst creatie dus hij probeert jou weer emotioneel te gijzelen om bij hem te blijven. Dit is een zeer ernstige vorm van manipulatie en bewijst des te meer dat jij daar heel snel weg moet !!
        Al deze zaken zorgen voor een nog grotere bijnieruitputting en verward zijn.
        Waar hij jou weer in wil hebben omdat je uit verwarring met open ogen in zijn manipulatie val zal stappen waardoor je bij hem blijft. NIET TOESTAAN.
        Het zijn van binnen hele lege wezens en hebben jou nodig om op en van te kunnen even. ( wees je er bewust van dat psychopaten meerdere ” relaties ” met meerdere mensen te gelijkertijd hebben. ) Ga dit voor je zelf na door er over na te denken wanneer hij bij jou is en wanneer niet, welk herhalend systeem hier in zit, wees hierover eerlijk tegen je zelf !
        Buiten dat een psychopaat ALTIJD met zijn beschuldigende vinger buiten zichzelf wijst zal hij ook JOU ALTIJD de schuld geven voor zijn misdaden en tekortkomingen !
        Om zijn zin te kunnen krijgen zal hij iedereen tegen elkaar uitspelen ( zie wat hij nu met jou ouders probeert te doen ). Dat is ook hun manier jou en jou omgeving kapot te maken zodat jij helemaal alleen komt te staan. Waardoor hij nog meer macht over je krijgt.

        Ondanks dat de politie hem alleen daarop kan aanspreken is het wel goed hen erbij te betrekken, vertel hen dat jij daar weg wilt omdat je er niet meer veilig bent ( laat je tijdens dat gesprek niet ompraten, blijf bij je standpunt weg te gaan!!! ) dan weten zij er in ieder geval vanaf voor nadat jij daar weg bent.

        Ondanks dat je in geld nood zit met betrekking tot een andere woning moet je daar zo SNEL mogelijk een oplossing voor vinden. al is het maar voor de tussen tijd ergens een kamer huren. Het gaat namelijk om JOU LEVEN en JOUW gezondheid die hier op spel staan, jou bijnieruitputting zal op deze manier alleen maar toenemen en extreme vormen gaan aannemen waardoor jij jezelf totaal zal verliezen, ik heb dat zelf meegemaakt en geloof me dat jij niet in dat stadium wilt komen !
        nog maal GA ZO SNEL MOGELIJK BIJ HEM WEG, pak je koffers en ga !!!

  39. Lijkt of ik beschreven ben . Ik ben opgegroeid met een narcist als vader. Dat hij narcist is heb ik pas nu gehoord van een psycholoog. Ik ben 53 jaar en loop al heel lang met problemen rond. Rond mijn 50ste ben ik in gestort door herbelevingen van sexueelmisbruik, ik wist dat ik geestelijk en emotioneel mishandeld was maar sexueel was nieuw voor mij. Ik dacht ook dat mijn problemen hier alleen mee te maken hadden. Nu ik lees wat de gevolgen zijn van het leven met een narcist als vader vallen er wat puzzelstukjes in elkaar. Heel mijn leven heb ik alles gedaan om maar lief gevonden te worden door hem, nooit gebeurt. Het woord sorry kende hij niet. Altijd negatief en mij naar beneden halen met gemene opmerkingen die ik niet verdient had.

  40. Het lijkt wel of ik zelf beschreven ben. Sinds kort weet ik dat mijn vader een narcist was. Wist altijd wel dat hij een nare man was met nog meer nare opmerkingen. Veel van de symptomen heb ik last van . Het heeft nu wel een naam gekregen wat voor mij heel belangrijk is ik stel mij dus niet aan het is echt. Veel mensen zeggen je hebt alles wat je hartje begeerd wat geweest is is geweest. Waarom voelde ik me dan zo rot? Nu weet ik dus waaraan het ligt en kan ik er niets aan doen. Ik ga met mij therapie hard bezig om beter te worden al zal het nog een harde dobber worden. Ik ben nu 53 jaar het zijn ook karakter trekjes geworden die afgeleerd moeten worden. Zijn er nog meer mensen die het op zo’n late leeftijd pas ontdekt hebben ? Hoe zijn jullie ermee om gegaan.

    • Beste Maryon,ik had er vroeger veel mee te maken toen ik nog jong was en thuis woonde.
      Ik wist dat me moeder me niet zo mocht,omdat die door haar moeder weer vroeger is gek gepest tot aan het gek worden toe bijna en ik bij mijn familie.
      De band met me vader was erg goed ik hield veel van hem en hij van mij,gewoon een vader dochter band maar jaren later zocht me moeder er meer achter omdat ze dat gevoel van haar moeder terug kreeg en die werd zo boos op mij mijn moeder en zei toen der tijd dat ik met me fikken van haar man me vader af moest blijven.
      Maar me vader stond boven aan de trap te luisteren omdat me moeder zo terkeer ging tegen mij want ze wilde dat ik voor haar moest liegen tegen me broertje en dat wilde ik niet en daar werd ze erg boos over.
      Een aantal weken daarvoor had ik haar al geconfronteerd en gezegd tegen haar waar me vader bij was,’je bent denk mijn moeder niet’ zei ik ‘want een moeder houdt van haar kind’ en me vader zei toen nog hoe kun je zo iets nu zeggen.
      Maar hij stond dus te luisteren boven aan de trap en hoorde wat me moeder zei tegen me,hij kwam als een gek de trap af gerend en vloog me moeder aan,hij wilde haar bijna kelen,toen kwamen er twee broers aan en die konden ze uit elkaar halen.ik moet hier al me hele leven onder gebukt gaan,omdat me twee zussen en drie broers ooit al hebben gezegd dat ik het kwaad ben van de familie,ik liep thuis vroeger altijd op me tenen.
      Toen ik op mezelf ging wonen kwam ik er naar jaren pas achter wie ik werkelijk was heb jaren in therapie gelopen,ik kon vroeger thuis bij mijn familie ook bijna niets eten,want als ik de koelkast open deed dan gooide me moeder de deur weer dicht,ik moest rekening houden met me vader en broers.
      En nu dit van me schoonzus er nog eens bij,in 2011 heeft ze me al uit me familie gepest,me moeder stond opgebaard thuis want die kwam te overlijden ik ben een kwartier thuis geweest in haar woning om toch op een fatsoenlijke manier afscheid te kunnen nemen,maar wat ik allemaal niet naar me hoofd kreeg.
      De heer heeft vast op elke schouder een engeltje gezet bij mij,want ik begrijp nog niet hoe ik dit allemaal kan dragen,ik moet verder maar wil eigenlijk niet meer.
      Ik weet niet hoe ik verdermoet en hoelang dit allemaal gaat duren.

