Jezelf vergeven na een relatie met een narcist

Dit is een gastcolumn van Diane

Na de breuk met een narcist, is jezelf vergeven moeilijk. Omdat je het eigenlijk al die tijd al wist, want je intuïtie liet het je eerder al weten maar dat negeerde je. Ook in alles om je heen was het al meerdere keren duidelijk geweest. Je verloor steeds meer energie, liefde, gezondheid en waardevolle tijd. Ook je ervaringen lieten je zien dat wat je ook deed, je steeds weer in alles ondermijnd werd en alles je werd afgenomen. Al die tijd voelde je het al knagen, dit is niet pluis, dit schip is zinkende maar je luisterde niet naar je gevoel.

Na de schipbreuk bleef je geruïneerd achter, ontdaan van je bezittingen, vrienden, familie en je (zaken-) relaties. Je was nog jaren in een strijd verwikkeld en/of was je leven niet zeker omdat de narcist zijn macht koste wat kost niet op wilde geven of nog erger, je letterlijk wilde vernietigen. Met een soms verbrijzelde emotionele en lichamelijke staat van gezondheid probeerde je jezelf aan wal te hijsen en voorzichtig enkele stappen voorwaarts te maken. Maar voortdurend achteromkijkend blijf je jezelf voor je hoofd slaan en jezelf afvragen hoe het zo ver heeft kunnen komen. Nooit had je kunnen bedenken dat dit je levensloop zou worden met medewerking van ondergetekende. De persoon waarin je het meest teleurgesteld bent, ben je zelf. Je schaamt je, en voelt teleurstelling in je handelen, je passiviteit, je naïviteit, je eeuwige goedwillendheid en je oneindige relativeringsvermogen.

Je probeert je leven weer op te bouwen maar toch blijf je het je jezelf kwalijk nemen. Je voelt je schuldig ten opzichte van alles en iedereen die je hierin betrok. Naar je kinderen waarschijnlijk nog het meest. Je blijft onzeker over de toekomst, in het aangaan van nieuwe dingen en het maken van keuzes. Zo gaat het leven voort en kun je het verleden en de teleurstelling in jezelf maar niet achter je laten.

Je zult jezelf moeten vergeven en zien en accepteren dat wat er plaats vond in je leven tot dusver, je bracht op dit punt van helderheid en groei. Jezelf vergeven is misschien een lange weg, maar die moet je gaan om weer te kunnen groeien en daarna te bloeien. Het kost tijd om te reflecteren, wat, wanneer en waarom gebeurde er(?), om te helen, het helen van open wonden in jezelf, en daarna het (terug) vinden van het geloof in de waarde van jezelf.

Je eigenwaarde zoek je straks niet meer buiten jezelf maar draag je bij je en de oude patronen van jezelf niet waardig voelen herken je en buig je om. Je verleden is nu je kracht en je kennis is nu je macht. Die geef je nu en nooit niet meer uit handen, want die zit van binnen in je, en draagbaar bij je.

42 gedachten over “Jezelf vergeven na een relatie met een narcist”

  1. 3 jaar geleden verbrook ik een relatie met een narcist. Tot op de dag vandaag voel ik mij soms nog steeds slecht en dom. En vooral niet goed genoeg. Steeds ben ik bang dat ik niet goed genoeg ben, dat ik saai ben, dat ik niet mooi ben….

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *