Devaluatie van de term narcisme

Dit is een gastcolumn van Agnetha

Er is iets geks aan de hand met de term narcisme vandaag de dag. Hoorde je er vroeger nauwelijks over en had je al helemaal geen idee wat het precies inhield, behalve globaal iets met egoïsme en verliefd op zelfbeeld, tegenwoordig vliegt het woord je zo ongeveer dagelijks om de oren. Mooi, zou je kunnen denken, het begrip wordt bekender en dan komt er eindelijk meer aandacht voor en dat is nodig. Ja zeker is dat nodig, maar niet op de manier zoals dat nu gebeurt. Er schuilt een gevaar in om elk persoon die wat egocentrisch of egoïstisch is, als narcist te bestempelen. Op die manier is narcisme een oppervlakkige kwalificatie, zonder de juiste kennis en begrip van de reikwijdte van NPS, en komt men vervolgens aan het vergaren van adequate kennis over de stoornis niet meer toe. Het etiket is immers al geplakt, iemand is narcistisch – klaar!

Lees verder

Uitbreiding netwerk en team Het Verdwenen Zelf

Vijf jaar geleden was ik deze website aan het ontwikkelen, die in augustus 2013 de lucht in ging. En wat is er veel gebeurd de afgelopen vijf jaar! Mijn twee boeken zijn verschenen, de organisatie wordt groter, ons aanbod breidt zich uit en ik ben ongelooflijk trots op wat we met elkaar bereikt hebben en bereiken.

In het afgelopen half jaar ben ik o.a. bezig geweest met de uitbreiding van het netwerk, en wie nu de informatie aanvraagt krijgt een document met voorin een kaart van Nederland. Zo heb je direct overzicht waar de 25 behandelaars zich bevinden. Al deze therapeuten, psychologen, coaches (en een psychiater) zetten zich met hart en ziel in om mensen te helpen de impact van narcistische mishandeling lichter en dragelijker te maken. In het document presenteert elke behandelaar zich via een overzichtelijk A4, met een link naar de website. De meesten worden door de aanvullende verzekering vergoed en een deel wordt vergoed vanuit de basisverzekering.

Lees verder

Als de narcist IEMAND tegenover zich heeft, ervaart hij dat hij NIEMAND is.

Dit is een gastcolumn van Isthe

Graag wil ik wat gedachten met jullie delen n.a.v. het interview met Appelo. Wat een tenenkrommend verhaal. Hier zie je de intimiderende houding van een narcist via een charmerend interview. Ik heb wat uitspraken op een rij gezet met de tijd er plus minus bij, voor de volledige context is de podcast te horen. En ik heb een paar overdenkingen over deze grootspraak. Als je zelf nog erg in de afhankelijkheid van een narcist zit, kan het confronterend zijn dit te lezen. Dus wees voorzichtig met jezelf.

Hij maakt inderdaad nogal onderscheid tussen narcisten en psychopaten. Dat onderscheid is er ook wel, maar ze zijn allebei schadelijk voor de omgeving. Nu lijkt het alsof het wel meevalt met de schade die narcisten aanbrengen bij andere mensen. Dat is dus niet zo, narcisten zijn -inherent aan hun stoornis- beschadigend. De een misschien meer dan de ander, maar beschadigend blijft het.

Appelo is er van overtuigd dat narcisten een normale empathie hebben of zelfs meer dan normaal. Hm. Wat hij waarschijnlijk bedoelt, is dat narcisten cognitieve empathie hebben. Zoals Iris het in haar boek ook beschrijft, is de cognitieve empathie bij narcisten bedoeld als een strategische methode om hun omgeving te manipuleren en te controleren. Affectief inlevingsvermogen in de ander gaat daar niet mee samen. Bij een gezond persoon is er sprake van een evenwicht in beide vormen van empathie met het doel verbinding te maken met die ander.

Lees verder

Podium voor een groot misverstand


Een tijdje terug verscheen er in het blad Magazine een interview met Martin Appelo, dat nogal wat stof deed opwaaien onder slachtoffers van narcistische mishandeling. Een uitspraak over narcisten uit dit interview: ‘Ze hebben een normale of sterke empathie, alleen overschreeuwen ze die. Ze durven hem niet te laten zien uit diepe angst voor afwijzing.

De podcast van Martin Appelo leverde de nodige heftige reacties op, waarvan we er graag een aantal met jullie delen:

“Ik vond het choquerend dat Appelo weer zo’n groot podium kreeg. De interviewers hadden zich absoluut beter voor moeten bereiden. Als ze meer inzicht hadden gehad in narcistische mishandeling, hadden ze door kunnen vragen en geen genoegen genomen met de misleidende informatie. Dan zouden ze aan de luisteraars werkelijk inzicht hebben gegeven in deze stoornis.”

Lees verder

Narcisme en humor

Dit is een gastcolumn van Agnetha

Nee, narcisme is geen onderwerp waarbij humor de boventoon voert. Ook bij mijzelf niet, een van de tekenen waaraan ik kon zien dat ik nog niet helemaal terug was bij mijn oude zelf. Humor heeft altijd een wezenlijk onderdeel van mijn leven uitgemaakt. Humor relativeert, humor lucht op, is de kortste afstand tussen mensen. Maar ja, het is nu eenmaal geen onderwerp waar hartelijk om te lachen valt, al zou het vaak infantiele en absurde gedrag van de narcist daar soms eigenlijk wel aanleiding toe moeten geven. Als het niet zo triest was, en de gevolgen zo hartverscheurend.

