Voor slachtoffers van dwingende controle en psychisch geweld is dit meer dan een juridische ontwikkeling. Het is de erkenning waar veel slachtoffers al jaren op wachten: wat hen is aangedaan krijgt eindelijk ook een plek in het strafrecht.
Er ligt nu een wetsvoorstel dat dwingende controle zelfstandig strafbaar stelt. Dat betekent dat het stelselmatige patroon van controleren, isoleren, vernederen en manipuleren straks een eigen plek krijgt in het strafrecht. Niet alleen als het samengaat met fysiek geweld, maar ook als zelfstandig misdrijf. Belangrijk: de strafbaarstelling is niet beperkt tot partnerrelaties. Het gaat om iedere relatie waarin iemand willens en wetens stelselmatig macht uitoefent over een ander, dus ook als dit speelde of speelt tussen ouder en kind. Het wetsvoorstel is sinds eergisteren opengesteld voor publieke reactie, een vaste stap in het wetgevingsproces voordat het voorstel naar het parlement gaat.
Het Verdwenen Zelf pleit al jaren voor het strafbaar stellen van dwingende controle. Strafbaarstelling stelt een norm én heeft praktische gevolgen: plegers die nu vrijuit gaan omdat er geen blauwe plekken zijn, kunnen straks vervolgd worden op basis van dwingende controle. Het patroon van controleren, isoleren en vernederen had tot nu toe geen eigen plek in de wet. Dat betekende dat het voor politie en justitie juridisch nauwelijks mogelijk was om op te treden, hoe ernstig en hoe langdurig het geweld ook was. De wet benoemde het simpelweg niet. Met dit wetsvoorstel kan dat patroon zelf het delict zijn, en kan het Openbaar Ministerie daar ook op eigen initiatief tegen optreden, ook als jij zelf die stap nog niet kunt of durft te zetten.
Iris Koops reageert verheugd op dit nieuws: “Strafbaarstelling is meer dan een juridische maatregel. Het stelt een norm. Het zegt tegen iedereen die ernstige dwingende controle heeft meegemaakt: wat jou is aangedaan was geen relatieprobleem, geen overdrijving en niet jouw schuld. Het was een misdrijf. Die erkenning heeft waarde, ook als het leed al geleden is.”
Andere landen gingen Nederland jaren geleden al voor: Frankrijk (2010), Engeland (2015), Schotland en Ierland (2019). Dat Nederland nu pas een wetsvoorstel indient, zegt iets over hoe lang slachtoffers hier op erkenning hebben moeten wachten. Het Verdwenen Zelf zet zich al 12,5 jaar in om dwingende controle zichtbaar te maken en slachtoffers herstelgerichte hulp te bieden. Dit wetsvoorstel is een belangrijke stap in de goede richting.
Het wetsvoorstel moet dus nog door het parlement. Hoe het er uiteindelijk inhoudelijk uit gaat zien, weten we nog niet. Maar dat er nu een concreet voorstel ligt waarin dwingende controle bij de naam wordt genoemd en als zelfstandig misdrijf strafbaar wordt gesteld, is een belangrijke stap voorwaarts in de erkenning van slachtoffers.
Wil je zelf reageren op het wetsvoorstel? Dat kan via de internetconsultatie: https://www.internetconsultatie.nl/strafbaarstellingpsychischgeweld/b1
2 reacties op “Vernedering, manipulatie, isolatie. Nederland zegt eindelijk: dit is een misdrijf.”
Wat fijn dat deze stap gezet is.
Verhalen van kinderen die worden overstemd door volwassenen. Een volwassen kan het kind gebruiken voor zijn eigen verhaal. Dat is mij ook overkomen. Van jongs af aan. Mijn vader gebruikte mij voor zijn eigen verhaal. Zijn eigen slachtofferschap. Zijn eigen goede vaderschap. Mijn gedrag paste altijd in zijn verhaal voor zijn doel. Aandacht in de buiten wereld via mij op hem. Ook al heb ik geen contact meer met hem, hij blijft het doen. Dat de ander weet wie ik ben en hoe hij daarvan het slachtoffer is.
Tot een paar jaar geleden heb ik hem en mijn broer met hand en tand verdedigd in mijn gezin. Want als ik maar redelijk blijf en probeer ook begrip voor hun te hebben en uit te dragen zouden we elkaar niet kwijt hoeven raken. Mijn leven lang heb ik dit geprobeerd. En even stelde ik een grens en weg was het contact. Actief door hun verbroken.
Ik slik nu medicijnen en ben in therapie, zij kunnen frank en vrij doorgaan. Mensen stinken er steeds weer in en besteden aandacht aan hun, voelen zich geroepen om mij te attenderen op hun leed of gaan over tot mij negeren. Nooit wordt door deze mensen gevraagd hoe het voor mij is.
En zo moeten slachtoffers hard aan het werk en kunnen daders doorgaan met wat zij doen.
Wat goed nieuws dat er steeds meer erkenning komt voor narcistisch misbruik!
Ik ben zelf opgegroeid met een narcistische moeder, vader wegkijkend, broer golden boy.
Het ergste is mensen die je niet geloven en de daders de hemel in prijzen.
Gelukkig ligt het al lang achter me, ook de vicieuze cirkel van narcistische man.
Graag ondersteun ik andere in hun proces en heb heel veel aan het verdwenen zelf gehad, en nu nog.
Dankjewel allemaal.