Uit de klem van een verwrongen zelfbeeld

GGZ Nieuws plaatste het artikel van psychosociaal therapeut Paula Sijen, verbonden aan ons netwerk: Uit de klem van een verwrongen zelfbeeld.

Paula werkt al meer dan twaalf jaar met slachtoffers van dwingende controle en vroegkinderlijk trauma. In haar artikel beschrijft ze iets wat veel mensen die dit hebben meegemaakt herkennen: je meldt je aan bij een hulpverlener met een vraag die je zelf al jaren probeert te begrijpen, en ergens in dat proces wordt duidelijk dat er iets anders speelt. Iets wat al veel langer aanwezig is. Iets wat pas een naam krijgt als de puzzel wordt gelegd.

Voor wie is opgegroeid met dwingende controle in de jeugd, is dat moment van herkenning vaak ingrijpend. Niet alleen omdat het verklaart wat er is gebeurd, maar ook omdat het iets losmaakt: het beeld van jezelf dat je al die jaren met je meedroeg, klopt niet. Je was geen probleemkind. Je was een kind in een onmogelijke situatie, dat deed wat het kon om te overleven.

Paula vertelt over cliënte Marieke, die eenmaal in therapie ging begrijpen waarom ze zichzelf al haar hele leven als het probleem had gezien: “Haar fundament was niet stuk, het was haar nooit toegestaan dit te bouwen. Ze diende slechts als verlengstuk van haar moeder, waarbij haar eigen levensenergie werd afgetapt. Bij dwingende controle in de jeugd wordt elk begin van eigenheid stelselmatig afgebroken.”

Paula beschrijft hoe overlevingspatronen zich later vast kunnen zetten, wat het vraagt om daar uit te komen, en waarom de weg terug naar jezelf soms zo langzaam gaat. Ze schrijft vanuit jarenlange praktijkervaring, helder en zonder jargon, op een manier die zowel herkenning als hoop biedt. Lees het artikel!

3 reacties op “Uit de klem van een verwrongen zelfbeeld

  1. Wat positief van GGZ nieuws dat ze dit sterke artikel van mijn netwerkcollega Paula Sijen hebben geplaatst.
    Langzamerhand lijkt er een doorbraak te komen van erkenning van dwingende controle en vroegkinderlijk trauma en de gevolgen die dat vaak tot in de volwassenheid heeft.
    Gelukkig is daar met de juiste hulp en expertise veel aan te doen. Onder andere GGZ nieuws kan een hele grote bijdrage leveren aan het herkennen en erkennen van deze problematiek.
    Elly Donswijk Trauma therapeut en Orthopedagoog (tevens aangesloten bij het netwerk van Het Verdwenen Zelf)

  2. Zowel in mijn jeugd ( heb ik die wel gehad?) en in mijn huwelijk met verborgen narcisten heb ik mezelf de vraag nogal eens gesteld; is dan alles wat hier gebeurt mijn schuld?
    Nee, ik werd doelbewust in de war gemaakt.
    Toen ik in mijn huwelijk eens tegen mijn man zei:” ik snap niets meer van jou, zei hij: en dat is nu juist de bedoeling”.
    Als kind begreep ik ook al niet wat mij overkwam met die moeder en waarom twee broers van mij anders werden behandeld.
    Pas jaren na mijn scheiding kwam ik , per toeval, op een site van Het Verdwenen Zelf en vielen de puzzelstukjes op hun plek.
    Helaas zien anderen het anders en willen zij mij niet geloven.
    Heel dankbaar ben ik voor alle info die Het Verdwenen Zelf verspreidt.
    Ga zo door!
    Liefs!
    Merel ( 76 jaar)

  3. Wat mooi dat jullie en jullie artikelen steeds vaker de weg vinden naar de communicatiekanalen van de GGZ.
    Een beetje verwonderlijk vind ik het echter wel dat de informatie die jullie delen toch klaarblijkelijk nog grotendeels onbekend lijkt, of onder gevalideerd wordt, bij deze nationale instelling die verantwoordelijk is voor het geestelijk welzijn van de Nederlandse bevolking.

    Langzaam maar gestaag zet Het Verdwenen Zelf, en haar boodschap, zichzelf steeds meer op de kaart.
    🙏

Geef een reactie

Alleen de voornaam of een pseudoniem wordt bij plaatsing gebruikt. Het e-mailadres wordt niet getoond in de reacties.

Bij het plaatsen van een reactie ga je akkoord met de richtlijnen. Op basis hiervan worden de berichten ook gemodereerd. Het kan daardoor enige tijd duren voor je reactie zichtbaar is op de website. Het Verdwenen Zelf behoudt zich het recht voor om reacties aan te passen of niet te plaatsen.