Kennis delen & mensen helen

Met deze mooie, heldere samenvatting van ons werk opende interimvoorzitter Jelmer van Nimwegen gisteren de derde netwerkdag van dit jaar. Wat was het fijn om iedereen weer te zien, te ontmoeten en elkaar te inspireren.

Bestuur en stafmedewerkers trapten de bijeenkomst af met een inspirerende presentatie die alle aangesloten psychologen, therapeuten en coaches meenam in de nieuwe visie op de toekomst: ‘een nog duidelijker focus op het faciliteren van het herstel van mensen die slachtoffer zijn geworden van psychische en emotionele mishandeling’. We zijn ervan overtuigd dat wij juist dankzij onze rechtstreekse benadering, via de boeken van Iris Koops en onze workshops, de grootste impact maken. Daar gaan we maximaal op inzetten. En we vertrouwen erop dat uiteindelijk genoeg herstelde slachtoffers hun stem laten horen op plekken die ertoe doen, zodat er van onderaf een beweging kan ontstaan die een eind maakt aan oude denkpatronen over de definitie, uitingsvormen en consequenties van psychisch geweld. Deze heldere koers werd enthousiast ontvangen en kreeg feedback als ‘Dit is precies waarom ik me heb aangesloten bij Het Verdwenen Zelf’ en ‘Dít is onze kracht, wat mooi dat die nu zo helder omschreven staat’. De dag werd afgesloten met vier mini-workshops, gegeven door netwerkleden aan netwerkleden, om kennis te delen en van elkaar te leren. Wij kijken terug op een waardevolle dag en zijn verheugd dat Jelmer zich voor ons wil inzetten als voorzitter ad interim.

Jelmer zegt hier zelf het volgende over. “De stichting doet werk dat ik maatschappelijk van groot belang vind. Het chronisch lijden van bijvoorbeeld jonge mensen die binnen het gezin psychisch onder hoge druk worden gezet is enorm en dat geldt ook voor volwassen die terecht komen in een relatie waar de machtsverhoudingen in een extreme onbalans zijn en waarvan dan de dwingende, weinig invoelende partner chronisch misbruik maakt. Ik weet hoe dat laatste voelt… De verwarring, de innerlijke twijfel en de eenzaamheid die ontstaan uit het ‘niet-weten-waarin-men-verzeild-is-geraakt’ zijn een ware kwelling. Daar speelt Het Verdwenen Zelf een cruciale eerste rol: psycho-educatie. Zichzelf te herkennen in de twee zelfhulpboeken die Iris Koops schreef is een eerste stap op weg naar bevrijding uit de gevangenis van machtsmisbruik en daarmee de eerste stap op het pad naar herstel van het psychotrauma dat ontstaat door chronische emotionele en mentale druk. Het helpt enorm als vage gevoelens, emoties en intuïties woorden krijgen: daarmee ontstaat de mogelijkheid om bewust iets aan de kwellingen te doen.

In mijn functie van voorzitter zal ik altijd streven naar de menselijke maat, persoonlijke betrokkenheid, flexibele structuren en het hogere ideaal als organiserend idee. Ik hoop – en reken – op  een prettige en vooral vruchtbare samenwerking. De vruchten zijn dan die vele, vele duizenden mensen die met de steun van Stichting Het Verdwenen Zelf hun weg naar herstel van hun psychische heelheid weten te vinden en daarin een veelvoud van mensen in hun omgeving meenemen.”

4 gedachten aan “Kennis delen & mensen helen”

  1. Grote Kanjers zijn jullie!! En we blijven overal vechten voor erkenning van psychische geweld in de WET op Strafrecht! Zoals al in Ierland en België is gerealiseerd. Misschien ook via het Europese parlement?
    Op mijn manier zal ik ook blijven getuigen van de mogelijkheden om , juist door inzicht in begrijpen van de structuren van narcistisch geweld, een krachtig en blijvend weten hiervan ontstaat. Hierdoor herhalingen naar de volgende generaties minder zal voorkomen. Dit is alle inzet meer dan waard!!
    Met een hartelijke groet, Eveline 🙏🍀💞.

  2. Wat geweldig dit initiatief en helemaal leuk om te zien dat Jelmer van Nimwegen interim voorzitter is.

    Nadat ik de website van Het Verdwenen Zelf had ontdekt en de boeken van Iris las, vielen bij mij zoveel puzzelstukjes op hun plek. Daarna ben ik in het netwerk van Het Verdwenen Zelf op zoek gegaan naar een ervaren therapeut. Dat werd “Het Vierde Pad” waar Jelmer van Nimwegen en zijn partner Marieke mijn therapeuten waren.

    En wat zijn deze mensen een enorme steun in de zwaarste tijd van mijn leven geweest! Vanaf deze weg wens ik Jelmer ontzettend veel succes!

    Take care,
    SummerMoon

  3. Heel erg bedankt voor jullie inzet. Door het Verdwenen Zelf , de boeken van Iris, ging ik ‘anders’ kijken en voelen naar mijn situatie. Het zien en het begrijpen duurde nog lange tijd. Nu eindelijk in gesprek met een coach en langzaam begint het herkennen hoe het werkt. Het is een zeer lang en emotioneel proces.
    Maar ik word sterker en vertel langzaam mijn opgedane kennis en zo ook hoe vernietigend emotionele en psychische mishandeling is voor een kind en dat de trauma sporen blijvend aanwezig zijn en indien niet erkend en dus onbehandeld, een leven kan verwoesten. Langzaam, zeer langzaam vind ik de goede woorden te vinden. Maar het blijft moeilijk uit te leggen.

    Nogmaals bedankt voor jullie werk 🙏
    Ann

  4. Fantastisch werk, dat jullie dit doen.
    Veel hulpverleners weten zich geen houding en juiste raad te geven bij psychische en emotionele mishandeling.
    Gelukkig doen veel ervaringsdeskundigen ( slachtoffers) steeds meer hun mond open als zij dit gaan herkennen in hun eigen situatie of na de verbroken relatie.
    Zelf ervaar ik , na 23 jaar scheiding van een narcistische echtgenoot, dat veel mensen je niet begrijpen / zich er niet in willen mengen en je daardoor links laten liggen. De narcist wordt ( nog) wel gesteund. Tot mijn 50e werd ik ook nog geconfronteerd met een narcistische moeder, ook broers en zussen snappen mij niet, terwijl ogen nu wel heel langzaam open gaan. Mij echt steunen doen zij niet.
    Er is nog veel werk te doen op de werkvloer.
    Ga zo door!
    Groet!
    Merel ( 72)

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.