Woorden kunnen wapens zijn

Dit is een blog van Kirsten Regtop, trainer en expert huiselijk geweld en initiatiefneemster van een benefietactie voor het Verdwenen Zelf. Ze richt zich in de blog op professionals die te maken kunnen hebben met huiselijk geweld en kindermishandeling.

Elke situatie van huiselijk geweld is anders. De meeste mensen gaan uit van situationeel geweld. Geweld wat vanuit de situatie en vanuit onmacht of vanuit een generationeel omgangspatroon ontstaat. Er zijn echter meerdere patronen van geweld. Een van de patronen van geweld waar het heel lastig kan zijn om hulp bij te bieden is een eenzijdig en structureel patroon van psychische mishandeling: coercive control. Naar het Nederlands vertaald: dwingende controle.

Een vorm van geweld waarbij een slachtoffer maar moeizaam aantoonbaar kan maken hoe ernstig intimiderend of gewelddadig het voor hen is. En daardoor lang niet altijd door de hulpverlening serieus genomen wordt.

Ik sprak er de afgelopen weken veelvuldig over met Iris Koops en Tako Engelfriet, beiden betrokken bij het Verdwenen Zelf, de stichting die in mijn benefietactie centraal staat. Hoog tijd om hen meer te vragen over de problematiek waar zij hulp bij bieden en hoe deze hulp er zoal uitziet.

Lees “Woorden kunnen wapens zijn” verder

Steeds meer professionals en ervaringsdeskundigen bereikt

We krijgen als stichting steeds vaker het verzoek om lezingen of trainingen te geven. Emotionele en psychische mishandeling is nog zo weinig bekend en vaak nog zo onbegrepen, dat ons aanbod meestal een ‘eerste kennismaking’ is voor professionals. Ook ervaringsdeskundigen zitten vaak nog vol vragen. Het is echt belangrijk en nuttig om dit te doen gezien de grote aantallen slachtoffers en de ernst van alle problemen die slachtoffers hebben, zoals wij in dit eerdere artikel uiteen hebben gezet..

Lees “Steeds meer professionals en ervaringsdeskundigen bereikt” verder

‘Je komt als slachtoffer vaak in een existentiële crisis terecht’

Veel slachtoffers van emotionele mishandeling kampen met psychiatrische problemen. Daar kunnen ze meestal weinig aan doen. Vaak zijn ze vrij letterlijk gek gemáákt. Dat zeggen we in een blog die we schreven voor Psychosenet die vandaag verschenen is. Psychosenet is een platform voor ervaringsdeskundigen en professionals die meer willen weten over stemmingsstoornissen als psychoses, angsten en depressies. Lees “‘Je komt als slachtoffer vaak in een existentiële crisis terecht’” verder

“Je verliest de verbinding met jezelf”

Ook op het werk komt narcistische mishandeling veel voor, maar hier wordt nog weinig over gedeeld of aandacht aan besteed. Er is veel te weinig inzicht in bij professionals. Terwijl het enorme gevolgen heeft, dit zie je bijvoorbeeld terug in hoge verzuimcijfers. In mijn tweede boek heb ik een apart hoofdstuk geschreven over psychisch geweld op de werkvloer, juist omdat het zoveel voorkomt. En nu staat er een belangrijk artikel over dit onderwerp op Intermediair, waar wij aan hebben meegewerkt (zie de link onderaan deze blog).

Karin de Jong benaderde ons vorig jaar met haar ervaringsverhaal (zie deze blog) over haar narcistische collega. Deze man paste verschillende vormen van mishandeling toe, die bij Karin een breakdown veroorzaakten. Zij werd door de afdeling Personeelszaken en andere betrokken professionals niet geloofd of gesteund. Dit alles heeft een grote impact gehad op haar leven, maar door gerichte informatie en een goede therapeut is zij er gelukkig weer bovenop gekomen. Lees ““Je verliest de verbinding met jezelf”” verder

Mijn narcistische collega

Dit is een gastcolumn van Karin

Psychische en emotionele mishandeling vindt ook plaats op de werkvloer. Ik kende het niet…

Bij psychische en emotionele mishandeling wordt er vaak gesproken over mishandeling binnen de relatie ouder en kind of tussen partners. Maar het komt ook veelvuldig op de werkvloer voor. Als je bedenkt hoeveel uren men per etmaal op de werkvloer is, is de kans groot dat dit zich ook daar afspeelt. Lees “Mijn narcistische collega” verder

Reddingsboot

Lees hier over het herstelproces van verschillende lezers en hoe zij de boeken van Iris Koops ervaren hebben:

In de bibliotheek vond ik het eerste boek van Iris. Het was voor mij een openbaring. Het was of iemand een boek schreef speciaal voor mij. Ik voelde me bij de hand genomen om een (uit)weg te zoeken. Het werd me zo duidelijk dat ik opgegroeid was bij een verborgen narcistische moeder. En sinds het overlijden van mijn vader, werd het voor me onhoudbaar bij mijn moeder en zussen. Ik besloot de boeken direct aan te kopen.

