GGZ Totaal plaatste de column van Benthe, waarin zij het proces beschrijft dat veel slachtoffers van dwingende controle meemaken: de stap naar hulpverlening zetten en bemerken dat het destructieve patroon door het systeem niet herkend wordt. Benthe schrijft in haar column over tien verschillende hulpverleningsorganisaties, geen van allen in staat het onderscheid te maken tussen een conflict tussen twee gelijkwaardigen en eenzijdige mishandeling. Het resultaat: hulpverlening die onbedoeld het oorspronkelijke patroon van machteloosheid herhaalt.
De column benoemt een blinde vlek die professionals direct aangaat en die voor veel slachtoffers herkenbaar is. Niet als verwijt, maar als nauwkeurig verslag van wat er gebeurt als dwingende controle wordt benaderd als vechtscheiding, met alle gevolgen van dien voor begeleiding, rapportage en rechtszaal.
“De mensen – moeders of vaders – die na jarenlang geweld de moed hebben gevonden om de relatie te beëindigen, doen dat in de eerste plaats niet voor zichzelf. Ze willen vooral een betere toekomst voor hun kind. Geef deze ouders – en vooral hun kinderen – hulp. Geef hen alsjeblieft niet een probleem erbij.” (Benthe)
De ervaring van Benthe is geen geïsoleerde ervaring, het is wat Het Verdwenen Zelf keer op keer terug hoort en als structureel patroon vaststelt, onderbouwd door getuigenissen van duizenden slachtoffers over 12,5 jaar. Dit probleem in de hulpverlening treft veel mensen en dat gaat ons aan het hart. Daarom investeren wij al jaren in het bekender maken van dwingende controle bij professionals.