Uit de mist

Dit is een gastcolumn van Merel

Vervolg op mijn blog: Hoop

We zijn nu een aantal maanden verder, nadat ik het contact met mijn ouders en zusje definitief gebroken heb. Jammer genoeg moest ik het contact met mijn oma ook laten verwateren, aangezien het niet ging werken. Ik kan wel concluderen dat ik nagenoeg al mijn familie verloren heb, door mijn narcistische moeder.

Ook heb ik in moeten zien dat mijn zusje niet alleen het gouden kind is, maar steeds maar narcistische trekken vertoont. Door haar heb ik uiteindelijk de knoop doorgehakt. Dit kan zo niet langer. Als ik niet verder ten onder wil gaan, dan moet ik het contact verbreken. De invloed op mijn gezondheid is te groot. Lees “Uit de mist” verder

Nadat het tij gekeerd was…

Dit is een gastcolumn van Gijs

Graag wil ik in vervolg op mijn eerdere gastblog in april dit jaar, met jullie delen hoe het nu, ongeveer 3 maanden later, met mij gaat en wat er in de tussentijd is gebeurd. Hiermee hoop ik jullie een hart onder de riem te kunnen steken.

Overigens wil ik graag diegenen die op mijn eerdere blog hebben gereageerd bedanken voor hun reacties hierop. Dit was voor mij hartverwarmend. Daarbij moet ik eerlijk bekennen dat de reacties bij mij wel wat tranen teweeg gebracht hebben en dat dit meer met mij deed dan ik had verwacht. Lees “Nadat het tij gekeerd was…” verder

Liefde voor jezelf

Dit is een gastcolumn van Myanou

Kracht, heel veel kracht en vooral liefde voor jezelf dat heb je nodig om ze te doorzien en te weerstaan, de narcisten in je leven. Heel veel herkenbare verhalen op deze site, van mensen die de moed en de kracht vonden om er van los te komen. Zelf ben ik een gepassioneerde, empathische vrouw die het leven altijd al mooi heeft gevonden. Een globetrotter ook, de hele wereld meer dan één keer gezien, en bij thuiskomst werd er met geen woord over gesproken. Ik weet alles van loyaliteit, je hoofd buigen, nog meer je best doen. Lees “Liefde voor jezelf” verder

Brief aan mijn ex

Dit is een gastcolumn van Mies

Daar stond je dan, twee jaar geleden… Lange man, goed lijf, een mooie bos donkere golvende haren, guitige oogjes en de mooiste lach van de hele wereld. Maar je was bezet…

Tot je na een aantal weken berichtte, het was over tussen jou en je vriendin, uit elkaar. “Dat biedt perspectief”, dacht ik. We appten en daten wat af en wat waren we bestemd voor elkaar! Wat gingen we in elkaar op! Lees “Brief aan mijn ex” verder

Voor de laatste keer in de ban van de narcist

Dit is een gastcolumn van Kim

Ik had met mezelf de afspraak gemaakt, nóóit meer in de val van de narcist te trappen, nooit meer! En wéér is het gebeurd. Hoe kón dit, na al die lessen die ik heb gehad van ‘ mijn‘ narcisten.

Wéér zat ik in een film, waarbij ik bij ‘ the end’ pas zag wat hier nou gebeurd was. Hoe had ik de signalen niet kunnen zien? Ik dacht dat ik het spel van de narcist doorhad, ik dacht dat ik het nu echt begreep en ik dacht ook dat de narcist er mij niet meer uit zou pikken. Niks was minder waar. Lees “Voor de laatste keer in de ban van de narcist” verder

Net voor de grens is het tij gekeerd

Dit is een gastcolumn van Gijs

Ongeveer een half jaar geleden heb ik Iris haar boek besteld op advies van mijn psycholoog, nadat ik had aangegeven dat ik sterk het vermoeden kreeg dat ik ruim 20 jaar lang met een narciste samen heb geleefd (waar ik op dat moment ook nog mee in één huis woonde). Voor dit advies zal ik mijn psycholoog eeuwig dankbaar zijn. Alle kwartjes vielen eindelijk op hun plek. Nu begreep ik ineens alles, waar ik daarvoor helemaal niets van begreep! Inmiddels zijn we in een vechtscheidingsprocedure verwikkeld waar ze doelbewust naar toe lijkt te hebben gewerkt en waarbij ze de kinderen op alle fronten inzet voor haar eigen financiële gewin en ze ook bij mij vandaan weet te trekken, wat mij veel verdriet doet. Lees “Net voor de grens is het tij gekeerd” verder

Ik verstond de kunst onzichtbaar te worden

Dit is een gastcolumn van Karen

Zestien jaren zijn er verstreken en sommige wonden lijken nooit volledig te genezen. Dat hij destijds de keuze maakte weg te gaan was een opluchting, de angst voor zijn dreigementen ‘ik maak je dood als je weggaat’ verlamde me. Ik wist dat de relatie niet klopte, ik wist dat ik voor mijzelf moest kiezen maar mijn vleugels waren gebroken in de jaren dat we samen leefden en ik wist niet meer hoe te vliegen.

Lees “Ik verstond de kunst onzichtbaar te worden” verder

Nooit meer

Dit is een gastcolumn van Lisette

Als kind vroeg ik me al af wat er mijn ouders aan de hand was. Waarom ze zo anders reageerden dan anderen. Waarom mijn vader me in opdracht van mijn moeder sloeg. Waarom ze me uitlachten als ik iets niet durfde. Mijn grenzen mocht ik niet aangeven, ik moest doen wat zij wilden en mocht alleen dezelfde smaak en interesses hebben als zij. Lees “Nooit meer” verder

De vrijheid om jezelf te mogen zijn

Dit is een gastcolumn van Rozemarijn

Verward en volledig in paniek was ik. Ik had zojuist iets gelezen over narcisme en over de kenmerken van iemand met een narcistische persoonlijkheidsstoornis, kortweg NPS.

Ik herkende mijn leven, helemaal, echt alles en vooral ook de man met wie ik al meer dan veertig jaar samenleefde. Altijd had ik geweten dat er iets niet klopte in mijn huwelijk, maar ik kon er nooit echt de vinger opleggen. Ik raakte regelmatig overspannen en had geen energie, het putte me compleet uit. Lees “De vrijheid om jezelf te mogen zijn” verder