De eerste reacties op het nieuwe boek!

Mijn boek “Je leven in eigen hand” is sinds vorige week leverbaar, en via deze website, het bestelformulier, het contactformulier en Facebook zijn al diverse reacties binnengekomen. Hier wil ik ieder die gereageerd heeft hartelijk voor danken.

Lezers geven de beste indruk van een boek. Daarom hebben we hieronder enkele reacties op een rijtje gezet:

Wat apart dat je zó kunt uitzien naar een boek waarvan je vermoedt dat je er flink bij zult gaan huilen. Wat ik ook heb gedaan.

Ik ben nu 58 jaar, heb – na mijn hele leven zoeken naar was er nou mis was met mij – een jaar geleden ontdekt dat wat er met mij gebeurd was ‘kindermishandeling’ heet. Huh? Nee, dat kan niet, ik ben van nogal gegoede afkomst, zoiets gebeurt alleen in wat mijn moeder ‘achterbuurten’ noemde. Nee hoor, zo erg is het niet met mij. Toch gek dat ik zó duizelig werd dat ik niet meer verder kon.

Lees verder

Terugvalpreventie

Dit is een gastcolumn van Vrije Vogel

De afgelopen jaren ben ik intensief bezig geweest met het verwerken van de schade die ik door narcistische familie heb opgelopen. Het werkboek van Iris is voor mijn herstel enorm belangrijk. Hierdoor zijn mijn ogen geopend, heb ik de mechanismes leren herkennen en veel praktische aanwijzingen gekregen. Ik heb veel gelezen over narcisten en dysfunctionele ouders. Ik heb 16 sessies cognitieve gedragstherapie bij een schema-therapeute gevolgd. Tijdens mijn herstelproces heb ik voor mezelf een lijst opgesteld met punten die ik nooit meer mag vergeten.
Lees verder

Noodgedwongen afstand

Dit is een gastcolumn van Isabo

Alsof ik naar een film van mijzelf keek…

Bijna… bijna was het laatste stukje beleving en gevoel van mijn zelf dat ik nog had voorgoed bezweken. Ik had mijzelf nog een jaar gegeven. Mijn dieptepunt was bereikt.

Een goede baan, een eigen huis, lieve vrienden, veel sporten, twee lieve katten. Dagelijks vechten om in mijn leven nog iets van waarde ‘hoog’ te houden. Mijn werkelijke beleving en gevoel zaten volledig op slot, achter een blokkade van jarenlange en (voor mij) levensbedreigende narcistische mishandeling. Lees verder

4 jaar later

Dit is een gastcolumn van Maud

Het is inmiddels al weer 4 jaar geleden dat ik voor de zoveelste keer naar de huisarts ging voor mijn chronische pijn. Alle hoeken van het ziekenhuis had ik inmiddels gezien, alle behandelingen en onderzoeken waren zorgvuldig gedaan en de conclusie was: ‘gefeliciteerd mevrouw, we kunnen niets vinden’. Lees verder

Griet op de Beeck in Zomergasten

Dit is een gastcolumn van Klára

Tegenover Thomas Erdbrink zit op zondag 21 augustus een sprankelende, mooie en charmant Vlaams sprekende vrouw die mij van het begin van de Zomergastenaflevering tot het eind aan haar lippen heeft. Gedurende de uitzending komt zij steeds dichterbij. Zij vertelt haar verhaal dat zo eng veel op dat van mij lijkt, dat haar getoonde kwetsbaarheid mij soms bang maakt en tegelijkertijd uitdaagt om die angst van mij af te werpen. Dat pad van herstel van traumatische jeugdervaringen waarin schrijfster Griet op de Beeck met hart en ziel gelooft en er deze avond een groot pleitbezorger van blijkt te zijn, bewandel ik al een tijdje, maar zo ver als Griet is, ben ik nog niet. Lees verder

Nadat het tij gekeerd was…

Dit is een gastcolumn van Gijs

Graag wil ik in vervolg op mijn eerdere gastblog in april dit jaar, met jullie delen hoe het nu, ongeveer 3 maanden later, met mij gaat en wat er in de tussentijd is gebeurd. Hiermee hoop ik jullie een hart onder de riem te kunnen steken.

Overigens wil ik graag diegenen die op mijn eerdere blog hebben gereageerd bedanken voor hun reacties hierop. Dit was voor mij hartverwarmend. Daarbij moet ik eerlijk bekennen dat de reacties bij mij wel wat tranen teweeg gebracht hebben en dat dit meer met mij deed dan ik had verwacht. Lees verder