De ernst van de pathologie van narcisme, het gebrek aan kennis hierover bij velen in de buitenwereld, en de impact op degenen die eronder geleden hebben vragen om een serieuze benadering. En dat gebeurt dan ook, valt op te maken uit de literatuur hierover, bijvoorbeeld de allesomvattende boeken van Iris en de artikelen en reacties van lotgenoten. We willen weten, begrijpen, verklaard zien om verder te kunnen, om te kunnen helen en ons leven weer tot ons eigen leven te maken. Onszelf te bevrijden uit de (mentale) gevangenis die onze relatie met de narcist ooit was (of is). Dus wat valt er te lachen, als je bezig bent je los te maken uit het verstikkende web van een ongezonde relatie?

Lees verder

Nieuwe training voor Jeugd- en Gezinsprofessionals!

Een paar jaar geleden werd de workshop professionals geïntroduceerd, die regelmatig gegeven wordt. Er ontstond al een tijdje de wens om speciaal voor Jeugd- en Gezinsprofessionals een aparte training aan te bieden. Nu is het dan zover: de eerste training wordt op donderdag 13 september gegeven. De trainers – ervaren binnen de jeugd en gezinshulpverlening- hebben een mooie training ontwikkeld en de training is geaccrediteerd door het SKJ.

Deskundigheidsbevordering: Als jeugdprofessional in contact met narcisme en psychopathie

Psychische en persoonlijkheidsproblematiek bij één of beide ouders is een hoofdoorzaak van complexe scheidingen, zo blijkt uit onderzoek. Deze verdiepende training over narcisme en psychopathie geeft de jeugdprofessional handvatten om beter inzicht te krijgen in en om te gaan met de complexe scheiding waarin deze persoonlijkheidsproblematiek een rol speelt. Hierdoor krijg je meer overzicht en minder handelingsverlegenheid.

Wanneer je als jeugdprofessional veel met mensen werkt, is er een grote kans dat je direct of indirect te maken krijgt met narcisme of psychopathie. Door de aard van de stoornis is het vaak niet meteen zichtbaar waar je mee te maken hebt. Cliënten met deze pathologie leggen de verantwoordelijkheid buiten zichzelf en manipuleren personen in hun omgeving. Het is belangrijk dat je de kenmerken tijdig signaleert. Allereerst om zelf niet in het narcistische net verward te raken, maar ook om de omgeving veiligheid te kunnen bieden en het belang van het kind te kunnen waarborgen.

We bieden een actieve training aan voor de jeugdprofessional die bestaat uit zowel theorie als dialoog, ervaren, oefeningen en casuïstiek. Vragen en casuïstiek kunnen natuurlijk vooraf worden ingebracht. Je gaat aan de slag met gerichte oefeningen waarbij inzichtelijk wordt hoe het voor betrokkenen is om met iemand met narcisme of psychopathie te maken te hebben. Daarnaast leer je hoe je het systeem kan begeleiden in de omgang met de persoon met deze persoonlijkheidsstoornis.

Inhoud

Lees verder

Treiteraanpak: voorbeeld van werkend beleid

Dit is een gastcolumn van Dirk

Bij burenconflicten geldt dat de overheid zich meestal neutraal opstelt, omdat ze uitgaan van een burenruzie. Maar soms is er helemaal geen sprake van een ruzie, oftewel tweezijdig conflict, maar van jarenlange terreur vanuit één partij. En dan krijgt de andere partij, die enkel slachtoffer is en moet incasseren, niet of nauwelijks hulp. Zolang de overheid het een burenruzie noemt gaan zij immers uit van het idee dat waar twee partijen strijden, ook beide partijen schuld dragen. Een recent voorbeeld is het Monster van Leersum dat jarenlang zijn destructieve gang kon gaan richting zijn buren. Gelukkig konden de slachtoffers met hulp van een goede advocaat de gemeente en rechter doen inzien dat de buurman wel degelijk de dader was.

Lees verder

De suggestie van controle

De suggestie van controle (dat je zelf de controle hebt), daar zijn narcisten en psychopaten heel goed in. En daarom komen ze vaak weg met hun daden. De omgeving ziet hem of haar niet als de dader. Het slachtoffer ziet hem of haar niet als de dader, denkt immers dat het aan hemzelf ligt. En als de verdenkingen de goede kant op gaan, dan is de werkelijke dader er als de kippen bij om het zoeklicht weer naar het slachtoffer te verplaatsen.

Deze dynamiek – het slachtoffer het idee geven dat hij zelf controle heeft terwijl hij ondertussen wordt aangevallen- maakt narcistische mishandeling zo gevaarlijk. Soms gaat het zo ver, dat het eindigt in moord. Maar de moord lijkt vaak op zelfmoord, waardoor er niet naar een dader wordt gezocht.

Lees verder

De prinses en de heks

Dit is een gastcolumn van Christina.

Christina schreef onderstaand sprookje voor haar nichtje van rond de 10, die met narcistische invloeden te maken heeft. Ik vond het zo treffend dat ik haar vroeg of we het op de blog mochten plaatsen.

Er was eens een prinses en ze heette Valentina. Haar vader was een koning en haar mammie was koningin. Ze woonden in een prachtig paleis met een grote tuin waar een heleboel dieren woonden; paarden, honden, herten en struisvogels.

Lees verder