Mijn andere ik

Dit is een gastcolumn van B.

Opgegroeid in hetzelfde gezin, is mijn tweelingzus (identieke tweeling) volgens mij een narcist.

In de beginjaren was ik de stoere, sterkere zus en zij wist vaak niet hoe dingen moesten of gedaan worden, ze vroeg me altijd om hulp en ik deed het voor!

Later werd me verweten dat ik degene was die de baas over haar was en haar niet in haar waarde liet. Vaak heb ik gedacht of ik het verkeerd deed: was ik te bazig? Vertelde ik haar teveel wat ze moest doen?

Lees verder

Ik ben vrij!

Dit is een gastcolumn van Els

Ik ben een vrouw van 55 jaar, de jongste uit een gezin met drie dochters. Ik heb nooit begrepen waarom ik niet los kon komen van mijn ouders. Ik had het gevoel dat ik een zeur was die het altijd maar had over de moeizame relatie met haar ouders. Vriendinnen hoorde ik ook wel mopperen over hun ouders dus waarom deed ik toch zo moeilijk over de relatie met mijn ouders? Waarom altijd maar weer aan de onuitgesproken verwachtingen voldoen? Waarom me altijd verplicht voelen? Waarom altijd die schuldgevoelens? Waarom nooit goed genoeg zijn? Hoe hard ik ook voor ze in de weer was, het was nooit goed genoeg.

Lees verder

Herstel is mogelijk!

Dit is een gastcolumn van Vrije Vogel.

Ben je wel eens in een grote voorraadkelder geweest? Je schijnt met je zaklamp op de schappen, ziet wat, schijnt elders en het eerste schap wordt al snel vager in je hoofd. Zo dwaal je daar rond. Iris doet met haar boeken het licht aan in de kelder. Aanvankelijk schrik je. Maar dan neemt ze je begripvol en zeer beslist bij de hand. Ze laat je alle schappen zien en legt uit wat er staat. Ze wijst je de schappen met de normale dingen en ook die met de giftige lekkende vaten. En legt uit waarom. Telkens glashelder. Telkens heel beslist, dit niet doen, dit wel. Dat geeft je de kracht, motivatie en handvatten die je broodnodig hebt voor je herstel. Herstel is mogelijk! En nu ga je opruimen, wat een enorme klus is. En het zo organiseren dat je eigen leuke dingen vooraan komen te staan.

Lees verder

Iedereen kan het overkomen: een narcist als baas

Dit is een gastcolumn van Dirk

Vijftien jaar geleden kreeg ik de baan waar ik naar op zoek was: consultant bij een adviesbureau. Van gesjeesde Antropologie-student naar strakke pakkendrager bij een club geïnspireerde jonge honden, maatschappelijk betrokken en opdrachten dwars door het land, het kon niet op. Na een half jaar kregen we een nieuwe directeur. Hij zou ons commercieel wijzer maken en grote opdrachten binnen halen. Hij had bij topbedrijven gewerkt en kwam rechtstreeks uit de kaartenbak van één van onze commissarissen, die minister in het Paarse kabinet was geweest. De nieuwe directeur was vol inspiratie, grote dromen en nieuwe inzichten. We gingen de wereld veroveren.

Lees verder

De eerste reacties op het nieuwe boek!

Mijn boek “Je leven in eigen hand” is sinds vorige week leverbaar, en via deze website, het bestelformulier, het contactformulier en Facebook zijn al diverse reacties binnengekomen. Hier wil ik ieder die gereageerd heeft hartelijk voor danken.

Lezers geven de beste indruk van een boek. Daarom hebben we hieronder enkele reacties op een rijtje gezet:

Wat apart dat je zó kunt uitzien naar een boek waarvan je vermoedt dat je er flink bij zult gaan huilen. Wat ik ook heb gedaan.

Ik ben nu 58 jaar, heb – na mijn hele leven zoeken naar was er nou mis was met mij – een jaar geleden ontdekt dat wat er met mij gebeurd was ‘kindermishandeling’ heet. Huh? Nee, dat kan niet, ik ben van nogal gegoede afkomst, zoiets gebeurt alleen in wat mijn moeder ‘achterbuurten’ noemde. Nee hoor, zo erg is het niet met mij. Toch gek dat ik zó duizelig werd dat ik niet meer verder kon.

Lees verder

Narcisme is onzichtbaar

Dit is een gastcolumn van M.

Narcisme is onzichtbaar. Dat is het grote probleem.

Ik woonde samen met hem. Hij veroverde mijn hart en dat van mijn drie jonge kinderen. Hij was intelligent, liefdevol, begripvol en had een engelengeduld. Hij was avontuurlijk, maar ook huiselijk. Hij was een levensgenieter en voelde zich vrij. Dat zei hij en zo leek het ook. Daar wilde ik graag wat van meenemen. Ik ben enorm verantwoordelijk en cijferde mezelf makkelijk weg voor alles en iedereen, zonder dat ik zeg dat ik een of andere gek ben, want zo is het ook zeker niet.

Lees verder