Ik kan alleen gelukkig worden zónder haar

Dit is een gastcolumn van Laura

Op mijn 42e kwam ik erachter dat mijn moeder een narcistische persoonlijkheidsstoornis heeft en haar moeder ook. Ze zijn natuurlijk niet gediagnosticeerd.

Vijf jaar geleden begon ik met mijn herstelproces en nam ik afstand. Ik heb mijn beide ouders, oma (intussen overleden) en broer al vier jaar niet gezien. Het was een heel intens proces, waarbij diepe pijnlijke angsten, emoties en herinneringen uit mijn kindertijd naar boven kwamen. Dingen die ik toen niet onder ogen kon zien en voelen, omdat ik moest overleven. Ik dacht altijd dat ik nou eenmaal een angstige stresskip was die tegen beter weten in allerlei ondernemingen toch aanging en daarvoor moest ik nu eenmaal de prijs betalen, want met een karakter als het mijne zou je je beter wat afzijdig kunnen houden.

Lees verder “Ik kan alleen gelukkig worden zónder haar”

Mijn weg eruit

Dit is een gastcolumn van Jenna

Mijn herstel heeft drie jaar geduurd, een pittig proces met veel ups en downs, maar het is mij gelukt. Ik ben psychisch en seksueel misbruikt door een narcist. Hij was in eerste instantie een soort sportmaatje maar wrong zich steeds meer in mijn leven. Er waren veel dingen van groot tot klein die hij me liet doen; dingen die ik normaal nooit zou doen. Vuil werk moest ik opknappen, vreemde betalingen moest ik doen. Hij wilde dat ik mee ging naar het buitenland en nog veel meer. Dit gebeurde doordat hij mij steeds over mijn grenzen heen liet gaan en op me inpraatte. Als ik zei dat het niet juist was had hij overal een antwoord op, zo dat je aan jezelf gaat twijfelen of je schuldig gaat voelen wat je wel niet gedacht of gezegd hebt. Ook bleef hij herhalen hoe slecht mijn vrienden zijn en hoe ze mij gebruikten en dat het beter was er niet zoveel contact mee te hebben.

Lees verder “Mijn weg eruit”

Noodgedwongen afstand

Dit is een gastcolumn van Isabo

Alsof ik naar een film van mijzelf keek…
Bijna… bijna was het laatste stukje beleving en gevoel van mijn zelf dat ik nog had voorgoed bezweken. Ik had mijzelf nog een jaar gegeven. Mijn dieptepunt was bereikt.

Een goede baan, een eigen huis, lieve vrienden, veel sporten, twee lieve katten. Dagelijks vechten om in mijn leven nog iets van waarde ‘hoog’ te houden. Mijn werkelijke beleving en gevoel zaten volledig op slot, achter een blokkade van jarenlange en (voor mij) levensbedreigende narcistische mishandeling.

Lees verder “Noodgedwongen afstand”

Niemandsland

Dit is een gastcolumn van Luca.

Vanaf jonge leeftijd is er met mijn waarnemingsvermogen gesjoemeld. ‘Je ziet ze vliegen meisje!’, zei mijn vader regelmatig of ‘Hahahaha, wat jij daar zegt is werkelijk té belachelijk voor woorden! Hoe kóm je erop?! Ben je soms op je hoofd gevallen?’. Maar ook moeders was/is ook goed in de boel ondermijnen. ‘Neeee je overdrijft hoor, je doet veel te negatief. Zo moet je niet denken.’ Of ‘nee, je hoeft je niet zo te voelen want blablaba.’ Lees verder “Niemandsland”

De Grey Rock-methode

Een effectieve communicatietechniek voor het omgaan met toxische mensen.

Dit is een gastblog van Aurora

In de wereld van emotioneel misbruik en ongezonde relaties is de “Grey Rock”-methode een waardevolle communicatietechniek. Deze aanpak stelt je in staat om effectief om te gaan met toxische mensen door je emoties en reacties zoveel mogelijk te verbergen en een neutrale houding aan te nemen. Het doel is om niet te reageren op hun provocerende gedrag, maar slechts eenvoudige, saaie reacties te geven.

En waarom zou je dit doen, saaie reacties geven waar weinig van jouw gevoel in zit? Nou, omdat toxische mensen uit zijn op provocatie en drama. In tegenstelling tot gezonde mensen die streven naar verbinding, compromissen en oplossingen, zoeken toxische mensen naar bevestiging, medelijden en het projecteren van schuld op anderen. Het is van essentieel belang dat je stevig in je schoenen blijft staan, niet meegaat in hun kromme redeneringen, beschuldigingen en kortzichtige argumenten waarbij slechts een deel van de werkelijkheid wordt belicht. De Grey Rock-methode helpt je om een professionele houding aan te nemen in situaties waarin je normaal gesproken meer jezelf zou kunnen zijn, als de omgeving gezonder was. Bijvoorbeeld in gesprek met toxische (ex)-partners en/of familieleden.  Lees verder “De Grey Rock-methode”

Narcisme is onzichtbaar

Dit is een gastcolumn van M.

Narcisme is onzichtbaar. Dat is het grote probleem.

Ik woonde samen met hem. Hij veroverde mijn hart en dat van mijn drie jonge kinderen. Hij was intelligent, liefdevol, begripvol en had een engelengeduld. Hij was avontuurlijk, maar ook huiselijk. Hij was een levensgenieter en voelde zich vrij. Dat zei hij en zo leek het ook. Daar wilde ik graag wat van meenemen. Ik ben enorm verantwoordelijk en cijferde mezelf makkelijk weg voor alles en iedereen, zonder dat ik zeg dat ik een of andere gek ben, want zo is het ook zeker niet.