  41. Alle punten komen zo goed als overeen,mijn vietnamese schoonzus mag me niet en flikt elke keer die dingen bij mij en nu is er weer zo’n vietnamese vriendin van me andere broer bij gekomen en die wordt door me schoonzus opgestookt dus nu nemen ze mij met z’n tween te grazen,ik voel me vreselijk,ze praat me van alles aan ook een enorm schuldgevoel en ze heeft me aleens uit de familie getreiterd en nu is ze weer bezig.
    Het komt doordat ze weet dat ik haar doorzie en waar ze mee bezig is,maar me broers geloven mij niet en die zeggen steeds tegen me dat ik me rustig moet houden anders gebeurd er wat en nemen ze me te grazen.
    Het geeft mij een vreselijk gevoel,het gevoel dat ik machteloos sta en ze me niet willen geloven,ook zwijgen ze me dood,ik kan er niet mee overweg en nu die beide trutten weten dat ik in een emotionele bui ben omdat ik me katje laastst heb moeten laten inslapen nemen ze me helamaal te pakken en lachen ze me in me smoel uit.
    Ik ga er morgen mee naar de huisarts en ga haar alles vertellen ook over wat deze schoonzus nog meer voor praktijken doet,want als ik dat niet doe ga ik eraan kapot dat voel ik al dus ik moet het aanpakken nu voor het straks nog erger wordt.

    Allen sterkte met dit vreselijk probleem.

    Diana

  42. Ik weet precies hoe men zich voelt, mijn vader en 1 relatie waren narsisten ik heb er jaren mee rondgelopen en uiteindelijk begin 2016 zwaar depressief geworden, nu veel praten en aan de antideppresiva ik heb jaren van mijn leven verspilt en kan nu eindelijk loslaten en mezelf zijn.

  43. Hoe kan ik de emotionele en de psychische schade op de narcist verhalen? Ik ben meer dan een jaar depressief en zijn gedrag heeft veel invloed gehad…

  44. Hallo,
    Dit gebeurt nu met mij in een slecht huwelijk. Zelfs de kinderen worden regen mij opgezet.
    Door deze manipulatie ben ik twee keer in een kliniek terecht gekomen. Hierbij komt ook nog eens het gericht sturen van negatieve energie gebruikt.
    Lichamelijk en geestelijk is deze man over mijn grenzen heen gegaan.
    De hulpverlening heb ik ingeschakeld maar zei doen niets
    Zo brokkelt mijn leven af, Hij wil me stuk hebben
    Weet u waar ik terecht kan?

    • Hoi Mary,
      Wat een nare situatie, ik leef met je mee. Je kunt hier hulp vinden, ik raad je in ieder geval aan de coachingsinformatie aan te vragen op deze website. Zo kun je een gespecialiseerde coach of therapeut inschakelen. De situatie waar je in zit en het emotionele gevaar dat je loopt komen (helaas) vaak voor en er is echt goede hulp beschikbaar. Ook raad ik je aan mijn boek te bestellen, om jezelf te kunnen gaan beschermen.
      Ik wens je heel veel sterkte!
      Iris

  45. Beste

    Dit is helemaal mijn dochter. Er schiet niets meer over van wie zij was.
    Zij is helemaal verslagen door haar ‘God’ die haar kleineert, isoleert, manipuleert..
    Waar kan ik hulp vinden? Ik ben bang dat ze zelfmoord pleegt. Ze is zooo gekwetst, neemt antidepressiva, verdubbeld in gewicht…
    Wie kan haar dit doen inzien?

    Vriendelijke groet

    Elisabeth

    • Hallo Ew,
      Ik kan me heel goed voorstellen dat je je zorgen maakt om je dochter. Via deze website kun je de coachingsinformatie aanvragen. Ik hoop dat ze met een gespecialiseerde coach of therapeut in gesprek wil. Als moeder zit je er vaak ‘te kort op’.
      Je zou ook het boek van Iris kunnen bestellen om meer inzicht te krijgen. Het is al heel belangrijk dat jij herkent waar ze mee te maken heeft. Het is echt mogelijk om hier uit te komen.
      Ik wens je heel veel sterkte in deze moeilijke situatie, voor je dochter en jouzelf.
      hartelijke groet,
      Susan Veenstra

Geef een reactie