Een dag om stil te staan bij jezelf en je herstel.
Vandaag is het World Narcissistic Abuse Awareness Day. Een dag die wereldwijd aandacht vraagt voor narcistische mishandeling en dwingende controle. Belangrijk om te weten dat vandaag wordt stilgestaan bij elke slachtoffer van deze vorm van geweld, om de bewustwording te vergroten. Deze week is het bovendien de Week van de Mentale Gezondheid, met als thema: overbruggen. Verbinding maken.
Twee momenten die samenvallen en die vragen om aandacht voor iets wat nog vaak onzichtbaar blijft.
Langdurige dwingende controle en narcistische mishandeling beperkt niet alleen je vrijheid. Het raakt je verbinding intens. Met anderen. Met jezelf. Met je gevoel van veiligheid.
Wat in isolatie gewond raakte, heelt in verbinding. Dat klinkt eenvoudig, maar wie dwingende controle heeft meegemaakt weet hoe zwaar die eerste stappen zijn.
Hester: „Op zo’n dag als vandaag is het goed om even stil te staan“
Hester groeide op bij een narcistische moeder. Thuis was er weinig ruimte voor haar eigen gevoelens. Wat ze voelde werd ontkend, wat ze deed was nooit goed genoeg. Ze leerde vroeg dat aanpassen de enige manier was om de vrede te bewaren.
Als volwassene belandde ze in een partnerrelatie waarin datzelfde patroon zich herhaalde. Haar partner bepaalde wie ze mocht zien, hoe ze zich moest gedragen, wat ze mocht voelen. Het ging zo geleidelijk dat ze lange tijd niet doorhad wat er gebeurde. Pas toen ze het contact met zichzelf bijna volledig had verloren en op zoek ging, begon ze te begrijpen wat haar was overkomen. Met de juiste hulp lukte het haar om zoch los te maken.
„Als ik zie wat ik achter me heb en waar ik nu sta… Je gaat snel weer door met je leven als het eenmaal weer gaat, maar op zo’n dag als vandaag is het goed om even stil te staan. Ook te weten dat je niet alleen bent.“
Sta stil bij je kracht en moed, dat je hierdoor heen komt of doorheen gekomen bent. Dat verdient erkenning. Voor alles wat je hebt doorstaan, en voor de kracht die je hebt getoond.
Wat kun je vandaag voor jezelf doen?
Zelfzorg na dwingende controle en narcistische mishandeling begint vaak klein, omdat het nog zo beladen is. Heb aandacht voor wat jij op dit moment nodig hebt. Een paar handvatten:
Geef jezelf toestemming om te voelen wat er is. Verdriet, opluchting, boosheid, leegte. Het mag er allemaal zijn. Je hoeft het niet op te lossen.
Zoek verbinding met iemand die begrijpt wat je hebt meegemaakt. Dat kan een therapeut zijn, een lotgenoot, of iemand in je directe omgeving die er gewoon is zonder te oordelen.
Wees lief voor jezelf vandaag. Jij verdient dat.
Kijk welke hulpbronnen voor jou gewerkt hebben. Waar heb jij je aan op kunnen laden tijdens deze zware periode? Was dat een wandeling in de natuur, een sport die je doet, contact met vrienden, je huisdier knuffelen, een bepaald boek of een podcast waar je steun en inzichten uit haalde, schrijven in je dagboek? Het maakt niet uit wat het geweest is of is; erken wat deze hulpbronnen voor jou betekenen en blijf ze inzetten. Blijf zelfzorg toepassen, blijf onderzoeken wat voor jou werkt. Zo wordt je proces lichter.
Beperk de input als je merkt dat verhalen van anderen zwaar voor je zijn. Je hoeft niet alles te lezen of te volgen. Jouw tempo is het juiste tempo.
Sta even stil bij wat je achter je hebt. Kijk hoe ver je al gekomen bent.
Je hoeft het pad niet alleen te lopen
Het herstellen van verbinding is een proces van vallen en opstaan, van leren vertrouwen, van er mogen zijn met wat er is. Er is geen stappenplan dat voor iedereen werkt. Het is een grillig pad, maar dat pad hoeft niemand alleen te lopen.
Als je merkt dat je vastloopt, of als je behoefte hebt aan begeleiding van iemand die weet waar je het over hebt: ons netwerk van gespecialiseerde therapeuten en psychologen staat voor je klaar. Allemaal ervaringsdeskundig, allemaal gespecialiseerd in de gevolgen van dwingende controle en narcistische mishandeling.
Ook de boeken van Iris Koops hebben velen tot steun geweest, als eerste houvast, als naslagwerk, of als bevestiging dat wat jij hebt meegemaakt een naam heeft.
Kijk op deze website voor meer informatie over ons aanbod.
2 reacties op “1 juni: World Narcissistic Abuse Awareness Day.”
Dit had ik echt even nodig. Erkenning voor wat ik heb doorstaan en velen anderen met mij.
Ik herken me in wat Hester zegt: als je het achter je hebt (en eerder dacht je vaak nooit op dat punt te komen), dan wil je dat boek ook het liefst meteen sluiten. Maar het hoort bij mijn leven en ik mag mezelf echt een schouderklopje geven dat ik het doorstaan heb en niet helemaal gebroken ben. Die lange periode…. De eeuwige twijfel, de angst, de lange nachten. Hun aanvallen, verwijten, gaslighting. Maar ik ben er nog en sta steviger dan hiervoor. Vandaag sta ik even stil bij wat ik nodig heb.
Voor alle mensen die er nog middenin zitten: hou vol. Zoek hulp. Het wordt beter, echt.
Ik ben blij dat deze dag bestaat, het is een soort erkenning. Toen ik er middenin zat voelde ik me zo alleen, alsof niemand kon begrijpen wat er met me aan de hand was. Nu besef ik steeds beter hoeveel mensen dit hebben meegemaakt. Dat helpt, ook al doet het pijn om te weten dat zovelen dit kennen. Het is niet te geloven dat het zoveel voorkomt en dat, dit las ik in een boek van Iris Koops, plegers wel het zelfde handboek schijnen te hebben gelezen en altijd (in de basis) het zelfde doen.
Ik vertrouwde er toen niet meer op dat ik eruit zou komen. Echt niet. Ik sta nu op een heel ander punt dan een jaar geleden. Dat had ik me niet kunnen voorstellen. Ze had me zo bewerkt dat ik echt een intense hekel aan mezelf had gekregen. Ik heb geleerd dat dat juist de bedoeling was en het afgelopen jaar dit uit mijn systeem kunnen werken.
Dankbaar voor het werk van Het Verdwenen Zelf. Het heeft me geholpen te begrijpen wat er met me is gebeurd. En voor de boeken van Iris Koops, die ik echt iedereen aan kan raden. Als je er nog middenin zit denk je dat je gek aan het worden bent. En als je je eruit hebt geworstelt, is rechts weer rechts en links weer links.