Weblog

De symptomen van narcistische mishandeling

Wat geestelijke mishandeling met je doet en welke symptomen je kunt ontwikkelen. Uit het boek “Herstellen van narcistische mishandeling” van Iris Koops

Uit hoofdstuk 4 van het werkboek

Narcisten en psychopaten kunnen niet alleen met zichzelf zijn, en halen sociale functies (empathie, aandacht) bij anderen weg. Ze trekken jou als slachtoffer leeg, totdat jij ook niet meer met jezelf kunt zijn, door de symptomen. De hyperalertheid, de overgehevelde schaamte, je schuldgevoel, je apathie, maken dat je nog slechter voelt over jezelf. En laat dat nu net de bedoeling zijn. Inzicht in de symptomen van narcistische mishandeling is van belang om hoe je voelt, los te kunnen trekken van wie je bent. Lees “De symptomen van narcistische mishandeling” verder

Fragmenten uit hoofdstuk 3


…De narcist verwacht dat je alles aanvoelt. Hij accepteert niet dat je zelf iemand bent, met eigen gevoelens, gedachtes en plannen. Hij ziet je als een satellietstation en gaat er ook vanuit dat je op zijn manier redeneert, dezelfde logica hanteert. Als hij je verwachtingsvol aankijkt, denkt hij dat je vanzelf begrijpt wat hij wil. Hij zal er nooit direct om vragen. Met een directe vraag zou hij onderscheid maken tussen jou en hem, „Ik“ wil dat, en hij ervaart dat onderscheid niet. Bovendien ben jij er voor hem. Als hij je een directe vraag stelt, loopt hij het gevaar dat je nee zegt. Je wordt niet geacht om nee te zeggen. Door indirecte signalen uit te zenden, heeft hij de controle, omdat het veel moeilijker is voor de ander om dan grenzen aan te geven. Je zult vanzelf proberen uit te vogelen wat hij wil, want doe je dit niet, dan volgt de straf. Die straf wil je voor alles voorkomen

Lees “Fragmenten uit hoofdstuk 3” verder

Uit hoofdstuk 2


Een narcist trekt je in zijn verstoorde beleving. Het is net of je in een doolhof zit en wanhopig naar de uitgang blijft zoeken. Voor de narcist is er geen uitgang, want dat doolhof is zijn wereld. Hij voelt het als verraad dat jij probeert te ontsnappen. Het is toch geweldig dat je in zijn wereld opgenomen wordt! Hij kan zich niet voorstellen hoe het voelt. Het is net of je een ingewikkelde som voorgeschoteld krijgt, met de belofte dat je, als ‘m oplost, een mooie prijs wint. Maar er is helemaal geen oplossing; de som is namelijk niet op te lossen. De enige oplossing is de som neerleggen en je niet meer in haar logica te proberen te verplaatsen. De pathologische ander heeft een totaal eigen logica. Elk vraagstuk dat je krijgt valt niet op te lossen, niet omdat je niet goed genoeg bent, maar doordat je de logica niet volgt. En dat is logisch, want het is de logica van de pathologie. Ik leg in dit boek de logica uit; niet opdat je straks de vraagstukken kunt oplossen, maar opdat je de gestoorde realiteit kunt herkennen. Laat diegene de eigen vraagstukken maar oplossen. Blijf er zelf buiten. Lees “Uit hoofdstuk 2” verder

Hulpverlening

Dit is weer een gastcolumn door Annabel.

Op mijn werk kreeg ik vaak te horen: “Jij lijkt Atlas wel, je draagt de wereld op je rug”. Van een bevriende collega kreeg ik te horen dat andere collega’s aan haar vroegen: “Wat is er toch met haar, er is iets met haar”. Ik deed gewoon mijn werk – hoewel ik het voor mijn gevoel nooit goed genoeg deed, wat overigens niet klopte met de feedback die ik kreeg, integendeel.
Zo heb ik nog meer voorbeelden van opmerkingen van mensen, die mij sterkten in het beeld dat ik van mijzelf had: zo ben ik nu eenmaal, ik BEN nou eenmaal zwaar op de hand en ik VOEL me nou eenmaal verantwoordelijk voor alles en iedereen. Lees “Hulpverlening” verder

Uit Hoofdstuk 1 (werkboek)


