‘Alles was toen stuk’

 

Op deze pagina stond een fragment uit het boek ‘De langste adem’ van Arielle Veerman, de ex-partner van de overleden schrijver en essayist Joost Zwagerman. Veel lezers van haar boek herkenden zichzelf in haar verhaal. ‘De langste adem’ is een boek over het ontstaan van hun relatie, over onmacht en onvermogen en hoe een vechtscheiding ontstond waarbij niemand gespaard bleef.

Dit fragment was gepubliceerd met toestemming van Arielle Veerman zelf, maar haar uitgever, Prometheus, claimde het auteursrecht en wilde een vergoeding. Daarom hebben we deze tekst verwijderd.

Reddingsboot

Lees hier over het herstelproces van verschillende lezers en hoe zij de boeken van Iris Koops ervaren hebben:

In de bibliotheek vond ik het eerste boek van Iris. Het was voor mij een openbaring. Het was of iemand een boek schreef speciaal voor mij. Ik voelde me bij de hand genomen om een (uit)weg te zoeken. Het werd me zo duidelijk dat ik opgegroeid was bij een verborgen narcistische moeder. En sinds het overlijden van mijn vader, werd het voor me onhoudbaar bij mijn moeder en zussen. Ik besloot de boeken direct aan te kopen.

Ook het tweede boek was voor mij zo waardevol! Het beangstigde me bijvoorbeeld heel erg, dat ik bij mijn autistische echtgenoot veel overeenkomsten ondervond met mijn moeder en zussen. In het tweede boek wordt dit zo mooi uitgelegd. Er viel een grote angst van mijn schouders! Ook wordt in dit boek verder ingegaan op specifieke situaties, in mijn geval het opgroeien met een narcistische ouder. Hoofdstuk 4 bijvoorbeeld waren alweer 20 bladzijden, alsof elk woord voor mij geschreven was. Maar in dit tweede boek wordt ook nog dieper ingegaan op wat narcisme precies is, en er worden zeer praktische handvatten aangereikt, om als slachtoffer verder te kunnen. Tips bijvoorbeeld i.v.m. het verdere contact met de narcist: dat ligt bijvoorbeeld al heel anders als het om je ouder, je partner of je baas gaat.

Ik voelde me vooral in die periode heel onveilig. Voor mij veelzeggend, dat de twee boeken langs mijn hoofdkussen ‘s nachts, voor mij al een veel veiliger gevoel gaven. Vaak ben ik er ook midden in de nacht in beginnen lezen. De beide boeken zijn voor mij een godsgeschenk. Ze waren voor mij zonder overdrijven, dag en nacht een écht houvast. Ik zal ze nooit wegdoen (ze zijn trouwens volledig onderstreept, beschreven …..) maar gelukkig kan ik ze nu veel meer loslaten en hoeven ze niet meer naast mijn bed te liggen.

Christine

Lees “Reddingsboot” verder

Wespennest

Dit is een gastcolumn van Désirée

Graag deel ik een fragment uit mijn roman met jullie. Ik heb zelf ook te maken gehad met narcisme. Soms zijn ouders heel lastig en onredelijk, maar dat wordt altijd afgeschoven op de kinderen zelf lijkt het (“als je je wat volwassener zou gedragen, is moeder ook anders tegen je” wordt bijvoorbeeld gezegd). Het lijkt een taboe om te zeggen dat het aan je ouders ligt. Het kind wordt niet geloofd. Het zwijgen opgelegd. Ook voor deze kinderen schreef ik het boek. Voor iedereen die machteloos is, het onbegrip en de gevolgen.

Lees “Wespennest” verder

Een nieuw inzicht

Dit is een gastcolumn van Yvonne

In de relatie met mijn ex-man moest ik opletten op wat ik zei, hoe ik het zei en hoe ik keek. Daarbij moest ik dan goed opletten hoe hij terug reageerde, want ik wist nooit hoe hij zou reageren. Als ik hem bijvoorbeeld aansprak op zijn gedrag dan draaide hij het altijd meteen terug op mij. Aan hem mankeerde niets, hij deed altijd zijn best, hij deed alles voor mij. Ik was degene die alle aandacht opvroeg, degene die de egoïst was, alles draaide alleen maar om mij. Ik was de koele heks en de niet om andere gevende vrouw. En hij kreeg het voor elkaar, om iedere keer weer de spiegel die ik hem voorhield, meteen naar mij om te draaien en daarmee ging dan het gehele gesprek weer over mij. Dat het niet aan hem lag dat hij zich zo rot gedroeg, maar dat kwam door mijn gedrag, het was mijn eigen schuld dat hij mij zo rot behandelde.

Lees “Een nieuw inzicht” verder

Waarom ben ik zo op mijn hoede?

