Prisoner

Dit is een gedicht van Wendy.

There is still poison in my blood
of the fata morganas you held in front
of my mind, my soul, my heart
I didn’t understand your game of cards
throwing me away and pulling me back…
I’ve seen heaven and hell
and even lost my inner self,
one day the truth hit like full house
I started rebuilding tiny as a mouse
Realizing that to win the game
I had to leave you and go away
You started losing control
over this girl that sold her soul
to someone that only fulfills his own needs
Desperate actions overshadowed your fear
that people might finally see
Afraid to lose your own picture
as that perfect man you see in the mirror
you decided to take her down even more
she hit the floor
she cried, she felt like she died
because of all those lies
it hurt but she never fell apart
instead she loved you with all her heart
she made your wishes come true asking nothing in return
Not controlling her anymore made you burn
People think she is the one to blame
Words that you used in your game
You might have been like a lightning strike
but it only rewarded her with freedom and pride
While you’re searching for others to fulfill your needs
because without others you don’t exist
I take my time to recover in my own way
I fall and I get back up every day
Sometimes I cry, sometimes I’m filled with anger
but the only thing I realize and that matters
Is that you are the only prisoner in here
The prisoner of your own needs
And that I am finally free…

8 thoughts on “Prisoner

  1. Dit is zeer aangrijpend en mooi geschreven! Uit het diepste van je ziel. En het geeft helemaal weer wat narcisme kan aanrichten. Jouw verhaal kan het verhaal zijn van veel mensen die het hebben ondergaan. Vrijheid , bevrijding na de breuk is ook iets wat ik herken. Hopelijk zet jouw verhaal mensen aan om zo sterk te zijn om zich te kunnen losmaken van een narcist, op een of andere manier. Dan pas vind je jezelf weer terug. Ik wens je heel veel sterkte!

    Liefs
    E.L.

  2. Wendy, wat mooi…..maar zo treurig ook, want dat is het eigenlijk. Het egoïsme maar vooral het vernederen.
    Niet alles is wat het lijkt en dat is een harde les.
    Wie jou vernederd, houdt niet van jou, maar vooral niet van zichzelf, dat heb ik door schade en schande moeten leren.
    Liefs, Ge

  3. Bedankt voor de lieve reacties. De steun en jullie begrip verwarmen mijn hart want hier is niemand die het begrijpt en alleen is het soms zwaar. Wens jullie ook veel sterkte! Xje

  4. Beste Wendy, Wat een mooi gedicht. Je verdriet, zorg, angst, woede, frustratie op papier zetten is één ding, in dichtvorm is een tweede en dan in het engels….! Het getuigt van vele kwaliteiten die jij kennelijk hebt. In ieder geval inzicht in je situatie en de kracht om eruit te breken. Heel veel sterkte, vecht door en blijf overeind. Liefs Carolina

  5. Lieve Wendy…..na jou verhalen van gisteren….spookt dat toch wel door mijn hoofd wat je allemaal hebt moeten doorstaan. Het gedicht is prachtig, met veel gevoel en emotie…..je mag echt trots zijn op jezelf XXX

Geef een reactie