De bodem van de pijn

Dit is een gastcolumn van Reigerschap

Ik ben ruim een jaar geleden weggegaan. Heb een paar maanden getwijfeld of ik het wel bij het juiste eind had. De term narcist/psychopaat leek me zo zwaar, zo veroordelend. En het viel toch allemaal best mee…?

Ik heb lang bij mijn ouders gewoond. De eerste tijd ging op aan de noodzakelijkste randvoorwaarden: een nieuwe baan, want financiële stabiliteit, en een woning. Want ik heb een kind van mijn ex, een kind dat onschuldig is, dat stabiliteit verdient.

Lees “De bodem van de pijn” verder

Brief aan mijn moeder

Dit is een gastcolumn van Anne

Afgelopen jaar heb ik een brief geschreven aan mijn moeder, waar ik geen contact meer mee heb:

Ik wil stappen maken naar de toekomst. Een stap naar mijn geluk. Ik wil niet de rest van mijn leven energie steken in iets wat niks oplevert. Altijd zit jij in jouw eigen realiteit en draai je het verhaal om, onder andere om jezelf tot slachtoffer te maken. Ik wil me als meisje van 16 niet onveilig voelen, niet verantwoordelijk voor jouw geluk voelen, niet worden geslagen, niet eenzaam zijn, niet verwaarloosd worden, niet vernederd worden, me niet bang en onzeker voelen, geen depressie, nachtmerries of PTSS hebben. Maar dit is helaas de realiteit. Op korte termijn.

Lees “Brief aan mijn moeder” verder

Narcisme op mijn werk

Dit is een gastcolumn van W-tje

Een beknopte samenvatting van mijn narcistische directeur eigenaar / “leidinggevende” … Van leiding geven is totaal geen sprake. Hieronder een opsomming:

  • oppervlakkig
  • weet geen inhoudelijke vragen te stellen / te formuleren
  • alles ligt aan de werknemer
  • maakt van elk meningsverschil een wedstrijd

Lees “Narcisme op mijn werk” verder

Zoveel aanwijzingen dat het was zoals het is

Dit is een gastcolumn van Johan

Door een kennis gewezen op deze site en oei wat een shock (of moet ik zeggen Halloween-feest der herkenning?)! Ik ben aan het scheiden en dat is maar goed ook. Alles duidt er op dat ik getrouwd ben geweest met een hard-core narciste. Manipulatie, gaslighting, mezelf ten diepste kwijt, onzeker, de vreselijkste dingen naar mijn hoofd gekregen op een heel lief toontje (en dan never nooit begrijpen waarom ik daartegen protesteerde), glad als een aal, en alles werd altijd omgedraaid (ik was overgevoelig), alles klopt 100% met wat ik hier lees. Tot mijn diepe pijn jarenlang permanent op mijn quivive geleefd (want what’s next?) en de diepe stress-sporen daarvan ondervind ik nog. Lees “Zoveel aanwijzingen dat het was zoals het is” verder

Noodgedwongen afstand

Dit is een gastcolumn van Isabo

Alsof ik naar een film van mijzelf keek…

Bijna… bijna was het laatste stukje beleving en gevoel van mijn zelf dat ik nog had voorgoed bezweken. Ik had mijzelf nog een jaar gegeven. Mijn dieptepunt was bereikt.

Een goede baan, een eigen huis, lieve vrienden, veel sporten, twee lieve katten. Dagelijks vechten om in mijn leven nog iets van waarde ‘hoog’ te houden. Mijn werkelijke beleving en gevoel zaten volledig op slot, achter een blokkade van jarenlange en (voor mij) levensbedreigende narcistische mishandeling. Lees “Noodgedwongen afstand” verder

Mijn verhaal

Dit is een gastcolumn van Sharley

Ik heb bijna 8 jaar een relatie. Ik ben nu 28 jaar. Ik heb tijdenlang gedacht dat er iets mis was met mij. Ik had namelijk alles wat hoorde, het bekende huisje boompje beestje. Waarom kon ik niet gewoon gelukkig zijn? Als ik maar genoeg aan mezelf zou werken zou alles goedkomen (dacht ik). Lees “Mijn verhaal” verder

4 jaar later

Dit is een gastcolumn van Maud

Het is inmiddels al weer 4 jaar geleden dat ik voor de zoveelste keer naar de huisarts ging voor mijn chronische pijn. Alle hoeken van het ziekenhuis had ik inmiddels gezien, alle behandelingen en onderzoeken waren zorgvuldig gedaan en de conclusie was: ‘gefeliciteerd mevrouw, we kunnen niets vinden’. Lees “4 jaar later” verder

Griet op de Beeck in Zomergasten

Dit is een gastcolumn van Klára

Tegenover Thomas Erdbrink zit op zondag 21 augustus een sprankelende, mooie en charmant Vlaams sprekende vrouw die mij van het begin van de Zomergastenaflevering tot het eind aan haar lippen heeft. Gedurende de uitzending komt zij steeds dichterbij. Zij vertelt haar verhaal dat zo eng veel op dat van mij lijkt, dat haar getoonde kwetsbaarheid mij soms bang maakt en tegelijkertijd uitdaagt om die angst van mij af te werpen. Dat pad van herstel van traumatische jeugdervaringen waarin schrijfster Griet op de Beeck met hart en ziel gelooft en er deze avond een groot pleitbezorger van blijkt te zijn, bewandel ik al een tijdje, maar zo ver als Griet is, ben ik nog niet. Lees “Griet op de Beeck in Zomergasten” verder

Narcistische jeugd – relatie met een narcist

Dit is een gastcolumn van Ella

Wat is het geweest dat mij deed vallen voor deze man, met wie ik inmiddels ruim dertig jaar samen ben? Ik heb daar veel over nagedacht, vooral als ik geconfronteerd werd met uitspraken in de trant van: “Je kiest de partner die het meest op je vader lijkt.” Daar kon ik mij totaal niet in herkennen. Ik herinnerde mij juist de tegenovergestelde kanten van mijn vader die deze man mij liet zien. Ja, daar viel ik voor, juist het tegenovergestelde van mijn vader, de tiran, de dictator, Lees “Narcistische jeugd – relatie met een narcist” verder