Ook het tweede boek was voor mij zo waardevol! Het beangstigde me bijvoorbeeld heel erg, dat ik bij mijn autistische echtgenoot veel overeenkomsten ondervond met mijn moeder en zussen. In het tweede boek wordt dit zo mooi uitgelegd. Er viel een grote angst van mijn schouders! Ook wordt in dit boek verder ingegaan op specifieke situaties, in mijn geval het opgroeien met een narcistische ouder. Hoofdstuk 4 bijvoorbeeld waren alweer 20 bladzijden, alsof elk woord voor mij geschreven was. Maar in dit tweede boek wordt ook nog dieper ingegaan op wat narcisme precies is, en er worden zeer praktische handvatten aangereikt, om als slachtoffer verder te kunnen. Tips bijvoorbeeld i.v.m. het verdere contact met de narcist: dat ligt bijvoorbeeld al heel anders als het om je ouder, je partner of je baas gaat.

Ik voelde me vooral in die periode heel onveilig. Voor mij veelzeggend, dat de twee boeken langs mijn hoofdkussen ‘s nachts, voor mij al een veel veiliger gevoel gaven. Vaak ben ik er ook midden in de nacht in beginnen lezen. De beide boeken zijn voor mij een godsgeschenk. Ze waren voor mij zonder overdrijven, dag en nacht een écht houvast. Ik zal ze nooit wegdoen (ze zijn trouwens volledig onderstreept, beschreven …..) maar gelukkig kan ik ze nu veel meer loslaten en hoeven ze niet meer naast mijn bed te liggen.

Christine

Lees “Reddingsboot” verder

Onderschatting van de impact van narcisme

Dit is een gastcolumn van Em

In dit stuk wil ik me vanuit MIJN visie richten op de ernstige pathologie van de narcist en ook de onderschatting van deze stoornis. Ik richt me daarin vooral op de narcist, omdat daar mijn ervaringsdeskundigheid ligt en niet bij de psychopaat. Er zijn een aantal overeenkomsten, maar ook een aantal verschillen tussen beide stoornissen, waarbij de psychopaat de meest impulsieve, antisociale en gewetenloze is en de empathie ook echt geheel ontbreekt. Verder zijn er meer duidelijke verschillen, maar daar zal ik niet op ingaan.

Lees “Onderschatting van de impact van narcisme” verder

Opgroeien in een destructief gezinssysteem

“Wat zijn de gevolgen voor een kind dat de rol van het zwarte schaap had en wat zijn de gevolgen voor het gouden kind?” Dit was een van de vragen tijdens onze tweede workshop eergisteren op het congres van CELEVT. Het congres ging over opgroeien in een destructief gezinssysteem. In de ochtend waren er heel interessante lezingen en in de middag gaf ik samen met psychologe en trainer Richèlle Hodiamont twee workshops aan psychologen, therapeuten en andere behandelaars. Het was ontzettend motiverend om de impact van narcistische mishandeling te behandelen en op de vele vragen in te kunnen gaan. Het hele congres voelde als een warm bad. Mensen stonden open voor onze boodschap, en niet alleen de circa 40 behandelaars die we via de workshops hebben bereikt, maar ook een aantal andere professionals die we spraken reageerden positief en geinteresseerd.

Lees “Opgroeien in een destructief gezinssysteem” verder

Het probleem moest toch in mijzelf zitten?

Dit is een gastcolumn van Emma

Het is intussen tweeënhalf jaar geleden dat ik terecht kwam bij een psychologe die eindelijk alle puzzelstukjes in elkaar kon passen. Ik herinner me nog hoe ik een anekdote aan het vertellen was over een nabij familielid, tot ze plots naar voren schoof op haar stoel en fronsend uitriep: “Maar… dat klinkt als een narcist!” Op dat moment hadden die woorden weinig impact op mij. Ik kende de term wel, en ik dacht dat ik wist wat die inhield. Lees “Het probleem moest toch in mijzelf zitten?” verder