Lees verder “Narcisme is onzichtbaar”

Vacature: vrijwilliger communicatie

Stichting Het Verdwenen Zelf biedt sinds 2013 voorlichting, training en (individuele) coaching aan slachtoffers van psychisch geweld/dwingende controle en alle professionals die met deze slachtoffers in aanraking komen. Dat doen we via de bestseller boeken van Iris Koops, workshops en begeleiding via ons landelijke netwerk bestaande uit 30 gespecialiseerde behandelaren. Ons doel is om slachtoffers de kennis en kracht te geven om de regie over hun leven weer in eigen hand te nemen én om de schadelijke impact van deze meest voorkomende vorm van mishandeling op de kaart te zetten bij beleidsmakers en de media. Wij zijn een kleine stichting met een compacte staf en bestuur en voor ons voortbestaan afhankelijk van donateurs.

Ter uitbreiding van de onze staf zijn we op zoek naar een:

Vrijwilliger communicatie (vanaf 6 uur per week)

Lees verder “Vacature: vrijwilliger communicatie”

Ik hoef je nooit meer te missen…

Dit is een gastblog van SummerMoon

Ik hoef je nooit meer te missen.
Me nooit meer alleen en verlaten te voelen.

Ook mag ik oude patronen en gewoonten loslaten. Mijn gedeukte eigenwaarde, mag ik uitdeuken.
Zelfliefde… het is niet egoïstisch om mezelf te waarderen en trots te zijn op wie ik, diep van binnen, ben gebleven.

De betovering is definitief verbroken.
De verwijten, de leugens, het verdraaien van feiten. Niet meer uitgelachen worden. En noem maar op.

Op de dag dat ik te horen kreeg dat hij wilde scheiden, verging mijn oude wereld.

‘Het stopt nu” dat dacht ik, herinner ik me.

En dan begint het echte losmaken. De zoektocht naar… naar wie? Wie ben ík eigenlijk? Lees verder “Ik hoef je nooit meer te missen…”

Femicide. Niet verhullen. Veroordelen!

Iedere acht dagen wordt in Nederland een vrouw vermoord door haar (ex-)partner. Elke acht dagen, één vrouw. Schokkende cijfers. Toch durven media en instanties slecht stelling te nemen in deze zaken. Recent nog werd een dader (een politieagent) in de media door zijn collega’s als lieve, zachtaardige man omschreven. Ruwe bolster, blanke pit type. Geen woord over het slachtoffer dat hij maakte. De krant kopte met de boodschap dat de man zijn eigen leven nam, nadat hij zijn ex-partner om het leven bracht. Nadat hij zijn ex-partner om het leven bracht… niet meer dan een bijzin. Terwijl het hier gaat om femicide. De politieagent vermoordde zijn ex-vriendin, nadat hij haar leven tot een hel had gemaakt. Daarna pleegde hij zelfmoord.

Wij zien dit onbegrip, het wegkijken, het verhullen van de echte rauwe boodschap vaker. Femicide is de meest gruwelijke uitkomst van narcistische mishandeling. Een ultieme daad als de dader de controle over zijn slachtoffer verloren lijkt te zijn. Narcistische mishandeling is de vaakst voorkomende vorm van mishandeling in Nederland en wordt gekenmerkt door de ‘onzichtbaarheid’ voor de buitenwereld. Geen blauwe plekken als herkenbaar signaal, maar juist voor de buitenwereld buitengewoon charmante plegers, die slachtoffers achter de voordeur volledig afbreken door hen te isoleren, vernederen, manipuleren en controleren. Deze slachtoffers worden in Nederland onvoldoende beschermd. Lees verder “Femicide. Niet verhullen. Veroordelen!”

𝗦𝘁𝗶𝗰𝗵𝘁𝗶𝗻𝗴 𝗛𝗲𝘁 𝗩𝗲𝗿𝗱𝘄𝗲𝗻𝗲𝗻 𝗭𝗲𝗹𝗳 𝗶𝗻 𝗴𝗲𝘀𝗽𝗿𝗲𝗸 𝗺𝗲𝘁 𝗩𝗲𝗶𝗹𝗶𝗴 𝗧𝗵𝘂𝗶𝘀

Debbie Maas, bestuurder van Veilig Thuis Rotterdam Rijnmond en Filomena, ging tijdens onze netwerkdag in gesprek met ons landelijk netwerk van gespecialiseerde behandelaren en staf en bestuur over het belangrijke vraagstuk ‘hoe de belangen van slachtoffers van narcistische mishandeling die in aanraking komen met Veilig Thuis beter behartigd kunnen worden’. Veilig Thuis heeft behoefte aan meer ‘inhouse’ kennis over de uitingsvormen en enorme impact van narcisme, wij leveren hier vanuit onze ervaring en expertise graag een bijdrage aan.

Het gesprek is relevant omdat wij te vaak getuigenissen ontvangen van slachtoffers die in contact met Veilig Thuis in onveilige situaties terecht komen omdat procedures dit voorschrijven, denk bijvoorbeeld aan de verplichting tot communicatietrajecten en mediation omdat er onder andere uit wordt gegaan van ‘waar twee vechten, hebben twee schuld’ principe. Dergelijke voorschriften leiden vaak tot hertraumatisering en uitzichtloze en soms zelfs gevaarlijke situaties. Lees verder “𝗦𝘁𝗶𝗰𝗵𝘁𝗶𝗻𝗴 𝗛𝗲𝘁 𝗩𝗲𝗿𝗱𝘄𝗲𝗻𝗲𝗻 𝗭𝗲𝗹𝗳 𝗶𝗻 𝗴𝗲𝘀𝗽𝗿𝗲𝗸 𝗺𝗲𝘁 𝗩𝗲𝗶𝗹𝗶𝗴 𝗧𝗵𝘂𝗶𝘀”