Voor de omstanders van een narcist zit er niet zo veel in. Het betreft een status quo situatie die er om schreeuwt open gebroken te worden. Het moment dat de narcist in botsing komt met een omstander die zoveel gegoochel met de realiteit niet meer verdraagt, draagt een kans in zich voor allebei. De narcist heeft een kans op ervaren, op het terug kunnen vallen op de realiteit. Volgens mij is de realiteit ook het enige waar je daadwerkelijk op terug kan vallen. Het kaartenhuis wat hij gebouwd heeft zal in ieder geval in storten bij het kleinste zuchtje wind, daarom staat een narcist ook altijd zo obsessief op de uitkijk. Mocht hij nu voldoende grond onder zijn voeten voelen dan zou hij kunnen ervaren dat de omstander enkel een stukje van de realiteit laat zien. En dat zou voor de narcist een kans zijn om even uit te kunnen ademen. De omstander zou een kans hebben op het vergroten van zijn autonomie en het herstellen van zijn integriteit. Lees “Uit Hoofdstuk 1 (werkboek)” verder

Eerste lezing/workshop geboekt!


Half februari zal de eerste workshop vanuit Het verdwenen zelf plaatsvinden, in Eindhoven. Meer informatie vind je op de website van Centrum Aquamarijn:

http://www.centrum-aquamarijn.nl/?p=15906

Deze pagina wordt niet in alle browsers goed weergegeven. Daarom staat de informatie hieronder herhaald: Lees “Eerste lezing/workshop geboekt!” verder

Uit de Inleiding van het werkboek


Het heeft mij meer dan twintig jaar gekost om te ontdekken, dat de kern van mijn problematiek veroorzaakt was door narcistische mishandeling. Daarvoor had ik al van alles geprobeerd, maar niets beklijfde. Zolang je nog in het systeem zit van een narcist, is aan jezelf werken vergelijkbaar met water naar de zee dragen. Het heeft geen enkel nut. Ik was mezelf kwijt, en pas toen ik me realiseerde dat narcisten en psychopaten voorkómen dat je jezelf terug vindt, wist ik wat mijn enige redding was. Uit hun systeem komen. Lees “Uit de Inleiding van het werkboek” verder

E-book wordt werkboek

Komende weken voorproefjes van de inhoud!

Binnenkort is mijn werkboek “herstellen van narcistische mishandeling” te bestellen. Omdat het een werkboek wordt, is het helaas eind november nog niet beschikbaar. We gaan het laten drukken, en daardoor zal het midden december te bestellen zijn. Ik hoop dat we deze streefdatum halen, maar je zult het boek in ieder geval onder de kerstboom kunnen leggen als cadeautje voor jezelf of iemand anders.

Waarom heb ik besloten tot een werkboek? Lees “E-book wordt werkboek” verder

Onverteerbaar roomijs en de hongerwinter

Dit is weer een gastcolumn door Annabel.

Die zondagmiddag waren mijn ouders druk bezig geweest in de keuken. Ze hadden een verrassing gemaakt, we zouden het vanavond wel zien.

De verrassing kwam inderdaad die avond aan tafel: ze hadden zelf roomijs gemaakt (gewoon een kwestie van geslagen room door een bak ijs werken en daar vervolgens heel interessant over doen). Ik keek naar de kluit ijs op mijn bord en wist me er geen raad mee. Ik had anorexia in die tijd en besloot voor mijzelf: “Dit ga ik dus echt niet eten”. Mijn vader merkte dat ik niet at. De spanning liep op. Lees “Onverteerbaar roomijs en de hongerwinter” verder

Onveilig


Je leert zo veel als onveilig kind
Je leert precies zo te kijken, dit te zeggen, dat te doen, opdat je geaccepteerd wordt
Je leert dat je onder in de rangorde staat
Dat je moet boeten voor een misdaad die je niet bekend is
Dat mensen die zeggen; “je kan me vertrouwen hoor”, niet persé betrouwbaar zijn

Je leert dat sommige mensen het wel zien, maar niet ingrijpen
Of dat de enkeling die probeert in te grijpen, wordt weggestuurd
Je leert dat je er alleen voor staat
Je leert volhouden, volhouden
Je leert dingen, waar anderen geen weet van hebben en die voor hen niet eens kunnen bestaan

Je leert zo veel, maar het gaat allemaal niet over het leven zelf.