Dit is een gastcolumn van Yvonne

Ik heb mijn leven en ook de 15 jaar relatie met een narcist, beschreven in mijn eigen boek, welke ik onlangs heb uitgegeven. Ik wil mijn mond niet meer dichthouden, ik ben er klaar mee om bang te zijn voor mijn eigen verhaal. En zoals ik in het boek ook meld, ik wil onderwerpen als huiselijk geweld, narcisme, alcoholisme en PTSS, bespreekbaar maken. Ik hoop dat ik met dit boek* anderen inspireer en help. Onderstaande is een fragment uit mijn boek ‘Daar zie je aan de buitenkant niets van’.
Lees “Waarom ben ik zo op mijn hoede?” verder

ZWARTE PIJN

Dit is een gastcolumn van Maria

Met een gigantische klap wordt de voordeur dicht gesmeten en stampend rent ze de trap op. Ik verstijf, dit heb ik eerder meegemaakt. De angst giert door mijn lijf. Dit gevoel ken ik zo goed, ik voel het in elke vezel van mijn lichaam.

Ik begin te trillen en het lijkt of mijn keel wordt dichtgeknepen. Seconden kruipen voorbij, wachtend op wat er komen gaat. Het duurt even, inmiddels begin ik rustiger te worden. Zou ik het toch verkeerd gevoeld hebben? Misschien valt het mee.

Dan hoor ik een klap, een stoel wordt omgegooid. Schreeuwend rent ze de woonkamer in. Panisch krimp ik ineen. Ik zie mijn ex weer voor me staan, maar hij is het niet besef ik. Het lijkt wel of hij in het lichaam van mijn dochter is gekropen. Ik hoor hem, maar ik zie haar. Het gevoel is erger, want nu besef ik dat mijn kleine meisje precies haar vader is. En dat doet pijn, vreselijk veel pijn.

Lees “ZWARTE PIJN” verder

Narcistisch misbruik in al zijn facetten

Dit is een gastcolumn van Rens

Zelf ontdekte ik pas na mijn 35e dat ik slachtoffer was van een zeer narcistische moeder. Eenmaal volwassen belandde ik in relaties, banen en vriendschappen waarin narcisme steeds weer voorkwam, met alle gevolgen van dien. Ik belandde in relaties waarin de partner op zijn minst emotioneel totaal onbeschikbaar was. De laatste relatie was zonder twijfel met een openlijke narcist in een machtige en zeer populaire positie. Zijn gedrag kon zowel openlijk als verborgen sensitief narcistisch zijn. Hij heeft een imago waar de meeste mensen volledig voor vallen. Zij doorzien het niet. Hierdoor had en heeft hij vrij spel en is jouw verhaal bijna altijd ongeloofwaardig, dan wel ʻte lastigʼ om mee te dealen.

Lees “Narcistisch misbruik in al zijn facetten” verder

Herstellen van narcistisch misbruik: valkuilen, tips en adviezen

Door Dirk, beleidsadviseur

Als slachtoffer kan je lang ronddwalen in jezelf voordat je er achter komt dat je het slachtoffer bent van narcistische mishandeling. In haar eerste boek, “Herstellen van narcistische mishandeling“, gaf Iris je de instrumenten en tips mee om narcisme in zijn algemeenheid te herkennen.

Er bestaan diverse onderwerpen waarmee de link met narcistische mishandeling nog nooit goed is gelegd. Tot nu. In het tweede boek van Iris, “Je leven in eigen hand“, komt dit sterk aan bod: de rol van narcisme in spiritualiteit, bij complexe echtscheidingen, bij stalking of in Munchausen by proxy, een vreselijke vorm van kindermishandeling. Ook als slachtoffer val je van de ene in de andere verbazing en natuurlijk is er ook weer de herkenning en de broodnodige bevestiging. Iris Koops maakt met behulp van diverse deskundigen je langzaam duidelijk wat de achterliggende patronen en gedragingen zijn waarmee dit alles is verbonden: narcistische mishandeling in al haar vormen.

Lees “Herstellen van narcistisch misbruik: valkuilen, tips en adviezen” verder

Jezelf weer zichtbaar maken

Dit is een gastcolumn van Paula

De beladenheid rondom ‘gezien worden’ kan groot zijn, als je bent opgegroeid met een narcistische ouder. Erkenning door ouders is een basisrecht van elk kind: gezien, gehoord en begrepen worden in wie jij bent als individu. Het geeft je als kind, en later als volwassene, bestaansrecht.

Als je in een narcistische omgeving bent opgegroeid, heb je als kind mogelijk ‘aandacht en gezien worden’ als onveilig of zelfs als gevaarlijk ervaren. De aandacht die je kreeg, had niets met erkenning van jou te maken. Het ging altijd om de erkenning van deze ouder: je werd hoe dan ook als kind gebruikt om je moeder of vader in het licht te zetten.

Lees “Jezelf weer zichtbaar maken” verder

Ik had mijn leven niet in eigen hand

Dit is een gastcolumn van Moniek

Je leven in eigen hand. De titel van het boek is goed gekozen. Mijn leven had ik niet in eigen hand. Ik leefde in de schaduw van mijn familie. Ik leefde volledig naar hun grieven. Grieven, die nooit helder waren, maar steeds veranderden, waardoor ik in de mist bleef en mijn eigen zelf niet kon aanspreken en zo steeds opnieuw van mezelf verwijderde.

Lees “Ik had mijn leven niet in eigen hand” verder