Zo ver mogelijk weg van jou

Dit is een gedicht van Esmee

Als je echt zo lief was,
waarom controleer ik dan elke avond
of mijn huis wel op slot zit
en vertrouw ik niemand meer?

Als je echt zo aardig was,
waarom bewaarde je die sluwe glimlach dan alleen voor mij?
Anderen dachten dat je glimlach echt was.

Als je echt zo charmant was,
waarom kon je dan zo omslaan in een tiran
en moest ik de blauwe plekken verbergen als ik naar mijn werk ging,
omdat we voor de buitenwereld het perfecte koppel waren?

Als je echt lief en aardig geweest was,
dan was ik nu niet zo kapot van binnen.

Maar ik weet nu wie je bent,
wie je echt bent.

En het maakt niet uit,
dat de meesten me niet geloven.
Ik geloof weer in mezelf.
En ik weet: onbewust heb ik nooit in ons geloofd.
Ik negeerde mijn twijfel,
verdrong mijn gevoel.

Als ik toen wist wat ik nu weet,
dan had ik dat masker direct van je gezicht geveegd.

Maar ik weet het nu.
En ik ben ver weg gegaan,
zo ver mogelijk,
van jou.

10 thoughts on “Zo ver mogelijk weg van jou

  1. Heel goed. Zo ver mogelijk bij de N vandaan als je de mogelijkheid hebt. Neem een ander telefoonnummer zodat hij je niet kan bereiken. Alles moet per mail of post als er gecommuniceerd moet worden. Dan staat het zwart op wit. Dan is er geen ontkennen meer mogelijk!

    Goed zo gevlucht zo ver mogelijk bij hem vandaan!! Je komt er wel.

  2. En nu gaat hij dood. En mijn hart is nog steeds te groot. Tot vandaag. Het verdriet van mijn kind dat hem in een hospice heeft gekregen, er dag en nacht is en over een paar dagen haar 23 ste verjaardag wil vieren. Haar verdriet breekt me.

Geef een reactie